Καλύτερος πάροχος IPTV: WWW.IPTV.CAT.BZ
Καθαρό νερό, δώρο του Προέδρου. Ένα ανά άτομο.
Πίσω στη σειρά!
Ένας-ένας.
Κυρία μου, μόνο ένα δοχείο.
Μόνο ένα. Μόνο ένα.
- Άσε με να γεμίσω και το άλλο. - Μόνο ένα.
- Έλα, Μπίμπι. - Σας παρακαλώ, χρειάζομαι δύο.
Μόνο ένα. Θα πάρετε μόνο ένα.
Μπίμπι, είναι βαρύ.
- Χρειάζεσαι βοήθεια; - Όχι, όχι. Μια χαρά είμαι.
- Πόσο οι ντομάτες; - 250 το κιλό.
- Στα 100 γίνεται; - Όχι.
- Γιατί; - Δεν μπορώ.
Οι ντομάτες χτυπήθηκαν.
- Αυτή είναι η τιμή. - Είναι όλες λιωμένες.
Ήρθαν έτσι.
- Έλα τώρα. Στα 100; - Όχι, δεν μπορώ. Με τίποτα.
- Μπίμπι, θέλεις βοήθεια; - Όχι, καλέ μου.
Πάμε.
Έλα, Μπίμπι.
Ο Θεός είπε στον Γκιλγκαμές:
«Κοίτα μέσα στο νερό
και θα δεις το πρόσωπο της αγάπης.»
Και ο Θεός υποσχέθηκε,
Όσοι έχουν καθαρή καρδιά θα δουν στο νερό το αγαπημένο τους πρόσωπο.
- Μπίμπι, σε ποια νερά; - Εδώ, στους βάλτους.
Μπίμπι, πού πάνε οι γείτονές μας;
Φωτιά!
Μπίμπι, χρειάζεσαι κάτι άλλο;
Όχι.
- Πάω να διαβάσω. - Ο Θεός μαζί σου.
«Ο Αχμέντ θέλει να αγοράσει...
εφτά...
αυγά.»
«Ο Αχμέντ θέλει να αγοράσει εφτά αυγά.
Κάθε αυγό κοστίζει...»
Λάμια!
Γεια σου, Σαΐντ!
Έλυσες τα μαθηματικά;
Αυτό με τον Αχμέντ και τα αυγά;
Έκλεισες τα μάτια!
Λες ο Πρόεδρος να τρώει μόνος του όλες τις τούρτες;
Και οι τοίχοι έχουν αυτιά.
Μακάρι να ήμουν πρόεδρος.
Γιατί;
Τότε θα έτρωγα όλες τις τούρτες του κόσμου.
Και όλα τα αναψυκτικά.
Τι;
Θα έπινα όλα τα αναψυκτικά του κόσμου.
Φοβάσαι για αύριο;
Ο Θεός είναι ελεήμων.
Σιχαίνομαι να το ακούω αυτό.
Πάει να πει πως δεν θα βγει σε καλό.
Υποσχέθηκες χτες να με βοηθήσεις. Μα δεν εμφανίστηκες.
Έπρεπε να κάνω κουπί μόνος μου.
Συγγνώμη.
Το επόμενο Σάββατο;
Δεν μπορώ. Ο μπαμπάς μου θα με πάει στην πόλη.
Να πουλήσουμε εισιτήρια.
- Ωραίο είναι το λούνα παρκ; - Καταπληκτικό!
Έχει έναν τεράστιο δράκο που πετάει στον ουρανό και ξαναγυρνά.
Μπίμπι!
Μπίμπι, δεν μπορώ να αποστηθίσω την προσευχή. Θα αργήσω.
Πες την δέκα φορές κι ύστερα κοπάνησε για την τουαλέτα.
Άντε.
- Μπίμπι, μπορώ να γλιτώσω την προσευχή; - Όχι.
Γεια σας, κυρία.
Πέρασε μέσα. Καλώς όρισες.
Η μαμά μου σου έστειλε λίγο γάλα.
- Γεια σου, Μουθάννα! - Γεια σου, Λάμια! Ένα μήλο για σένα.
Φά' το εσύ, μην το δώσεις σε κανέναν. Δεν έχουμε φαγητό σήμερα.
Τι είναι όλ' αυτά τα δώρα;
Λέει πως δεν χρειάζεται να ξανάρθεις στο χωράφι.
Γιατί;
- Ανησυχεί για σένα. - Για ποιο πράγμα;
Δεν δουλεύω πια αρκετά καλά;
Μόνο αυτό μου είπε.
Έριξα την ψυχή μου σ' αυτό το χωράφι παρ' όλα αυτά.
Το φύτεψα, το θέρισα και το φρόντισα,
κι έτσι μου το ξεπληρώνει;
Γιατί;
Φύγε!
Εσύ, έλα εδώ. Γιατί άργησες;
Συγγνώμη, κύριε.
Δώσε μου την τσάντα σου. Χωρίς δικαιολογίες.
- Πήγαινε στη σειρά. - Ευχαριστώ, κύριε.
Κόβουν τον εφοδιασμό και βομβαρδίζουν τις πόλεις μας.
για να εγκαταλείψουμε τον σπουδαίο ηγέτη μας, Σαντάμ Χουσεΐν.
Μπορούν να μας στερήσουν το φαγητό και τα φάρμακα,
ακόμα και τον αέρα που αναπνέουμε, αλλά δεν θα λυγίσουμε,
θα φωνάζουμε το όνομά του μέχρι την τελευταία μας πνοή.
Θα τους απαντήσουμε όπως ο Πρόεδρός μας, Σαντάμ Χουσεΐν.
Με το αίμα και την ψυχή μας, θα τους νικήσουμε για χάρη σου, Σαντάμ!
Με το αίμα και την ψυχή μας, θυσιζόμαστε για σένα, Σαντάμ!
Κοίτα Λάμια, Αλαουί, τα χέρια μου είναι άδεια.
Άδεια, σωστά;
Φύσα!
Κι εσύ. Γρήγορα.
Σας παρουσιάζω τον Μίκι!
Από πού το βρήκες;
Σηκωθείτε!
Ζήτω ο ηγέτης μας Σαντάμ Χουσεΐν.
Καθίστε.
Θα δώσουμε την ψυχή μας για σένα.
Βγάλτε τα τετράδιά σας, ήρθε η ώρα της κλήρωσης.
- Πού πας; - Θέλω τουαλέτα.
Γύρνα πίσω, πονηρούλη!
Ηλίθιε, έπρεπε να πεις ότι σε πείραξε η κοιλιά σου.
- Είδες το μήλο μου; - Όχι.
- Ήρθε ο γιος του κουτσού. - Σιωπή!
- Πού ήσουν; - Ο πατέρας μου έφτιαχνε τη βάρκα.
- Δεν είναι δικαιολογία! - Συγγνώμη, κύριε.
Γράψε το όνομά σου πέντε φορές για τιμωρία.
Ελάτε, γράψτε τα ονόματά σας γρήγορα και δώστε τα σε μένα.
Ελάτε, παιδιά, γράψτε τα ονόματά σας.
Κύριε, ο πατέρας μου έφτιαξε το ποδήλατό σας.
Ωραία. Χαιρέτα τον κι εσύ από μένα.
- Έγραψες το όνομά σου πέντε φορές; - Ναι, αυτή είναι η πρώτη.
Η δεύτερη, η τρίτη,
η τέταρτη και η πέμπτη.
Καλό παιδί.
Τώρα, θα κάνουμε την κλήρωση...
των ονομάτων.
Ο μαθητής που θα καθαρίσει το σχολείο είναι...
- Ισμαήλ Μουχάμεντ Τζασίμ. - Μάλιστα, κύριε.
Καλό παιδί.
Ο μαθητής που θα μας φέρει φρέσκα φρούτα είναι...
Σαΐντ Μουχάμεντ Κάσεμ.
Κύριε δάσκαλε, δεν μπορώ να έρθω το Σάββατο.
Και γιατί όχι;
Θα είμαι στην πόλη με τον μπαμπά.
Τι θα κάνεις; Θα παίξεις ποδόσφαιρο;
Σκάσε!
Συγγνώμη, κύριε.
Θυμάσαι τι έπαθε ο Ρασούλ με την οικογένειά του;
Εσύ τους κατήγγειλες.
Ναι, γιατί είναι καθήκον μου.
- Ποια ήταν η τιμωρία; - Τους έσυραν στο χώμα.
Τους έσυραν σαν τα σκυλιά!
Είμαι απλώς ένας στρατιώτης,
και οφείλω να αναφέρω όποιον αρνείται να υπακούσει.
Ακόμα κι αν εμφανιστεί τζίνι ή πεθάνει κάποιος
ή σπάσεις το πόδι σου.
Μην μου ρίξεις ευθύνη αν καταλήξεις όπως ο Ρασούλ κι η οικογένειά του.
- Κατανοητό; - Μάλιστα, κύριε!
- Θέλεις να σε αναφέρω; - Όχι.
- Θέλεις να σε σύρουν; - Όχι, κύριε!
Κάτσε κάτω.
Ευχαριστώ, κύριε.
Ο μαθητής που θα φέρει τον χυμό είναι...
- Ο Νασίρ Μουχάμεντ Αλί. - Μάλιστα, κύριε. Ευχαριστώ, κύριε.
Τέλος, ο μαθητής που τιμάται ιδιαίτερα και είναι υπεύθυνος για...
την τούρτα γενεθλίων...
είναι...
η Λάμια Αχμέντ Ναγίφ.
Μάλιστα, κύριε.
Συγχαρητήρια, Λάμια! Πρέπει να είσαι περήφανη.
Φτιάξε μας μια ωραία μεγάλη τούρτα
και γέμισέ τη με μπόλικη κρέμα.
Ήθελα πολύ καιρό να φάω τούρτα.
Και δεν είμαι ο μόνος. Μη με απογοητεύσεις.
- Μάλιστα, κύριε. - Καλό κορίτσι. Κάθισε κάτω.
Η κλήρωση τελείωσε, τα λέμε του χρόνου.
Ανοίξτε τα βιβλία σας
στη σελίδα 68.
Άσε να βοηθήσω, μπαμπά.
Θες να πάθουμε ό,τι κι ο Ρασούλ;
Χίντι,
δεν μπορώ να πω ψέματα.
Ένα κοράκι, λέω ψέματα. Δύο κοράκια, λέω αλήθεια.
Μπίμπι, χρειάζεσαι βοήθεια;
Μπίμπι, ο κύριος Μούσα χαιρετά.
Λέει πως είμαι ξεχωριστή μαθήτρια.
Όλα τα κορίτσια με ζήλευαν.
Μου τα είπαν ήδη.
Η μαμά του Αλί μου τα είπε όλα.
Μπίμπι, είσαι θυμωμένη μαζί μου;
Αύριο το πρωί θα πάμε στην πόλη.
Γιατί;
Μπίμπι, έκανα όλα όσα μου είπες.
Προσευχήθηκα, αλλά δεν βοήθησε.
Προσπάθησα να το σκάσω στο μπάνιο, μα ούτε αυτό έπιασε.
Μπίμπι, δεν τρως;
Μπίμπι,
αν πάμε στην πόλη,
Να πάμε στο λούνα παρκ με τη Χίντι;
Ο Θεός είναι γενναιόδωρος.
Γράψε τρία αυγά,
αυγά για γονιμότητα.
Ένα κιλό αλεύρι, για ζωή.
Σιγά σιγά, Μπίμπι.
Ένα κιλό αλεύρι, για ζωή.
Ένα κιλό αλεύρι...
- 500 γραμμάρια ζάχαρη... - Τι;
500 γραμμάρια ζάχαρη, για μια γλυκιά ζωή.
500 γραμμάρια...
Και μπέικιν πάουντερ...
για ένα αφράτο κέικ.
Και τι άλλο, Μπίμπι;
Μπίμπι, ποιανού είναι;
Του πατέρα σου.
Άντε, ξύπνα και προσευχήσου.
Γεια σας.
Η ειρήνη του Θεού μαζί σας.
Μπίμπι, η Χίντι ξέρει πότε έρχεται αεροπλάνο.
Όχι, καρδιά μου. Πεινάει, δεν είναι μάντης.
Πώς το ξέρεις; Ίσως μας κάνει πλούσιους.
Αμφιβάλλω.
Θα μας έκανε πλούσιους αν γεννούσε χρυσά αυγά.
Μην την ακούς.
Η Μπίμπι ξέρει ότι είσαι κόκορας και όχι κότα.
- Πού πάτε; - Στην πόλη.
Ανεβείτε.
Λατρεύω το κέικ.
Είναι η σπουδαιότερη εφεύρεση στην ιστορία της ανθρωπότητας.
- Ησυχία, Χίντι. - Προσοχή στα σακιά.
Από αυτά ζω.
Τι δουλειά κάνετε;
Η δουλειά μου είναι σαν παζλ.
Κάνω τον κόσμο να γελάει, τον κάνω να κλαίει.
Ραγίζω καρδιές και τις ξαναγιατρεύω.
Κάποιοι με λένε άγγελο, και κάποιοι διάβολο.
Κάποιοι με λατρεύουν κι άλλοι θέλουν να με σκοτώσουν.
Εξαρτάται από το τι τους φέρνω.
Ποιος είμαι;
Θείε, εσύ είσαι ο Θεός;
Μην το λες αυτό! Ταχυδρόμος είναι.
Αλλά όχι απλός ταχυδρόμος.
Ο Τζασίμ μεταφέρει μόνο σημαντική αλληλογραφία, του υπουργού και πάνω!
Έρχεστε από γάμο;
Όχι, πάμε σε γάμο. Αυτό είναι το νυφικό αυτοκίνητο
κι αυτός είναι ο γαμπρός.
Να ζήσετε, και κάθε ευτυχία.
Τι ευτυχία;
Μάτζντι, πες της πόσο τυχερός είσαι.
Η μάνα μου ήθελε να παντρευτώ.
Δεν ήμουν έτοιμος, αλλά εκείνη επέμενε κι ενέδωσα.
Καταλαβαίνω.
Της είπα να ψάξει για νύφη.
Άρχισε να χτυπάει πόρτες,
από γειτόνισσα σε γειτόνισσα μέχρι που βρήκε μία.
Τα κανόνισε όλα.
Χωρίς να δεις τη νύφη;
Ήταν να τη δω.
Ήταν να τη δω στα ρεπό μου την προηγούμενη εβδομάδα.
Φτιάχτηκα, δεν κρατιόμουν.
Μαγείρεψα για τους φίλους μου,
γλεντήσαμε και χορέψαμε μέχρι πρωίας.
Μετά πήγα στον αξιωματικό να ζητήσω την άδειά του.
Καθώς έβγαινα, οι Αμερικανοί βομβάρδισαν κι έχασα το φως μου.
Λυπάμαι.
- Βλέπεις πόσο τυχερός είναι; - Μην το λες αυτό.
Ο καημένος τώρα είναι τυφλός.
Τουλάχιστον δεν θα ανησυχώ αν είναι όμορφη.
Να 'σαι καλά!
Να 'σαι καλά.
- Έρανος για τον Πρόεδρο. - Ναι, φυσικά.
Χρόνια πολλά στον Πρόεδρο.
Προσοχή στα αυτοκίνητα.
- Πέντε δηνάρια και οι δύο. - Και οι δύο;
- Ναι, και για τους δύο. - Ορίστε.
- Καλημέρα, κύριε. - Καλημέρα.
Ορίστε.
Έχετε σχολικές στολές;
Ναι, έχω.
Με συγχωρείτε.
Έχω αυτό εδώ κι άλλο ένα.
- Όχι. - Δεν σου αρέσει;
- Θα πάρω αυτό. - 5.000 δηνάρια.
Δεν γίνεται στα 3.000;
- Όχι, δεν γίνεται στα 3.000. - Σου δίνω και δύο πιάτα μαζί.
- Τι; - Δύο πιάτα.
Δεν πουλάω πιάτα. Ρούχα πουλάω.
Σ' αρέσει;
Κράτα το γερά, μην το ρίξεις.
- Λοιπόν, κύριε... - Ναι;
Δεν δέχεσαι τα 3.000 και δεν θέλεις ούτε τα πιάτα.
- Έχω ένα ραδιόφωνο. - Για να δω.
Άσε να σε βοηθήσω.
Σου είπα να το κρατάς γερά. Γιατί το έριξες;
Όχι, άσ' το.
Μπίμπι, αυτά τα ρούχα ξύνουν.
Μην ανησυχείς. Θα το συνηθίσεις.
Θα το συνηθίσεις.
Η ζάχαρη 80 δηνάρια, το ρύζι 25 δηνάρια το κιλό,
το λάδι 125 δηνάρια.
Είμαστε φτωχοί. Πώς θα τα βγάλουμε πέρα;
Από ένα αυγό ο καθένας φτάσαμε ένα αυγό για όλη την οικογένεια.
- Τι κάνεις; - Δόξα τω Θεώ.
- Καλώς ήρθες. - Ευχαριστώ.
Γεια σας, τι κάνετε;
Παρακαλώ, καθίστε.
- Θέλετε κάτι να φάτε; - Όχι, ευχαριστώ.
- Μα γιατί; - Έχω διαβήτη. Δεν μπορώ να φάω.
Κι εσύ; Θα πρέπει να πεινάς σαν λύκος.
- Τι θα φας, γλυκό μου; - Τίποτα, ευχαριστώ.
Σίγουρα;
Τι λες για κανένα κεμπάπ,
με ψητές ντομάτες και λεμόνια;
Άντε, φάε.
Μπίμπι, ποια είναι αυτή η κυρία;
Μια φίλη, αλλά δεν τη γνωρίζεις.
Φίλη μου είναι.
Πόσων χρονών είσαι;
Η βοηθός σου είναι εννιά χρονών.
Να την έχει καλά ο Θεός. Διαβάζεις πολύ στο σχολείο;
- Είναι πρώτη στην τάξη. - Μπράβο.
- Πώς λένε τον κόκορα; - Χίντι.
Έχω μια γάτα στο σπίτι που τη λένε Λούλου.
Λούλου και Χίντι. Λες να γίνουν φίλοι;
Οι πετεινοί με τις γάτες δεν κάνουν παρέα.
- Θέλεις κι άλλο φαγητό; - Όχι.
Μπίμπι, μίλησα με τον άντρα μου.
Είπε πως μπορεί να τα βγάλει πέρα χωρίς τα χαρτιά.
Οπότε, αν συμφωνείς, μπορώ να κάνω το τηλεφώνημα.
Εντάξει, τότε.
- Θα κάνω το τηλεφώνημα και θα γυρίσω. - Εντάξει.
Σου αρέσει;
- Εσύ τι λες; - Μου φαίνεται καλό κορίτσι.
- Δηλαδή σου αρέσει; - Ναι.
Θα σε αφήσω μαζί της για δύο μέρες.
- Γιατί; - Μόνο δύο μέρες.
Γιατί;
Μπίμπι, ήρθαμε εδώ για την τούρτα.
Ξέχνα την τούρτα. Σε δίνω σε καλά χέρια.
Εσύ δεν τους ξέρεις, αλλά εγώ τους ξέρω.
Θα σε ντύσουν, θα σε ταΐσουν και θα σε μεγαλώσουν.
Δεν μπορώ πια να σε φροντίζω. Έχω κουραστεί πολύ.
- Έκανα κάτι κακό; - Όχι.
Σ' αγαπάω, βοηθάω και πλένω τα ρούχα σου...
Κι εγώ σ' αγαπάω, και θέλω το καλύτερο για σένα.
Μπίμπι, ήρθαμε εδώ για την τούρτα. Μη μ' αφήσεις.
Είπα ξέχνα την τούρτα.
- Και ο κύριος Μούσα; - Να πάει στο διάολο.
Μια μικρή τούρτα αρκεί.
Πώς θα την πληρώσω;
Μπίμπι, θα μείνω μαζί σου.
Με συγχωρείς, Μπίμπι.
Ο Χαζίμ θέλει να σου μιλήσει.
Ο Θεός είναι μεγάλος.
Σ' ευχαριστώ, καρδιά μου.
Δεν μου είναι εύκολο να το κάνω αυτό,
αλλά δεν μπορώ πια να τη φροντίζω.
Μην την κουράζετε, μην της μιλάτε υποτιμητικά,
και βάλτε τη στον σωστό δρόμο.
Τη δίνω με βαριά καρδιά.
Μην ανησυχείς, Χίντι. Είμαι μαζί σου.
- Κύριε, σταματάτε στο λούνα παρκ; - Σε ποιο;
-Στον δρακόμορφο. -500 δηνάρια.
- Κάνεις έκπτωση; - Άντε χάσου.
Άντε, φύγε από δω.
Θέλεις φωτογραφία; Έλα εδώ.
Γύρνα πίσω στην ουρά.
- Πού είναι ο πατέρας του Σαΐντ; - Ποιος;
- Αυτός με το ένα πόδι. - Δεν τον ξέρω.
- Δεν τον ξέρεις; - Όχι.
Σου είπα. Τι θέλεις;
Πήγαινε πιο πίσω. Μ' εμποδίζεις.
- Είδατε ένα κοριτσάκι; - Όχι.
- Κρατούσε έναν κόκορα. - Όχι, συγγνώμη.
Είδατε να περνάει ένα κοριτσάκι;
Κύριε, είδατε ένα κοριτσάκι;
Όχι, δεν είδα.
- Κρατάει έναν κόκορα. Είναι παιδί. - Συγγνώμη.
Δεν την είδα.
Σπλαχνίσου με κι ο Θεός θα σ' ανταμείψει.
Ωραία ψαριά, γιε μου. Περίμενε.
Ορίστε.
Αυτοί είναι, κύριε αστυνόμε. Μου έκλεψαν τα λεφτά.
Σαΐντ!
Σκυλί, έλα εδώ!
Κάποιος να τους σταματήσει!
Αριστερά.
Λίγο δεξιά.
Όχι, παράγινε. Πίσω.
Ωραία.
Έτσι, καλύτερα.
- Γεια σας. - Γεια σας, κυρία μου.
Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Η εγγονή μου εξαφανίστηκε.
Θεέ μου, τι συμφορά.
Την έχασες σαν τσουβάλι ρύζι;
Γύρισα την πλάτη μου και χάθηκε.
- Τι έγινε, μάγισσα τώρα; - Δεν ξέρω.
Χουσεΐν, φέρε μου ένα τσάι.
Ξέχνα το τσάι.
Θέλω να βρω το κορίτσι μου.
Κυρία μου, πρέπει να περιμένετε δύο μέρες...
Δεν μπορώ να περιμένω δύο μέρες. Δεν μπορώ.
Γιατί φωνάζετε;
Επειδή ανησυχώ κι εσείς δεν βοηθάτε.
Τα παιδιά σας είναι ευθύνη μας;
Ναι.
- Πώς δηλαδή; - Επειδή είναι.
Μιλάτε σοβαρά;
Κάντε τη δουλειά σας!
Έχουμε πολλή δουλειά σήμερα με τα γενέθλια του Προέδρου.
Να τον έχει καλά ο Θεός.
Πηγαίνετε σπίτι. Θα γυρίσει.
- Δεν φεύγω χωρίς αυτήν. - Θα γυρίσει, πιστέψτε με.
Σου είπα, δεν πάω πουθενά.
Μέχρι να τη βρεις, θα μείνω εδώ.
Πώς να φύγω όταν ακόμα αγνοείται;
Εμπρός, ναι;
- Τι δουλειά έχεις εδώ; - Ήρθα να δω τον δράκο.
- Χωρίς την Μπίμπι; - Επισκέπτεται φίλους.
Αλήθεια;
Σου άρεσε ο δράκος;
Βασικά ήταν αρκετά μικρός.
Πού αλλού έχεις δει δράκο;
Ορίστε η λίστα με τα υλικά. Διάβασέ την.
Τα γράμματά σου είναι χάλια.
Πού είναι τα φρούτα μου;
Γίναμε ομάδα τώρα;
Ξέρεις πώς το λένε στα γαλλικά;
Το λένε «faire l'amour».
Ξέρεις γαλλικά;
Φυσικά.
Λατρεύω οτιδήποτε γαλλικό.
Λατρεύω τις ερωτικές τους ιστορίες, τις ταινίες τους,
και ειδικά τον τρόπο που φιλιούνται.
Δεν τα χορταίνω.
Τίποτα δεν συγκρίνεται με το γαλλικό φιλί.
Η δική μου παράδοση είναι η αραβική.
Η αραβική παράδοση είναι υπέροχη.
Ειδικά το κρέας τους. Είναι πρώτης τάξεως, πάντα φρέσκο.
Μπορώ να πάρω τα ψώνια μου;
Θα σου δώσω ό,τι θέλεις.
Αλλά πρώτα, κάθισε. Γιατί στέκεσαι όρθια;
Θα σου δώσω ό,τι επιθυμείς.
Κάθισε λίγο να μιλήσουμε.
Ξέρεις, γλυκιά μου,
υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που μπορώ να σου δώσω στο πίσω δωμάτιο.
Μπανάνες από τη Σομαλία,
μήλα από τον Λίβανο...
Έχω μέχρι και γαλλικό ψωμί. Δεν έχεις ξαναδοκιμάσει κάτι τέτοιο.
Και καρπούζια τόσο μεγάλα, γλυκά και ζουμερά.
Νόστιμα.
Δεν βλέπεις σε τι κατάσταση είμαι;
Ακριβώς, οπότε δεν υπάρχει ρίσκο.
Είναι τέλειο.
Γεια σας, κύριε.
Είμαστε κλειστά, κοπελιά.
Αλλά χρειάζομαι ζάχαρη.
Δεν έχουμε ζάχαρη, καλή μου. Δεν υπάρχει ζάχαρη.
Αυτή η κυρία έχει ζάχαρη, όλη τη ζάχαρη του κόσμου.
Και γάλα.
- Ιζάτ! - Τα έχει όλα.
Μην είσαι αγενής.
Πόση θέλετε;
500 γραμμάρια.
Είναι πολλή.
Νομίζεις πως είσαι η κόρη του Προέδρου;
Δεν είναι η κόρη του Προέδρου.
Μας επέλεξαν στην κλήρωση.
Εκείνη φέρνει την τούρτα κι εγώ τα φρούτα.
Και;
Αν δεν τα καταφέρουμε, θα καταστραφούμε.
Τ' ακούς; Θα καταστραφούν.
Κύριε, σας παρακαλώ...
Δείξτε λίγο έλεος!
Χρειάζεστε καμιά δουλειά;
- Μπορώ να καθαρίσω το μπάνιο. - Όχι, ευχαριστώ.
Είμαστε κλειστά!
Ο Θεός θα βοηθήσει. Φύγετε.
- Μπορώ να συγυρίσω... - Άντε, έξω.
- Θα κάνω ό,τι θέλετε! - Φύγε.
Είμαστε κλειστά, χρεοκοπημένοι και δεν έχουμε ζάχαρη. Δρόμο!
Από πού να βρω ζάχαρη;
Σαν να μου περισσεύει κιόλας.
Γιατί δεν τους την έδωσες;
Κοίτα, αυτή είναι η μερίδα φακές σου.
Δώσε μου ό,τι υποσχέθηκες.
Και δώσ' τους τη ζάχαρή τους.
Κι εσύ έχεις μισή ώρα.
Τουλάχιστον κάν' το μία ώρα για να το απολαύσω.
Ιζάτ! Μην το παρατραβάς.
Έλα εδώ, γιε μου.
Πέρασε.
Θέλω να μείνεις έξω από την πόρτα.
Να μην αφήσεις κανέναν να μπει.
Αν αφήσεις κανέναν να μπει, δεν θα πάρεις καθόλου ζάχαρη.
Μήπως είδατε ένα κοριτσάκι;
Δεν είναι εδώ. Πήγαινε σπίτι!
- Βρείτε το παιδί μου. - Είμαστε απασχολημένοι.
Καθισμένοι σ' ένα γραφείο;
Πήγαινε σπίτι. Δική μας δουλειά.
Βρείτε το κορίτσι μου. Εσείς είστε ο νόμος.
- Πρόσεχε πώς μιλάς. Είμαι αξιωματικός. - Εσύ πρόσεχε.
- Μήπως είδατε ένα κοριτσάκι; - Ποιο κοριτσάκι;
Δεν μπορείτε να μπείτε.
- Απαγορεύεται η είσοδος. Φύγετε. - Δεν θα σας αφήσω σε ησυχία.
- Θέλω το κορίτσι μου. - Έλα εδώ.
Γιατί φωνάζεις έτσι;
Θέλω το κορίτσι μου.
- Μη φωνάζεις. Κάθισε κάτω. - Απλώς βρες την.
- Τι θέλετε; - Το κορίτσι μου. Δεν καταλαβαίνετε;
- Σας είπαμε να πάτε σπίτι. - Και τι θα αλλάξει αυτό;
Νομίζετε πως δεν έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε;
- Αφήστε με να δω τον διοικητή. - Δεν γίνεται. Λείπει.
- Ξέρω ότι είναι εδώ. - Συνέλθετε!
Κάντε στην άκρη. Δεν θέλω να σας χτυπήσω.
Φερθείτε πολιτισμένα και καθίστε. Δεν μπορείτε να τον δείτε.
- Θέλω το κορίτσι μου. - Στο ορκίζομαι!
Άλι, έχω αλληλογραφία από τον υπουργό.
Πάρτε την από δω.
Φέρτε της μια καρέκλα.
- Βγείτε έξω. - Δεν πάω πουθενά!
Νομίζετε ότι δουλεύουμε για εσάς;
Καθίστε κάτω. Τι γυρεύετε εδώ;
Το κορίτσι μου αγνοείται!
- Τι συνέβη; - Την ψάχνω.
Εντάξει, θα του μιλήσω εγώ.
Του το είπα χίλιες φορές.
- Άφησέ το σ' εμένα. - Δεν θέλει να βοηθήσει.
Ποιο είναι το πρόβλημα;
Μπαίνει συνεχώς στα γραφεία. Έχουμε δουλειά να κάνουμε.
Τώρα νομίζουν οι χωριάτες πως μπορούν να μας κάνουν κουμάντο;
- Μάθετέ της τρόπους. - Μάλιστα.
Δείξτε λίγο σεβασμό!
Θα το σπάσεις. Άσ' το.
Αν πάρουμε έστω κι ένα, θα γυρίσουμε σπίτι πλούσιοι.
Θα φοράμε τα πιο καλά ρούχα.
Θέλεις να κλέψουμε;
Δεν είπα ποτέ «κλέψτε». Κουβέντα κάνουμε.
Αμαρτία είναι πια να μιλάμε;
Δεν θα γίνουμε κλέφτες.
Ε, παιδιά!
Τι συμβαίνει, κύριε;
Διάολο, δεν το πιστεύω!
Τι τρέχει;
- Γρήγορα, παρακαλώ! - Τι στον διάολο!
- Τι έγινε; - Τα έκανα θάλασσα.
Τι έχεις;
Πρέπει να πάει στο νοσοκομείο.
Και η ζάχαρή μας;
Η ζάχαρή μας, κύριε;
Άι στον διάολο εσύ και η ζάχαρή σου!
Ποιος νοιάζεται για τη ζάχαρη; Δεν βλέπεις τι χάλια έχουμε;
Γιατί το έκανα αυτό; Τι σκεφτόμουν;
Γαμώτο!
Βοήθησέ την να καθίσει.
Όχι, πρέπει να φύγει.
Πήγαινέ την στην υποδοχή.
Αν ρωτήσει κανείς οτιδήποτε για μένα,
δεν με είδες ποτέ, ξεκάθαρο;
Ξαφνικά δεν μπορείς να περπατήσεις;
Δεν πειράζει, κυρία μου, θα πάμε μαζί σας.
Σ' ευχαριστώ, παιδί μου. Πώς σε λένε;
Σαΐντ.
Ωραίο όνομα.
Αν κάνω αγόρι,
θα το βγάλω Σαΐντ.
- Εσένα πώς σε λένε; - Λάμια.
Λάμια;
Θεέ μου, ας είναι αγόρι.
- Συγγενείς είστε; - Γείτονες.
- Ποιος την έφερε; - Κανείς.
- Τι; - Ήρθαμε με ταξί.
Ευχαριστούμε για τη βοήθεια.
Σε βομβάρδισαν οι Αμερικανοί, ε;
Ναι, έτσι έγινε.
Σαΐντ;
Λάμια!
Τι έκανες;
Κοίταζα τριγύρω.
Τι είναι αυτή η τσάντα που κρατάς;
Μια τσάντα είναι.
Από πού την πήρες;
Μου την έδωσε κάποιος.
- Τα μάτια της μεγάλα ή μικρά; - Μεγάλα.
- Μεγάλα; - Ναι.
- Η μύτη της; - Μακριά.
- Και το στόμα της; - Μικρό.
- Τι είπες; - Μικρό.
Τα μαλλιά της;
Μαύρα και μακριά.
- Μαύρα; - Καστανά.
Έχει καστανά μαλλιά.
Είσαι καλά;
- Καστανά ή μαύρα; - Έχει καστανά μαλλιά.
Ευχαριστώ.
- Σας μοιάζει; - Ναι.
Πού να το πάω αυτό;
Έλα αύριο, θα γράψω μια αναφορά.
Θα πρέπει να έρθει κι εκείνη.
Κυρία!
Θέλετε ρούχα ή ρολόι;
- Όχι, ευχαριστώ. - Σίγουρα;
- Ναι, σίγουρα. - Είναι καλής ποιότητας.
- Χρειάζεστε ρολόι ή ρούχα; - Όχι, ευχαριστώ.
- Σίγουρα; Είναι ωραία. - Όχι, ευχαριστώ.
Έλα να πάρεις τα τσουβάλια.
Δεν μπορώ να τα κουβαλήσω. Είμαι ανάπηρος.
Εγώ είμαι οδηγός, όχι φορτωτής.
Θα σου δώσω 3.000 για να τα σηκώσεις.
Μισθός δασκάλου είναι αυτός στις μέρες μας.
Γεια σας, κύριε.
Δεν είναι δικό μου πρόβλημα.
- Μπορώ να δώσω και φιλοδώρημα. - Με βλέπεις να ζητιανεύω;
Σου δίνω...
Γεια σας, ένα λεπτό...
Δεν έβγαλα ούτε ένα δηνάριο!
- Μην φωνάζεις! - Ξεπέρασες τα όρια!
Δεν πληρώνω.
- Με κοροϊδεύεις; - Σου φαίνομαι για αστείος;
Πλάκα μου κάνεις;
- Φύγε από δω. - Υπόγραψε την απόδειξη.
Ποια απόδειξη;
Δεν παρέλαβα τίποτα. Δεν υπογράφω τίποτα!
- Θα πετάξω τα πράγματά σου στον δρόμο! - Κάνε ό,τι θες!
Τι έπαθα σήμερα και πονάει το κεφάλι μου;
Πέντε αυγά.
Ένα κιλό αλεύρι.
- 500 γραμμάρια ζάχαρη. - Βλέπεις πουθενά ζάχαρη;
Μόνο αυγά πουλάω.
Θα πάρω αυγά.
- Πέντε αυγά κάνουν 2.500 δηνάρια. - Δεν έχω τόσα.
Και τι φταίω εγώ γι' αυτό;
Έχω ένα ρολόι.
Έχω ήδη ρολόι.
Δεν έχω λεφτά.
Πούλα το ρολόι σου ή άσε την κότα σου να γεννήσει τ' αυγά.
- Πετεινός είναι, όχι κότα. - Το ίδιο κάνει.
Πήγαινε πούλα το.
- Θέλεις ρούχα; - Γιατί;
Σου είπα, πουλάω φασόλια, αυγά, τσάι...
Βρες λεφτά και ξαναέλα.
Είμαι τόσο φτωχός που δεν μπορώ να πληρώσω τη μεταφορά.
Από πού να βρω λεφτά δηλαδή;
Πούλα κάτι και γύρνα πίσω.
Άντε τώρα. Τι πρωινό κι αυτό...
Δεν έχω πουλήσει ούτε πακέτο τσιγάρα από το πρωί.
Άλλος θέλει να μου πουλήσει ρολόι, άλλος μου βάζει τις φωνές...
Σαΐντ;
Εδώ είμαι.
Έλα να βοηθήσεις, μην κάθεσαι εκεί.
Πιάσε από δω. Εγώ θα πάω από κάτω.
Ανέβα.
Έλα.
Άντε, κουνήσου!
Κράτα το γερά.
- Θα πέσει. - Το κρατάω.
Θείε!
Θείε, σου ανεβάσαμε το τσουβάλι.
Αν σου φέρουμε και τα υπόλοιπα θα μας δώσεις πέντε αυγά;
Εντάξει, αν τα φέρετε όλα.
Ό,τι επιθυμείς.
Πονηρά παιδιά.
Συγγνώμη, μπορείτε να με βοηθήσετε με μια κυρία στο αυτοκίνητο;
Γιατρέ, χρειάζομαι κάποιον να έρθει...
Δε βλέπεις ότι έχω ασθενείς;
- Είναι στο αυτοκίνητο. - Πήγαινε στη ρεσεψιόν.
Κυρία μου, χρειάζομαι βοήθεια...
Μισό λεπτό, κύριε.
Σας παρακαλώ. Χρειάζομαι απλώς έναν άνθρωπο να βοηθήσει.
Σας παρακαλώ, κύριε, είναι στο αυτοκίνητο.
- Αυτό είναι ακόμα πιο βαρύ. - Μη γκρινιάζεις, περπάτα.
Πρόσεξε, θα το ρίξεις.
Μην ανησυχείς, το έχω.
Έκλεισες τα μάτια!
Ας το ξανακάνουμε.
Τα ξανάκλεισες!
Εντάξει, άλλη μία φορά.
- Περίμενε. Πού πας; - Να ρωτήσω για τον πατέρα μου.
- Τρελάθηκες; Θα σε συλλάβουν. - Γιατί;
Γιατί θα καταλάβουν ότι είσαι γιος ζητιάνου.
Ας ανεβάσουμε το τσουβάλι.
- Παίρνεις φάρμακα; - Ναι.
Τι είδους;
Χάπια για τον διαβήτη.
Δεν πειράζει.
Πάρτε μια βαθιά ανάσα.
- Ωραία. - Ευχαριστώ.
Άλλη μία φορά.
Εντάξει.
Τώρα, βήξτε.
Ωραία. Τώρα, ξαπλώστε.
- Τα γηρατειά έχουν το τίμημά τους. - Ο Θεός να σας σκεπάζει.
- Νοσοκόμα; - Μάλιστα, γιατρέ;
- Έχουμε φθοροκινολόνες; - Όχι από τότε που μπήκαν οι κυρώσεις.
- Η κατάστασή της ανησυχεί. - Τι να κάνουμε;
Λόγω των κυρώσεων δεν έχουμε τη θεραπεία.
- Θα κάνω ό,τι μπορώ. - Ευχαριστώ.
Αν χρειαστείτε οτιδήποτε, απλώς ρωτήστε τη νοσοκόμα.
- Ευχαριστώ, γιατρέ. - Καλή τύχη.
- Είσαι καλά; - Πού είναι η Λάμια;
Μην ανησυχείς. Θα τη βρω σήμερα.
Μην ανησυχείς.
Έχω την πρωινή βάρδια εδώ, θα τη φροντίσουμε.
- Ευχαριστώ. - Θα την περιποιηθούμε καλά.
Είναι ευγενικό εκ μέρους σου. Ορίστε, για το μεσημεριανό σας.
Σας παρακαλώ, φροντίστε την.
Αυτό καλύπτει μόνο την ημέρα.
Φυσικά.
Θα μιλήσω με τον υπεύθυνο νυχτερινής βάρδιας.
- Ευχαριστώ. - Είναι σε καλά χέρια.
Μην ανησυχείς, Χίντι. Δεν είναι τα παιδιά σου.
Μην τον πειράζεις.
Ηρέμησε. Δεν έγινε τίποτα.
Δεν θα έχει πλάκα αν σπάσουν.
- Από πού θα βρούμε άλλα αυγά; - Έλα τώρα.
Αρκετά δύσκολο ήταν και αυτό!
Απλώς αστειευόμουν.
- Μπορεί να πανικοβαλλόταν. - Αρκετά πια.
Δεν σταματάς ποτέ, ε;
Νόμιζα πως δεν πίστευες στα προξενιά;
Και τι έγινε που δουλεύει;
Δεν είμαι κλόουν. Τραγουδίστρια είμαι.
Θέλετε ρολόι;
Ρολόι κορυφαίας ποιότητας.
Θέλετε ρολόι;
- Από πού το έκλεψες αυτό; - Δεν είμαι κλέφτης, κύριε.
Όλοι όσοι έρχονται εδώ αυτό λένε.
Το ρολόι είναι παλιό και χαλασμένο.
Δεν αξίζει τίποτα. Δοκίμασε στην αγορά.
Κύριε, είναι γνήσιο.
Και είναι ασημένιο.
Δοκιμάστε το, αν θέλετε.
Ακούστε, δουλεύει. Ακούστε.
Κάνει τικ-τακ.
Παρ' όλα αυτά, έχω ήδη διάφορα ρολόγια
με διαμάντια, χρυσό και ασήμι,
και κανείς δεν τα παίρνει.
Όταν δουν αυτό εδώ, θα το πάρουν.
Επειδή δεν έχετε κανένα...
τόσο μικρό.
Λες συνέχεια πως είναι ασημένιο, αλλά δεν είναι.
- Και δεν δουλεύει. - Αυτό το ρολόι είναι διαφορετικό.
Εκείνα είναι όλα πλαστικά. Αυτό είναι σιδερένιο.
Εντάξει, πόσα θέλεις;
- Πόσα; - 40.000.
- Τρελάθηκες;
- 40.000 τι; - Εντάξει, 30.
Πού τα βρήκες αυτές τις τιμές;
25;
Όχι, ευχαριστώ. Ορίστε, πήγαινε.
- Τι λες για 20; - Όχι, συγγνώμη. Προχώρα.
Πόσα θέλεις;
Σου δίνω 10.000. Δοκίμασε αλλού αν θέλεις.
Να το σημάδι από τον Θεό.
Τι άλλο θέλεις;
Ορίστε.
- Ευχαριστώ. Να τα μετρήσω; - Μέτρα τα.
Ένα, δύο, τρία.
33, 34, 35, 36,
37, 38, 39...
- 40! Τα μέτρησες χίλιες φορές. - Και λοιπόν; Απλώς ελέγχω.
Το θυμάμαι ακόμα κι εγώ.
- Μπορούμε να αγοράσουμε τίποτα; - Ναι, πολλά.
Ωραία.
Νερό.
Λάμια!
Πού είσαι, Λάμια;
- Εδώ. - Ευχαριστώ.
Μην αγγίζεις.
- Πόσο κάνει αυτό το γλυκό; - Πολλά για σένα.
- Μα έχω λεφτά. - Για να δω.
- Κύριε Γιούσεφ; - Ναι.
Μπορείτε να έρθετε εδώ;
- Δείτε αν είναι πλαστά. - Εντάξει.
- Είναι πλαστά; - Όχι, δεν είναι.
- Δεν είναι πλαστά. - Είναι.
- Αυτά είναι τα λεφτά μας. - Τα χαρτονομίσματα είναι πλαστά.
- Όχι, είναι τα λεφτά μας. - Είναι πλαστά!
- Δεν είναι αλήθεια. - Φύγετε.
Μην μ' αγγίζετε! Αφήστε με!
Αφήστε με!
- Μην μ' αγγίζετε. - Αντίο.
Φύγετε!
Ποιος νομίζεις πως είσαι;
Ήταν μάστορας στην απάτη!
Πρέπει να πάω σπίτι.
Θα πάω να βρω τον πατέρα μου. Ας με συλλάβουν.
Αν θες να πας σπίτι, πήγαινε. Εγώ δεν φεύγω.
Γιατί;
Δεν μπορώ. Πρέπει να φτιάξω την τούρτα.
Θα επιστρέψω.
Εσύ, έλα εδώ!
Σταμάτα!
Θα σου σπάσω το κεφάλι!
Σαΐντ!
Νόμιζα πως δεν κλέβουμε; Καλύτερα να μετανοήσεις.
Δεν το έκλεψα, το δανείστηκα. Και η τσάντα σου;
Ένας καλός κύριος μου την έδωσε.
Τώρα απαγορεύονται τα δώρα;
Άσ' το. Δεν χρειαζόμαστε μπαλόνι.
Ίσως εσύ όχι. Εγώ όμως το χρειάζομαι.
Τι κάνεις;
Εδώ είναι τζαμί. Πήγαινε να παίξεις αλλού.
Πρόσεξέ τον, Σαΐντ!
Λάμια!
Τι θέλεις;
Κοίταξα αλλού κι ο Χίντι εξαφανίστηκε.
Τι;
Μήπως τον πήρε κάποιος; Ένας άντρας τον κοιτούσε επίμονα.
Τι κάνουμε τώρα;
Σε αφήνω για ένα λεπτό και τον χάνεις;
Λοιπόν, τι κάνουμε;
- Κύριε! - Ναι.
- Είδατε έναν κόκορα; - Ανέβηκε πάνω.
- Πού πάνω; - Από κει.
Αν δεν τον βρούμε, θα μπλέξεις.
Άντε.
Σου είπα να τον προσέχεις!
Δεν ήξερα.
Φταίω εγώ,
Έπρεπε να πιστέψω όσα λένε για σένα.
Οι άλλοι είχαν δίκιο.
Είσαι καταραμένος. Ακόμα κι ο πατέρας σου συνελήφθη.
Πού πας;
Να βρω τον πατέρα μου. Άντε χάσου!
Τον κουτσό πατέρα σου;
Τουλάχιστον ο δικός μου ζει!
Ναι, συνέχισε να περπατάς!
Τώρα που πήρες τα κλεμμένα φρούτα,
δεν έχεις πια έγνοιες.
Βλέπεις αυτό;
Ήταν για σένα.
Κύριε, αυτός είναι ο κόκορας;
Φρεσκοσφαγμένος. Γιατί ρωτάς;
Κάποιος μου έκλεψε τον κόκορα στο τζαμί.
Μου φέρνουν πολλούς κόκορες κάθε μέρα.
Πώς ξέρω ότι είναι ο δικός σου;
Έχει κόκκινο λειρί, άσπρο ράμφος με μια μαύρη κηλίδα,
και χρυσαφένια φτερά εδώ.
Ήταν σε πουγκί;
Μάλιστα, κύριε.
- Αυτό εδώ; - Ναι, είναι το πουγκί του Χίντι.
Μα δεν τον βλέπω, τον σκότωσες;
Όχι ακόμα, διασκεδάζει με την κότα.
Είσαι ολομόναχος;
Γιατί;
Για υλικά για κέικ. Κληρώθηκα στο σχολείο.
Πρέπει να φτιάξω το κέικ.
- Αγόρασες τα υλικά; - Μου λείπουν ακόμα τα μισά.
- Τι σου λείπει; - Ζάχαρη και μπέικιν.
Αυτό είναι όλο; Ζάχαρη και μπέικιν; Για να δω.
Μπέικιν δεν έχω,
αλλά εδώ είναι η ζάχαρη.
Η τυχερή σου μέρα.
- Αυτό είναι για μένα; - Ναι.
- Σοβαρά; - Στο λόγο μου.
Αλλά θέλω ακόμα τον Χίντι.
Μην ανησυχείς. Περίμενε λίγο.
- Γιε μου; - Ναι, πατέρα;
- Φέρε μου τον κόκορα. - Εντάξει.
- Ευχαριστώ, γιε μου. - Δεν κάνει τίποτα.
Και ορίστε ο κόκορας.
Τώρα περίμενέ με και θα πάρουμε λίγο μπέικιν πάουντερ από το σπίτι.
- Πώς λένε τον πατέρα σου; - Μουχάμαντ Κασίμ.
- Τι; - Μουχάμαντ Κασίμ.
Δεν υπάρχει κανείς μ' αυτό το όνομα.
Μπορείτε να ελέγξετε ξανά;
Αλί, μπορείς να μου κάνεις μια χάρη;
Είδε κανείς το κορίτσι ή την έφερε μέσα;
- Όχι, τίποτα. - Ελέγξτε.
- Μπορώ να κάνω ένα τηλεφώνημα; - Βεβαίως.
Τι έχουν σήμερα αυτοί οι χωριάτες; Άντε, φύγετε από δω! Άντε γαμηθείτε!
Χωριάτες!
- Σε ποια τάξη είσαι; - Στην τρίτη.
Και τι θέλεις να γίνεις;
Δεν ξέρω.
- Είναι μακριά το σπίτι σου; - Όχι, φτάσαμε σχεδόν.
- Κύριε, έχουμε ακόμα δρόμο; - Όχι. Είμαστε κοντά.
Αλλά πρέπει να κάνω πρώτα μια μικρή δουλειά.
- Θα αργήσουμε; - Όχι, μην ανησυχείς.
- Ξέρεις αυτό το κτίριο; - Όχι.
- Αλήθεια; - Όχι, δεν το ξέρω.
Με το αίμα και την ψυχή μας, θυσιαζόμαστε για σένα, Σαντάμ!
Σ' αρέσει ο κινηματογράφος;
Ναι.
Έχω ακούσει γι' αυτόν,
αλλά δεν έχω πάει ποτέ.
Είναι υπέροχο. Ο κινηματογράφος είναι μαγεία.
Είναι καταπληκτικό.
Θα δούμε μαζί μια ωραία ταινία.
Θα σου αρέσει πολύ.
Και μετά...
Η Μπίμπι θα ανησυχεί.
Όχι, δεν θα ανησυχεί. Εσύ κι εγώ είμαστε φίλοι.
Θα δεις πόσο ωραία θα νιώσεις.
- Γεια σας, ξεκίνησε η ταινία; - Ναι.
Τώρα θα μπούμε στο δωμάτιο
και θα βρούμε το μαγικό μπέικιν πάουντερ.
Μην ντρέπεσαι.
Ας δούμε μια υπέροχη ταινία.
Έλα.
Μην ντρέπεσαι! Έλα.
Καλό κορίτσι.
Έτσι μπράβο.
Θα δεις, το μπέικιν πάουντερ αξίζει.
Δύο εισιτήρια.
Πού πας; Περίμενε!
Κλέφτης!
Κύριε, συλλάβαμε αυτό το κορίτσι.
Εντάξει. Πέντε λεπτά.
Τι γίνεται με τον κόκορά μου;
Πώς σε λένε;
Λάμια!
- Λάμια τι; - Αχμέντ Ναγίφ.
- Νέα για την υπόθεσή μας; - Σκάσε!
Όχι, το κορίτσι δεν είναι εδώ.
Αυτά είναι όλα όσα έχουμε.
Πάρε τους συναδέλφους σου στον Ρασίντ, ίσως την είδαν.
Αν μπορείς.
Όπως θέλετε, αλλά είναι χαμένος κόπος.
Μάλλον ζητιανεύει κάπου έξω.
Αν δεν σας πειράζει.
Το μεσημεριανό σήμερα. Ο μπάσταρδος τα 'κανε χάλια.
Πού βρήκες αυτόν τον κόκορα;
Είστε συγγενείς;
Όχι, αλλά δεν ήταν ένα κορίτσι μαζί του;
- Είναι στο κελί. - Αλήθεια;
Πήγαινέ με εκεί.
Η γιαγιά της έχει τρελαθεί από την ανησυχία.
Θα πάρω εγώ το κορίτσι με τον κόκορα.
Έλα, κορίτσι με τον κόκορα!
- Ευχαριστώ. - Δεν χρειάζεται.
Σου αξίζει περισσότερο. Ευχαριστώ πολύ.
Έλα.
Πάμε.
Εντάξει, πάμε.
- Πού είναι η Μπίμπι; - Πάμε να τη δούμε τώρα.
- Τι σου είπε; - Ρώτησε πού είσαι.
Της είπα ότι θα σε φέρω κοντά της.
Πάμε να τη βρούμε.
Η κυρία εδώ, πού πήγε;
Αυτό είναι το μπαστούνι της Μπίμπι.
Δεν μπορεί πια να το χρησιμοποιήσει.
Σου είπε η Μπίμπι γιατί ήταν θυμωμένη μαζί μου;
Λάμια, παιδί μου.
Έλα.
Πρώτα, βάζουμε το αλεύρι.
Αλεύρι για ζωή.
Μετά τη ζάχαρη,
γιατί η ζάχαρη κάνει τη ζωή πιο γλυκιά.
Ορίστε, μαμά.
Μπόρεσα να βρω μόνο τρία αυγά.
Μετά, τα αυγά...
- Για γονιμότητα. - Πολύ καλά.
Αυγά, για γονιμότητα.
Θέλεις να το ανακατέψεις εσύ;
Ορίστε.
Θέλεις να μείνεις μαζί μας απόψε;
Να ανακατέψω κι εγώ;
Έλα, παίξε μαζί μας!
Με το αίμα και την ψυχή μας, θυσιαζόμαστε για σένα, Σαντάμ!
- Εξαιρετικά. Καθίστε. - Θυσιαζόμαστε για σένα.
Όλο το Ιράκ φωνάζει: Ο Σαντάμ είναι περηφάνια μας!
Μπράβο, αγόρι μου. Κάτσε.
Για να δούμε τα φρούτα που έφερε ο Σαΐντ.
Λες και πέρασε φορτηγό από πάνω τους.
Αλλά καλύτερα αυτό παρά τίποτα.
Τώρα, για να δούμε την τούρτα...
που έφτιαξε η Λάμια.
Για να δούμε αν είναι νόστιμη.
Και αν την γέμισε με κρέμα όπως της είπα.
Είναι καλή. Χειροκροτήστε την.
Λάμια!
Για να παίξουμε ποιος θα γελάσει πρώτος!
Μετάφραση AI, δουλεμένη σε 5 περάσματα subtitles.help/how — δες πώς φτιάχτηκε