Κυρίες και κύριοι,
σας καλούμε να προχωρήσετε στη Μεγάλη Αίθουσα.
Είσαι υπέροχη. Εσύ είσαι πολύ όμορφος.
Δεν μπορώ, Ντότι. Να το αναβάλουμε;
-Θα μπορούσαν να μου το στείλουν σπίτι. -Τζον, είναι MBE, όχι πίτσα.
Σου απονέμεται μία από τις υψηλότερες τιμές
που μπορεί να λάβει κάποιος.
Συγγνώμη, φίλε, πού είναι η έξοδος;
-Ακριβώς κάτω στον διάδρομο. -Ωραία. Εγώ την έκανα.
-Τζον. -Θα ρεζιλευτώ, Ντότι.
Θα πω κάτι που θα μετανιώσω.
Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορείς να πεις που δεν έχει ξανακούσει.
Είναι γυναίκα με πείρα ζωής. Είναι μάνα. Είναι γιαγιά.
Είναι η βασίλισσα του ΗΒ.
Ντέιβιντσον, σταμάτα αμέσως τώρα και άκουσέ με, εντάξει;
Βρίσκεσαι εδώ σήμερα επειδή το αξίζεις.
Κέρδισες αυτόν τον τίτλο
όσο κι οποιοσδήποτε άλλος σ’ αυτό το φανταχτερό παλάτι.
Ξεκινάει.
Λοιπόν, πήγαινε κράτησέ μας θέσεις.
-Όχι. Δεν μπορώ, τέλος. -Ντέιβιντσον!
-Άρχοντες, κυρίες... -Κούνα τον κώλο σου και μπες μέσα,
και κάνε μας περήφανους.
- -Άντε.
[♪ Παίζει ο «Θεός Σώσον τη Βασίλισσα» ]
Αν πω τίποτα, θα φταις εσύ.
Εντάξει, πάντα εγώ φταίω.
[♪ Συνεχίζει ο «Θεός Σώσον τη Βασίλισσα» ]
-Γάμα τη Βασίλισσα! -
-Καλά είμαι. -Συγγνώμη σε όλους. Συγγνώμη, Μεγαλειοτάτη.
-Γεια, Κένι. -Καλημέρα, Τζον. Πάλι αργημένος.
Κίνηση, ξέρεις τώρα.
Η κίνηση ήταν τρομερή. Opal Fruits, ένα πακέτο.
Opal Fruits, ένα πακέτο, σημειώθηκε.
Καλημέρα!
Πώς πάει;
-Γεια σου, Τζον. -Γεια.
Θα χαλάσεις τη μέση σου, ξέρεις.
-Μια χαρά είμαι. -♪ Πώς νιώθεις
♪ Να μου φέρεσαι έτσι;
♪ Αφού έβαλες τα χέρια σου πάνω μου
♪ Και μου είπες ποιος είσαι
♪ Νόμισα πως έκανα λάθος
♪ Νόμισα πως άκουσα τα λόγια σου...
Γυάλισες τις μπότες για τον αγώνα, Τζον;
Ναι. Τους έβαλα και γράσο και όλα τα σχετικά.
Τζον, πρέπει να πάμε για ψώνια μετά.
Έχω μικρή βάρδια.
Θα σε περιμένω στη στάση μετά τον αγώνα.
-Πρέπει οπωσδήποτε; -Ναι, πρέπει.
Ξεκινάς το γυμνάσιο σε δύο εβδομάδες.
Δουλεύω σ' ένα σπίτι κοντά στο πάρκο σήμερα το πρωί.
-Ίσως έρθω να σε δω αργότερα. -Α, τέλεια!
Άντε, άντε! Ναι, επιτέσου! Άντε, κουνήσου!
Ρίξτε δουλειά. Έτσι μπράβο.
-Χριστέ μου! -Διαιτητή!
- -Μην τον ρίξεις στην περιοχή!
Έξω από την περιοχή! Τι κάνεις;
-Τι παλιάτσος! -Καλά είσαι, Μπίλι;
Ο Νέιπιερ χάρισε κι άλλο πέναλτι.
Δεν πειράζει, ο Τζον θα το αποκρούσει.
Σφαγή.
Άντε, Τζον!
-Άντε, Τζόνι. -Άντε, Τζόνι.
- -Ναι! Ναι, Τζον!
Τέλεια απόκρουση, αγόρι μου, τέλεια!
Ωραία, ωραία. Ναι. Αυτό ήταν. Συνερχηθείτε, παιδιά.
Έχουμε ακόμα χρόνο.
Άντε.
Ο Μπίλι είπε πως ήταν
η καλύτερη απόκρουση πέναλτι που είχε δει ποτέ.
Είπε πως έχει έναν φίλο στους Μπέργουικ Ρέιντζερς.
Βάλε την μπλούζα μέσα, Τζον.
Ίσως καταφέρω να κάνω κι επαγγελματικά δοκιμαστικά τερματοφύλακα.
Ισία τη γραβάτα σου, Τζον.
Ο μπαμπάς το είδε. Τρελάθηκε.
Άρχισε να πανηγυρίζει και τα λοιπά.
Βιάσου.
Πώς νιώθεις;
Λίγο παράξενα. Λίγο...
-μεγάλο, ξέρεις; -Πρέπει να έχεις χώρο να μεγαλώσεις.
Μείνε ακίνητος ένα λεπτό.
Εντάξει έτσι.
-Μπορώ ν' αλλάξω; -Ναι.
Τώρα πρέπει μόνο να σου βρούμε παπούτσια, Τζον.
-Ίσως πάω για ψάρεμα αργότερα. -Καλή ιδέα.
Θα σε χαλαρώσει λιγάκι.
Πώς νιώθεις που ξεκινάς το γυμνάσιο, Τζον;
-Λίγο αγχωμένος. -Μια χαρά θα είσαι.
Απλώς πρόσεχε, μην μπλέξεις.
Δούλεψε σκληρά, Τζον.
- Εννοείται. Πάντα έτσι κάνω.
Σήμερα έχουμε μια επέτειο.
Την αρχή ενός ταξιδιού που θα καθορίσει ποιοι είστε.
Θα κρίνει τι θα καταφέρετε
για την υπόλοιπη ζωή σας.
Είναι ευθύνη μου να φύγετε από εδώ.
έχοντας αναπτύξει πλήρως τις δυνατότητές σας.
Όσον αφορά τους τρόπους σας και την προσωπική σας συμπεριφορά,
απαιτώ τίποτα λιγότερο από την υψηλότερη ποιότητα.
- Καταλάβατε; - Μάλιστα, κύριε.
- Εντάξει, Μάρεϊ; - Εντάξει, Τζον;
- Τι κάνεις; - Καλά, εσύ;
- Πήρα έξτρα πατάτες. - Ρε τυχεράκια.
Κυρίες.
Πώς ήταν η πρώτη μέρα στο σχολείο;
Μια χαρά.
- Πώς σε λένε; - Γιατί να σου πω;
Γιατί να μου πεις; Λοιπόν...
Επειδή μπορεί να θέλεις να έρθεις σινεμά μαζί μου.
Και πώς θα πληρώσεις γι' αυτό, δηλαδή;
Μοιράζω εφημερίδες. Είμαι γεμάτος λεφτά.
Άντε χάσου.
Είναι. Είναι γεμάτος λεφτά.
Έλα τώρα, Γουίλιαμ. Κάνε μια προσπάθεια.
Τι έφαγες για μεσημεριανό, Τζον;
Εμ... πατάτες.
Μόνο πατάτες;
- Ναι. - Πατάτες δύο φορές σε μία μέρα;
Πατάτες δύο φορές σε μία μέρα;
Πρέπει να το προσέξουμε αυτό. Δεν θέλω να βγάλεις σπυράκια.
- Τζον. Η σάλτσα. - Χμ. Συγγνώμη, μαμά.
Λοιπόν, μίλησα με τον Μπίλι σήμερα.
Ο φίλος του απ' τους Μπέργουικ Ρέιντζερς, ξέρεις, ο σκάουτερ,
θα έρθει να σε δει να παίζεις τερματοφύλακας.
- Σοβαρά; - Χμ-χμ.
Εκείνη η απόκρουση έκανε τη δουλειά.
Φανταστικά.
σκυμμένη πάνω απ' τη φωτιά που έσβηνε, μια...
μια ιστορία που... διηγήθηκε για μια αυστηρή επίπληξη
ή ένα ασήμαντο γεγονός...
που μετέτρεψε κάποια παιδική μέρα σε τραγωδία.
Εχ, διηγήθηκε, και φαινόταν...
- Διηγήθηκε, και φαινόταν πως... - Τζον, είσαι καλά;
Φαινόταν πως οι δύο φύσεις μας ενώθηκαν σε μια...
Σε... σε μια...
-Σε μια... -Τζον, τι συμβαίνει;
-Κάποιος του έδωσε ρεύμα στην καρέκλα. -Σσς! Τζον.
Μπορώ να πάω στην τουαλέτα, κυρία;
Ναι. Πήγαινε και φτιάξ' τα μόνος σου.
Άντε!
-Αφήστε με ήσυχο. -Κάν' το. Κάν' το.
-Άντε γαμηθείτε! -Κάνε εκείνο το τικ, μία φορά.
-Έλα τώρα. Σταμάτα, ρε φίλε. -Όχι, όχι, το 'χω.
- -Το 'χω κι εγώ.
-Κοίτα τον Τζον. -
Άντε γαμήσου.
-Όχι. -Απλώς εξαφανίσου.
Για κοίτα τον.
-Πώς πάει το σχολείο, Σάρον; -Καλά, ναι.
Έχεις ακόμα τους ίδιους φίλους και τα λοιπά στην τάξη σου, ή...;
Δηλαδή, είναι λίγο διαφορετικά.
Η γυμναστική άλλαξε πολύ. Αλλά έχω ακόμα...
Τζον.
-Τι κάνεις; -Εμ...
Τίποτα δεν είναι. Μην ανησυχείς.
Τι είναι όλες αυτές οι βλακείες;
Δεν ξέρω.
-Μην κάνεις τον χαζό. -Δεν θέλω να το συζητήσω.
-Τζον. -Εγώ...
-Τζον, πού πας; -Τζον.
-Μην κρυώσει το φαΐ σου. -
Λοιπόν, όλοι, άντε. Συνεχίστε να τρώτε.
Τι του 'χει πιάσει;
Τζον, τι πρόβλημα έχεις;
-Τίποτα. -Κάτι τρέχει προφανώς.
Κάνει τον βλάκα στο τραπέζι.
Λοιπόν...
Άρχισα να κάνω κάτι με τον λαιμό και τα μάτια μου.
Πετάγομαι. Τινάζομαι.
Μα τώρα δεν το κάνεις.
Απλώς το φαντάζεσαι, Τζον.
Κάνε ένα ζεστό μπάνιο και πέσε νωρίς για ύπνο.
Θα είσαι μια χαρά το πρωί.
-Γεια σου, Κέρι. -Γεια σου, Τζον.
-Αυτή είναι η μαμά μου. -Βιάζεσαι, ε; Για πες.
Ζητάς απ' την κόρη μου να βγείτε την πρώτη μέρα;
-Απλώς βλέπουμε μια ταινία. -Χμ. Είναι κατάλληλη;
-Είναι κατάλληλη για την ηλικία σας; -Ναι, νομίζω.
Έχει βρισίδι;
-Εε... Δεν νομίζω. -Δεν νομίζεις;
Και για τι πράγμα είναι, αυτή η ταινία;
Είναι για έναν άντρα που ντύνεται γυναίκα.
Λοιπόν, δεν ξεκινάμε καλά, έτσι;
-Δεν θα δεις τέτοιο πράγμα. -Μαμά. Χριστέ μου!
-Πρόσεχε πώς μιλάς, Κέρι. -
Έι. Δεν θέλω καμία αταξία, εντάξει;
Ο αποψινός σας προβολέας είναι ο Έρικ,
που κάνει μια ζεστή δουλειά που φέρνει δίψα, και την κάνει καλά,
και, αντίθετα με εσάς, δεν έχει χρόνο
ένα δροσιστικό ποτό Kia Ora. Σας ευχαριστώ.
♪ Μόνο η πιο τραγανή
♪ Η πιο αφράτη σοκολάτα
♪ Έχει γεύση σοκολάτας που δεν έχετε ξαναδοκιμάσει
♪ Μόνο η πιο τραγανή
♪ Η πιο αφράτη σοκολάτα
♪ Έχει γεύση σοκολάτας που δεν έχετε ξαναδοκιμάσει
Γλύφα μου την πούτσα!
- -Συγγνώμη. Κέρι.
Συγγνώμη, Κέρι. Δεν κατάλαβα τι έκανα.
Άφησέ με! Ξεκόλλα, διεστραμμένε!
-Συγγνώμη. -Σου είπα όχι αταξίες!
Αυτό είναι γελοίο.
-Έξω. -Συγγνώμη.
Ευχαριστώ.
Πειράζει να καθίσω μαζί σας;
Όχι, καθίστε, καθίστε.
Λοιπόν, σωστά υποθέτω πως είστε όλοι πρωτοετείς;
Μάλιστα, κύριε.
-Συνηθίζετε σιγά σιγά; -Μάλιστα, κύριε.
Πώς σας φαίνεται το σχολικό φαγητό;
Άθλια σκατά!
-Εε... Εμ... -
Σας... σας ζητώ συγγνώμη, κύριε. Δεν το ήθελα, κύριε.
Εγώ...
-Πώς σε λένε, νεαρέ; -Ντέιβιντσον, κύριε. Εμ...
Τζον Ντέιβιντσον, κύριε.
Θα μπορούσα να ρωτήσω με ποιο χέρι γράφετε, κύριε Ντέιβιντσον;
Το μόνο που ζητώ από εσάς, κύριε Ντέιβιντσον,
είναι η διαβεβαίωση ότι αυτό δεν θα ξανασυμβεί.
Μάλιστα, κύριε. Δεν θα ξανασυμβεί, κύριε.
Θα σας γλιτώσω την ντροπή να ειδοποιήσω τους γονείς.
την πρώτη κιόλας εβδομάδα.
Αλλά αν υπάρξει λόγος να σας καλέσω εδώ ξανά...
-Μάλιστα, κύριε. Ευχαριστώ, κύριε. -Βγείτε έξω.
Τζον. Έλα εδώ.
-Τι έχει ο λαιμός σου; -Τίποτα. Απλώς πιάστηκε.
Απλώς πιάστηκε; Τι έπαθε το χέρι σου;
-Ποιο; -Ποιο;
Αυτό που δεν χρησιμοποιείς για να αποκρούσεις τη μπάλα.
-Τίποτα, Μπίλι. -Τίποτα, Μπίλι;
-Ναι. -Άκου.
Θα 'ρθει ένας φίλος μου να σε δει. Σε θέλω στα καλύτερά σου.
-Σοβαρά; -Ναι, Μπίλι. Όλα καλά.
Λοιπόν, έλα εδώ. Έλα εδώ. Βλέπεις τι έχεις εδώ;
Και με τα δύο χέρια, εντάξει;
Και με τα δύο χέρια. Πρέπει και τα δύο.
-Εντάξει; Πάμε, άντε. -Κανένα πρόβλημα.
Σαν τον Άρτσι Τζέμιλ. Άντε.
-Άντε, Τζον, συγκεντρώσου. -Και με τα δύο χέρια.
Τζον, ξύπνα, άντε!
-Και με τα δύο χέρια. -Τι κάνεις;
-Δύο είναι. -
-Μπίλι. -Τζέρι, τι κάνεις;
-Αυτός είναι ο μικρός; -Αυτός. Ο Τζόνι Ντέιβιντσον.
-Έχει κάποια αναπηρία; -Όχι.
Απλώς έχει λίγο άγχος, αυτό είν' όλο.
Άντε, Τζον. Κόλλα του μάτι.
-Άντε. Μπες μέσα. -Πάμε, πάμε, πάμε.
- -
Με έφερες ως εδώ γι' αυτό;
Τζέρι, συνήθως είναι φοβερός, δεν ξέρω τι έπαθε.
Τζέρι, δώσε στο παιδί μια ευκαιρία.
Τζον, ξύπνα! Τα πετάς όλα στα σκουπίδια, αγόρι μου.
Την πέταξε στα σκουπίδια. Την ευκαιρία της ζωής του!
-Ντέιβιντ, σταμάτα. -Έκανε τον κλόουν.
Σταμάτα.
Αυτός ο ανιχνευτής είναι απ' τους Μπέργουικ Ρέιντζερς.
-Θα σε ακούσει. -Θέλω να με ακούσει!
Ντράπηκα σήμερα!
Βαρέθηκα αυτόν, και βαρέθηκα κι εσένα.
Δηλαδή φταίω εγώ που δεν έπαιξε καλά;
Άκου τον εαυτό σου.
Μάλλον σε φοβάται,
με τον τρόπο που φωνάζεις και συμπεριφέρεσαι.
Μπορώ να γραφτώ
για να πάρω το κουνέλι της τάξης σπίτι;
Είναι μεγάλη ευθύνη να καθαρίζεις το κλουβί.
- -
-Συγγνώμη. -Τζον, σταμάτα.
-Τζον. -Συγγνώμη.
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Δεν με πειράζει να μαζεύω κακάκια κουνελιού.
-Γαμημένα σκατά κουνελιού! -Τζον!
Συγγνώμη. Συγγνώμη.
-Δεν χρειάζεται να το λες αυτό. -Δεν το ήθελα.
Αυτό σου έλεγα νωρίτερα, στο γήπεδο.
Τι βλακείες είναι αυτές;
-Ωχ! -Τζον! Τι διάολο;
Πάρε το πιάτο και φύγε. Δεν αντέχω άλλο.
Βρισιές και φτύσιμο. Θεέ μου, είναι αηδιαστικό.
Δεν αντέχεις άλλο; Εγώ δεν αντέχω άλλο.
-Άντε τότε. -Ναι, θα πάω.
Στην παμπ, ως συνήθως.
Ακριβώς όταν σε χρειάζονται.
Κοίτα το τζάκι. Από δω και πέρα θα τρως εκεί.
Μην ξαναπείς τέτοιες κουβέντες σ' αυτό το σπίτι, μ' ακούς;
Και μην με ξαναφτύσεις ποτέ. Κάτω στο πάτωμα.
Κάτω στο πάτωμα, Τζον!
-Μαμά, σταμάτα. -Δεν χρειάζεται να φωνάζεις.
Κοίτα το τζάκι.
Αν θέλεις να φτύσεις, θα φτύνεις μέσα στο τζάκι.
Όχι σε μένα, ούτε στον πατέρα σου, ούτε στα αδέρφια σου.
Κάθισε κάτω. Κατάλαβες;
-Ξύλο, ξύλο, ξύλο! -
Αφήστε με!
- -
Χωριστείτε, τώρα!
-Στο γραφείο του διευθυντή. -Με έβρισε!
-Δεν μπορώ να το ελέγξω! -Αρκετά.
Δεν μπορώ να το ελέγξω.
- -
Συγγνώμη, κύριε. Ούτε εγώ μπορώ να το ελέγξω.
Είναι γαμημένο φρικιό. Αυτός ξεκίνησε. Με έβρισε.
Περιμένω καλύτερη συμπεριφορά. Καταλάβατε;
-Μάλιστα, κύριε. -Έξω.
Ντέιβιντσον.
Κάθισε, Ντέιβιντσον.
Η γνώμη μου, αν σε ενδιαφέρει να την ακούσεις...
Θα ήταν καλύτερα για σένα να πας σε άλλο σχολείο.
-Δεν έφταιγα εγώ, κύριε. -Κι όμως, έφταιγες.
Φταις και θα φταις πάντα,
όσο συνεχίζεις να συμπεριφέρεσαι έτσι.
Σου δίνω την ευκαιρία εδώ και τώρα,
να παραδεχτείς ότι όλα αυτά είναι επινοημένα,
μόνο για να τραβήξεις την προσοχή.
Δεν ισχύει, κύριε.
Σκέψου το πολύ καλά, κύριε Ντέιβιντσον.
Τελευταία ευκαιρία.
Δεν μπορώ να το ελέγξω.
Τότε δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για σένα.
Αν δεν είναι απάτη, θα έπρεπε να είσαι κλεισμένος σε ίδρυμα.
Τι στο καλό έχεις πάθει, αγόρι μου;
Δεν ξέρω, κύριε.
Αν δεν σταματήσεις, θα καταλήξεις στη φυλακή.
Κι αν όχι η φυλακή, κάτι πολύ χειρότερο.
Ο πραγματικός κόσμος, κύριε Ντέιβιντσον,
δεν θα δείξει την ίδια επιείκεια.
-Καταλαβαίνεις; -Μάλιστα, κύριε.
Θα επικοινωνήσω σύντομα με τους γονείς σου. Έξω!
- -Άι γαμήσου!
Κύριε Ντέιβιντσον.
Πριν φύγεις...
έχω κάτι να σου πω.
Ο μπαμπάς φεύγει.
Φεύγει από το σπίτι, οριστικά.
Δεν θα γυρίσει πίσω.
-Τώρα φάε το φαΐ σου. -Γιατί;
Εξαιτίας μου.
Εξαιτίας μου έγινε, μαμά, έτσι δεν είναι;
Έτσι έχουν τα πράγματα.
Εξαιτίας μου όμως, έτσι δεν είναι;
Μαμά.
Απάντησέ μου!
Άι γαμήσου.
Συνταγογράφησα διαζεπάμη, πέντε χιλιοστόγραμμα, κάθε τρεις ώρες.
Δεν καταλαβαίνω, είναι μόλις 13.
Το μόνο που έκανε ήταν να πέσει στο ποτάμι.
Δεν πιστεύω ότι έπεσε, κυρία Ντέιβιντσον.
-Θα τρελαθώ. -Όχι. Μην λες ανοησίες.
-Εγώ έκανα τον μπαμπά να φύγει. -Όχι, Τζον. Όχι.
Απλώς...
Δεν αντέχω άλλο.
Νιώθω πως θέλω να αυτοκτονήσω.
Όχι, μην λες τέτοια πράγματα.
Όλα θα πάνε καλά.
Θα σε κάνουμε καλά
σε χρόνο μηδέν.
Είναι εντάξει, Τζον.
Σσς.
Όλα καλά.
Ναι. Σσς. Κοιμήσου τώρα.
Κοιμήσου, Τζον.
Κοιμήσου.
Αναρωτιούνται σε ποιον φώναζες.
- -
Σσς, Τζον. Έλα τώρα.
-Μια λάμπα 60 watt θα κάνει. -
Λοιπόν, εμ, πρέπει να πάρω πατάτες για το βραδινό.
-Τι τις θέλεις; -Για βραστές.
-Δύο απ' αυτές, αρκούν. -Θα πάρω τέσσερις, καλού κακού.
-Τίποτ' άλλο; -Γαμώτο.
Τι άλλο χρειάζομαι, Τζον;
Χρειάζομαι οδοντόκρεμα, μαμά.
Τελείωσε αυτή που έχεις;
-Σχεδόν. -Περίμενε να τελειώσει.
πριν πάρουμε καινούργια.
-Εντάξει. -Θύμισέ μου να πάρω κύβους Oxo.
Για στιφάδο είναι; Στιφάδο!
-Σταμάτα. -Συγγνώμη.
Τζόνι Ντι! Χριστέ μου!
-Τι κάνεις; -Νόμισα πως σ' άκουσα.
-Καλά είσαι; -Ναι.
Γεια σας, κυρία Ντέιβιντσον. Είμαι ο Μάρεϊ, φίλος του Τζον από το σχολείο.
Μάρεϊ, πώς είσαι; Δεν σε γνώρισα. Μεγάλωσες πια.
-Φαίνεσαι μια χαρά. -Ευχαριστώ.
Ήμουν στην Αυστραλία. Είχα δουλειά και τα σχετικά,
αλλά η μαμά μου δεν είναι καλά, κι έπρεπε να γυρίσω.
Λυπάμαι που τ' ακούω, Μάρεϊ.
Δεν πειράζει. Θέλεις ποτήρι, Τζον;
Να τα πούμε λίγο;
Όχι, δεν μπορεί να πιει, Μάρεϊ. Παίρνει φάρμακα.
-Εντάξει. -Χμ-χμ.
-Να πάμε ίσως έναν περίπατο; -Μια μαλακία. Αυτό θα 'ταν ωραίο.
Θα ήθελες, Τζον; Περίπατο με τον Μάρεϊ;
Να κάνω κι εγώ ένα διάλειμμα; Και θα σε δω στο σπίτι;
Χμ.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Τα λέμε μπροστά;
-Ναι. -Γεια.
- -Τώρα, πρέπει να πάρω καφέ.
Δύσκολο να το εξηγήσω. Είναι κάπως σαν...
μια παρόρμηση στο μυαλό μου που με κάνει να κάνω πράγματα,
ή να λέω πράγματα που δεν πρέπει.
Λέγεται Σύνδρομο Τουρέτ, απ' ό,τι φαίνεται.
Ε, τουλάχιστον καλό είναι που ξέρουν τι είναι.
Ναι. Ήταν τέλεια τις πρώτες μέρες,
μέχρι που είπαν πως δεν υπάρχει θεραπεία.
Χριστέ μου, Τζον, λυπάμαι.
Και τώρα τι γίνεται;
-Ψάχνεις δουλειά; -Ναι, πολύ θα 'θελα.
αλλά, ξέρεις, τι να κάνω;
Τι θα με αφήσουν να κάνω;
Τέλος πάντων, πες μας για την Αυστραλία.
-Ω, ήταν τρέλα. -Αλήθεια;
Γύρισα πολλά μέρη.
Είδα τον Μέγα Κοραλλιογενή Ύφαλο, δούλεψα σε φάρμα με πρόβατα.
-Μπράβο. -Έπρεπε να γυρίσω νωρίς γιατί...
Δεν ξέρω αν γνώρισες ποτέ τη μαμά μου, ε;
Έχει καρκίνο.
-Καρκίνο στο συκώτι. -Ω, Χριστέ μου, Μάρεϊ.
Της έδωσαν έξι μήνες ζωής.
Λυπάμαι, φιλαράκι.
Θες να μπεις μέσα να φας κάτι;
-Όχι, ευχαριστώ. -Έλα τώρα.
-Πρέπει να πάρω τα χάπια μου! -Εντάξει, κανένα πρόβλημα.
Άμα θες να βρεθούμε σύντομα,
-Πάρε με τηλέφωνο. -Εντάξει.
-Τα λέμε, Μάρεϊ. -Τα λέμε.
Μυρίζει μακαρόνια μπολονέζ. Σίγουρα δε θέλεις λίγο;
Όχι, είμαι εντάξει. Χίτλερ!
Ρε συ.
Τι έχουν τα μακαρόνια μπολονέζ μου;
Σίγουρα είναι υπέροχα. Απλώς πρέπει να πηγαίνω.
Πώς σε λένε;
Τζον.
Τζον, κούνα το κορμί σου. Σε δυο λεπτά στο τραπέζι.
-Όχι, αλήθεια... -
Γαμήσου εσύ ειδικά. Γαμήσου, γαμήσου εσύ ειδικά.
Θεέ μου, Τζον.
Έλα, Τζον.
Ω.
Πέρασε, αγόρι μου. Είμαι η Ντότι.
Θα πεθάνεις από καρκίνο. Χα-χα!
Γαμώ το κέρατό μου, Τζον. Συγγνώμη.
Εντάξει.
Λοιπόν, κι εγώ χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Λυπάμαι πάρα, πάρα πολύ.
Δεν πειράζει.
Ξέρεις, είναι η πιο ειλικρινής κουβέντα που άκουσα εδώ και μήνες.
Έλα, πέρασε. Κάθισε.
Σίγουρα;
Μια χαρά είσαι, δεν δαγκώνω.
- Να βγάλω τα παπούτσια μου; - Όχι, εδώ δεν είμαστε τυπικοί.
Τζον; Κρυώνει το φαΐ.
Ναι, συνέχισε εσύ. Μην ανησυχείς.
Λοιπόν. Ας φάμε.
Πουτάνα.
Τι διάολο ήταν αυτό;
Μάρεϊ;
Δεν ξέρω.
Μαμά, δεν είναι καλά τελευταία. Παίρνει φάρμακα.
Το φαντάστηκα.
Θες να πας να δεις αν είναι εντάξει;
Δεν μπορώ να φάω πρώτα;
Καλά, ας του δώσουμε λίγο χρόνο, εντάξει;
Τζον;
Τζον...
Πάρε μια ανάσα.
- Άντε γαμήσου. - Τζον.
Γεια σου.
- Είσαι καλά; - Ναι, μια χαρά, ευχαριστώ.
Ήθελα απλώς να πω ότι, εμ...
- όταν ήμουν στο μπάνιο... - Ναι, ξέρω. Σε είδα.
Καλά, λοιπόν, εμ...
Ήθελα απλώς να ζητήσω συγγνώμη.
Μια χαρά είσαι. Τι φάρμακα παίρνεις;
Δεν παίρνω.
Είμαι νοσηλεύτρια ψυχικής υγείας εδώ και χρόνια.
Οπότε...
- Λέγεται αλοπεριδόλη. - Ω.
Χωρίς αυτό είμαι πολύ χειρότερα.
Ξέχασα μία δόση σήμερα και μάλλον γι' αυτό έγινε όλο αυτό.
Σκέφτηκες ποτέ να το κόψεις μόνιμα;
Όχι ιδιαίτερα.
Δε νομίζω πως είσαι καλά.
Πώς είναι τα πράγματα στο σπίτι;
Έλα. Θα σου ζεστάνω το φαΐ.
Γαμημένο μουνί.
Πρόσεξε το κεφάλι σου.
Γαμώτο, Τζον.
♪ Απαλό πράσινο...
Ευχαριστώ, Τζον.
Η Ντότι πεθαίνει από καρκίνο! Συγγνώμη, Ντότι.
Ω, γαμώτο! Ω, άντε γαμήσου, ρε πουτάνα!
-Συγγνώμη, παιδιά. -Εντάξει, Τζον.
Αν σκοπεύεις να μας επισκέπτεσαι συχνότερα,
πρέπει να σου μιλήσω για το λεξιλόγιό σου.
Ναι, εντάξει.
Σε αυτό το σπίτι έχουμε έναν κανόνα.
Ότι αν κάνεις κάτι που δεν μπορείς να ελέγξεις,
δεν πρέπει ποτέ μα ποτέ να ζητάς συγγνώμη γι' αυτό.
Αν είσαι έξω στον δρόμο με ανθρώπους που δεν σε καταλαβαίνουν,
τότε εντάξει, ξέρεις, ζήτα συγγνώμη, ό,τι θες, αλλά σε αυτό το σπίτι...
που ξέρουμε ότι δεν φταις,
ξέρεις, που ξέρουμε ότι δεν το εννοείς...
ε, όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία.
Αυτό το συνεχές «συγγνώμη» είναι που με τρελαίνει.
Δεν χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη.
Εντάξει;
Εντάξει.
Εντάξει;
Ναι, εντάξει.
-Ευχαριστώ. -Ωραία. Ευχαριστούμε.
Τζον, άσ' το αυτό. Ξεκινάμε.
Ναι, μισό λεπτό μόνο.
Είπα στον Τζον ότι μπορεί να μείνει εδώ.
Απόψε;
Ναι, απόψε, ή και μόνιμα, αν θέλει.
-Μαμά. -Τι;
Έχεις χάσει τα λογικά σου;
Με όλα αυτά που έχεις στο κεφάλι σου;
Όπως το βλέπω εγώ, μου μένουν έξι μήνες ζωής.
Μπορώ να λυπάμαι τον εαυτό μου,
βλέποντας Γείτονες και τρώγοντας πατατάκια,
ή να βοηθήσω αυτό το παιδί.
-Πού θα κοιμάται; -Στην αποθηκούλα,
αν δεν τον πειράζει το ροζ.
Τζον, ξέρεις μπλάκτζακ;
-Εννοείς το ποντούν; -Ναι, αυτό.
Ναι, ξέρω να παίζω.
Έχω δύο άσους.
Συγγνώμη, παιδιά.
Χωρίς συγγνώμες.
Λοιπόν.
Ας κάνουμε πως δεν ακούσαμε τίποτα, έτσι Μάρεϊ;
Ναι.
Κρις;
Ναι.
Ωραία, συμφωνούμε όλοι.
Λέγε.
Λέγε κι άλλα.
-Πώς ήταν ο Μάρεϊ, Τζον; -Χμ.
Φαντάζομαι θα είχε πολλές ιστορίες από την περιπέτειά του.
Τζον;
Πολλές ιστορίες από την περιπέτειά του, ε;
-Θα μετακομίσω. -Τι είπες;
Θα μετακομίσω.
Θα πάω να μείνω στο σπίτι του Μάρεϊ.
Αν δεν σε ήξερα, θα νόμιζα
πως ήταν κάποιο ακατανόητο τικ σου.
Η μαμά του, η Ντότι, είπε πως έπρεπε να το συζητήσω πρώτα μαζί σου, αλλά...
αυτό θα κάνω.
Νόμιζα πως ο Μάρεϊ είπε ότι η μαμά του είναι άρρωστη.
Είναι. Έχει καρκίνο.
Α, μάλιστα.
Νομίζω πως είσαι αφελής, Τζον.
Ψάχνουν κάποιον για να τη φροντίζει.
Αυτό κρύβεται πίσω απ' όλα; Δική της ιδέα;
Όχι, αυτό θέλω εγώ.
Μα εδώ σε χρειαζόμαστε, Τζον.
Ο αδερφός κι οι αδερφές σου έφυγαν, ο πατέρας έφυγε,
κι εγώ δεν είμαι καμιά πιτσιρίκα πια.
Θα κόψω και τα φάρμακα.
Ε, τώρα τα άκουσα όλα. Ιδέα της μαμάς του Μάρεϊ ήταν;
-Καταλαβαίνει, είναι νοσοκόμα. -Μπα, αλήθεια;
Και τι είναι αυτό, ε;
Είμαι νοσοκόμα, Τζον. Δεκαπέντε χρόνια.
Και είμαι επίσης η μητέρα σου.
Χωρίς τα χάπια σου, χτυπάς, βρίζεις,
φτύνεις και αναστατώνεις τον κόσμο. Το ξέχασες αυτό, Τζον;
Όλα αυτά τα κάνω ακόμα, μαμά.
Τα κάνεις λιγότερο όταν παίρνεις τα χάπια, Τζον!
πόσο δύσκολο είναι να σε κουμαντάρω.
Χρειάζομαι ένα διάλειμμα.
Χρειάζεσαι ένα διάλειμμα.
-Συγγνώμη. -Τζον.
[♪ "The Changingman" του Πολ Γουέλερ]
Μου αρέσει το μαύρο, τι να πω!
Ε, τότε αυτό είναι τέλειο.
Δεν θα χρειάζεται να πλένω πιάτα
τώρα που μετακόμισες.
Ναι, άει γαμήσου, Μάρεϊ. Και αυτό δεν ήταν τικ.
Δεν έχεις βγει ποτέ στο Γκάλα;
-Όχι. -Δεν έχεις πάει ποτέ στο Μπιζ;
-Κουφός είσαι, γαμώτο; -Το Γκόλντεν Λάιον; Το Χάροους;
Πήγα μια φορά στο Γκόλντεν Λάιον με τον πατέρα μου,
-Αλλά αυτό ήταν πριν χρόνια. -Ε, δεν μετράει.
Τη μέρα που θα κόψεις τα χάπια, βγαίνουμε για ξεσάλωμα.
Ρε φίλε, ανυπομονώ.
Τικ ήταν αυτό;
Σιγά μην δεν ήταν.
-Απλώς έκανα μαλακία. -
-Έρχομαι να σε πιάσω! -Μην! Μην! Μην!
Όχι, μην!
-Για δες τα χάλια μου! -Ναι, μια χαρά είσαι.
- -Θεέ μου!
-Συγγνώμη, Ντότι. -Δεν πειράζει.
-Πολύ έντονα τα τικ. -Καθόλου περίεργο.
Σχεδόν τα έχεις κόψει τα χάπια.
-Πώς νιώθεις γενικά; -Νιώθω καλύτερα. Κοιμάμαι καλύτερα.
-Λιγότεροι πονοκέφαλοι. -Ωραία.
Αυτό θέλουμε ν' ακούμε. Λοιπόν, πάρε μου λίγα σταφύλια.
-Σταφύλια. -Θεέ μου.
-Θέλεις κόκκινα ή πράσινα; -Εε, πράσινα, παρακαλώ.
Τζον, έχει φακές μέσα αυτό, ή δεν έχει;
Εμ...
Όχι, μ' αυτό είσαι εντάξει, Ντοτ.
Τέλεια. Δώσε μου άλλα δύο τέτοια.
Όλα καλά, Σούζι; Πώς είσαι σήμερα;
-Καλά, Τζον. Εσύ πώς είσαι; -Καλά. Σε βρίσκω ελκυστική.
-Πώς είσαι, Ντότι; -Καλά είμαι, αγόρι μου. Εσύ;
-Είσαι καλά; -Δεν μου καίγεται καρφί.
-Πώς είναι η μαμά σου; -Ένα αρχίδι.
-Δώσ' της τα φιλιά μου. -Άντε γαμήσου.
Δείξε μου τα βυζιά σου. Άντε γαμήσου.
Λοιπόν, Τζον. Α, ναι, τώρα, ζωμός κοτόπουλου.
Πούτσος κοτόπουλου.
-Σκατά. -
-Συγγνώμη, Ντότι. -Δεν πειράζει.
Δεν μπορείς να στέκεσαι δεξιά μου, το ξέρεις.
-Εντάξει. -Σου το είχα πει.
Φταίω εγώ τώρα, δηλαδή;
Μου έσκασες το χείλι, βλάκα.
-Συγγνώμη, Ντοτ. -
Αλλά δεν γίνεται να είσαι με φάρμακα όλη σου τη ζωή,
να τα κρατάς όλα μέσα σου.
-Τι ζωή είναι αυτή; -Τα έκανα θάλασσα, ως συνήθως.
Όχι, δεν τα έκανες.
-Πώς είναι το χείλι σου; -Μια χαρά είναι.
Φταίω εγώ που στάθηκα απ' την ανάποδη πλευρά σου.
Μαμά!
Τζον.
Πώς είσαι; Ντότι, αυτή είναι η μαμά μου.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω, κυρία Ντέιβιντσον.
-Είμαι η μαμά του Μάρεϊ. -Μουνί.
-Συγγνώμη, μαμά. -Πώς είσαι, Τζον;
Έχεις καιρό να περάσεις από το σπίτι.
Ναι. Ίσως έρθω μια βόλτα αυτό το Σαββατοκύριακο.
Τζον...
Πήγαινε μέχρι το ταχυδρομείο να μου πάρεις μερικά γραμματόσημα;
- -Αυτά θα φτάσουν.
Θα σε δω σύντομα, μαμά. Τα λέμε το Σαββατοκύριακο.
Γεια σου, Τζον.
Βλέπω ότι έχει κόψει τα φάρμακα.
Τη σταμάτησε σταδιακά.
Νιώθει καλύτερα έτσι.
Έχει προσαρμοστεί καλά. Χαιρόμαστε που τον έχουμε κοντά μας.
Ο Τζον μου είπε πως είστε νοσοκόμα.
Ναι, σωστά.
Υπομονή αγίου.
Όση υπομονή είχα, εξαντλήθηκε πριν χρόνια.
Ε, ναι...
Δούλεψα πέντε χρόνια στο Νοσοκομείο Ντίνγκλετον ως νοσοκόμα ψυχικής υγείας.
-Άρα ξέρετε ότι δεν υπάρχει θεραπεία; -Ναι.
Χμ. Και ούτε εσείς ήσασταν πολύ καλά εσείς η ίδια.
Ω, μια χαρά είμαι.
Το χτύπημα, το φτύσιμο, οι βρισιές.
Είναι πολλά για να τα διαχειριστείς στην κατάστασή σου.
Βοηθάμε ο ένας τον άλλον.
Λοιπόν, θα σας παρακαλούσα
αν ζητούσατε από τον Τζον να έρχεται σπίτι πιο συχνά.
-Ναι. Θα του το πω. -Χμ.
[♪ Παίζει δυνατά το "Born of Frustration" των James]
Τι είναι αυτό; Top of the Pops;
Έχω κόψει τα φάρμακα. Ο Μάρεϊ θα με πάει για κλαμπινγκ.
Οπότε τελειοποιείς τις χορευτικές σου φιγούρες;
-Ναι. Πώς σου φαίνεται; -Τέλεια.
Σ' αφήνω τότε.
♪ Where's the confusion?
Περίμενε.
-Τι κάνεις; -Στρώνομαι λιγάκι.
Όχι, βγάλ' το τώρα.
Μου κάθονται περίεργα αυτά τα τζιν, Μάρεϊ.
Όταν μπούμε μέσα, Τζον,
Μπορείς απλώς να χαλαρώσεις και να μην κάνεις τίποτα;
-Δεν θα κάνω. -Σίγουρα;
-Ναι. -Ωραίος.
Εντάξει.
-Να το βάλω εδώ; -Βάλ' το στην άκρη, Τζον.
Λοιπόν, φτάσαμε. Πάμε. Ευχαριστώ.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
-Πώς σου φαίνεται; -Τρομερό, φίλε.
Νιώθω τα μπάσα στο στήθος μου.
Περίμενε, θα πάρω ποτά. Βρες εσύ τραπέζι.
Κανένα πρόβλημα.
Δύο πίντες Tennent's, παρακαλώ.
Πώς σε λένε;
-Τι; -Πώς σε λένε;
-Μαρί. -Να σε κεράσω ένα ποτό;
-Τι; -Να σε κεράσω ένα ποτό;
Αμέ.
Ένα Περνό με μαύρο, παρακαλώ, και οι φίλοι μου θα πάρουν το ίδιο.
Τζον.
Δεν χάνεις χρόνο.
-Εντυπωσιάστηκες; -Αμέ.
Θέλουν τρία Περνό με μαύρο.
Εντάξει, θα τα πάρω εγώ. Τρία Περνό με μαύρο, παρακαλώ.
Σας τα φτιάχνω αμέσως.
-Συγγνώμη, φιλαράκι. Συγγνώμη. -
-Γαμημένο καθίκι! -Έι!
Πάρτε τα γαμημένα χέρια σας από πάνω του!
Τζον!
Άντε γαμηθείτε!
-Φύγετε από δω! -Γαμημένε μαλάκα!
Άντε γαμηθείτε.
-Δεν έφταιγε αυτός! -Γαμημένε μαλάκα!
Τζον, είσαι καλά, ρε φίλε;
Μην τον πάρετε, δεν φταίει αυτός.
Βίασα μια κοπέλα εκεί μέσα. Δεν το 'κανα. Δεν βίασα κανέναν.
Ρε, άντε γαμηθείτε!
Ρε, πού τον πάτε ρε παιδιά;
Τζον, όλα καλά. Τζον.
-Πίσω, πίσω! -Εντάξει.
Τζον, πάρε μας τηλέφωνο μόλις φτάσεις. Η μάνα μου θα το κανονίσει.
- -Τζον, όταν φτάσεις,
πάρε τη μάνα μου, σε παρακαλώ.
Τζον; Πάρε τη μάνα.
-Γαμώτο. -
Είσαι γαμημένο γουρούνι!
Είδα την παλιοφαλάκρα σου!
Άντε γαμήσου! Μαλάκα!
Τι έπαθε η πλάτη σου;
Απλώς ένα τικ είναι.
Σε ξέρω καλύτερα.
Για να δούμε.
Ω, έπεσε το πρόσωπό σου.
Όλα αυτά από το κλαμπ;
Ναι.
Θα τα ψάλω στον Μάρεϊ όταν ξυπνήσει,
που σ' άφησε να γίνεις χάλια.
Μην το κάνεις αυτό, Ντότι.
Μην τον ζορίζεις.
Ήταν η καλύτερη βραδιά της ζωής μου. Την απόλαυσα.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Χόρεψα με μια κοπέλα. Τη λένε Μαρί.
Λοιπόν, ελπίζω να άξιζε,
γιατί ο πατέρας του άλλου παιδιού είναι δικηγόρος.
Θα το πάνε στα δικαστήρια.
Είπαν ότι θα μάθουμε σε κανένα δίμηνο.
Ω, Τζον, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε
να μπλέκεις έτσι συνέχεια.
-Δεν θα ξαναπάρω χάπια. -Και δεν λέω να πάρεις.
Αλλά χρειάζεσαι έναν σκοπό, ξέρεις...
Είσαι καλύτερα όταν είσαι απασχολημένος.
Χρειάζεσαι δουλειά.
Ντότι.
-Θέλεις δουλειά; -Ναι, πολύ θα ήθελα.
Τέλεια.
Ο Τόμι στο κοινοτικό κέντρο ψάχνει βοηθό.
Έχουν συνεντεύξεις την άλλη βδομάδα. Θα δηλώσω το όνομά σου.
-Δεν θα την πάρω. -Κάποιος πρέπει να την πάρει.
Όχι κάποιος σαν εμένα.
Άκου, θα τα κάνω θάλασσα.
Ξέρω πως θα τα κάνω θάλασσα.
Δεν θα τα κάνεις. Λοιπόν, περιμέναμε αρκετά, Τζον.
Πρέπει να μπεις μέσα.
-Ναι. -Θα τα πας περίφημα.
-Έχω άγχος. -Το ξέρω, αγόρι μου. Το ξέρω. Ας...
Λοιπόν, ας κάνουμε λίγες αναπνοές. Εντάξει;
Θέλω να κλείσεις τα μάτια και να εκπνεύσεις βαθιά.
-Εμπρός. -
Πολύ ωραία. Τώρα, θέλω να φανταστείς ότι είσαι σε μια παραλία.
Σε μια απομονωμένη παραλία.
Και το μόνο που ακούς
είναι ο ήχος των κυμάτων που σκάνε στην ακτή.
Και η άμμος είναι απαλή, λευκή και ζεστή.
Τα πόδια μου καίνε.
Ωραία.
-Πώς είσαι, Αϊρίν; -Ναι, καλά, ευχαριστώ.
-Είναι ο Τόμι μέσα; -Στην αίθουσα εκδηλώσεων.
Λοιπόν, έχει λίγο άγχος, οπότε μπορεί να είναι πιο έντονος.
-Γεια σας! -Αλλά θα το συνηθίσεις.
-Κατάλαβα. -Πώς είσαι; Τι κάνεις;
-Χάρηκα πολύ. -Κι εγώ επίσης.
-Αχ! -
Συγγνώμη, ειλικρινά γι' αυτό που έγινε.
Δεν πειράζει, Τζον.
Αυτός είναι ο Τόμι, ο επιστάτης μας.
-Αχ! -Ουπ, συγγνώμη.
Θα σε βοηθήσω με αυτό.
-Ο μικρός έχει όρεξη. -Τόμι, αυτός είναι ο Τζον.
Ήρθε να μιλήσουμε για την κενή θέση.
-Καλά είσαι, Τζον; -Χάρηκα.
-Πώς είσαι; -Καλά.
-Η Ντότι μου είπε πολλά για σένα. -Ωραία.
-Σας αφήνουμε μόνους. -
Αϊρίν, πήρες το σημείωμα για το μπλε ρολό;
-Ναι. Εντάξει. -Ωραία. Ευχαριστώ.
-Καλά είσαι, Τζον; -Μια χαρά.
Λοιπόν, εντάξει, πήγαινε στο γραφείο σου.
-Καλά είσαι, Τζον; -Ναι, καλά.
-Τζον. -Χάρηκα.
Κι εγώ. Λοιπόν, θα σου δείξω λίγο τον χώρο.
Βάλ' μου τον πούτσο στο χέρι. Γαμώ το κέρατό μου.
-Λοιπόν, αυτή είναι η κύρια αίθουσα. -Μάλιστα.
Για να είμαι ειλικρινής, πολλά απ' όσα κάνω είναι θέματα υγιεινής.
Ξέρεις, έξοδοι κινδύνου, πυροσβεστήρες, ανιχνευτές καπνού.
-Ναι, παιχνιδάκι. -Τέτοια πράγματα, καταλαβαίνεις.
Εμ, αν έπαιρνες τη δουλειά, και λέω «αν», πρόσεξε,
γιατί βλέπω και μερικούς νεότερους.
-Το ξέρω. -Εντάξει. Απλώς για να το έχεις υπόψη.
Ζαρωμένο καθίκι.
Έχουμε διάφορες εκδηλώσεις, εμ, που απαιτούν διαφορετικά πράγματα.
Όπως, ας πούμε, μια συνεδρίαση
μπορεί να χρειάζεται μόνο δυο-τρία τραπέζια.
Από την άλλη, μπορεί να στρώνεις 200 καθίσματα για παντομίμα.
-Ή σχολική θεατρική παράσταση. -Είμαι παιδόφιλος.
Συγγνώμη, ήταν τικ.
Δεν πειράζει, όλα καλά.
-Θες να σου δείξω τον χώρο; -Ναι, θα 'ταν χρήσιμο.
Ωραία, καλά, καλά.
-Εμ, ε... -
Πρέπει να το φτιάξω αυτό. Ορίστε, έτοιμο.
Λοιπόν, αυτά τα φυτεύουμε κάθε άνοιξη,
οπότε θέλουν πότισμα και ξεβοτάνισμα,
και λίπασμα. Ξέρεις από φυτά;
Ναι. Λατρεύω τα φυτά. Έχω δύο στον κήπο μου.
Ωραία, καλά. Εμ, αυτό το σημείο είναι ο βραχνάς μου.
Δεν βουλώνεις ποτέ το στόμα σου, γαμώτο;
Βραχνάς μου αυτό το σημείο, εξαιτίας αυτού.
Αυτό κρύβει τους καπνιστές.
Οπότε οι καπνιστές βγαίνουν εδώ και καπνίζουν.
Και μετά τι κάνουν; Πετάνε τα βρόμικα τσιγάρα τους.
Βρόμικα τσιγάρα! Βρόμικα τσιγάρα!
Βρόμικα τσιγάρα! Είμαι γκέι. Όχι, δεν είμαι. Ναι, είμαι.
Βρόμικα τσιγάρα!
Έχει πολλή αντήχηση εκεί μέσα, ε;
Ναι, έχει αρκετή... αντήχηση.
Απλώς κλείσε την πόρτα πίσω σου. Τα πας καλά με τα σκυλιά;
-Ναι, λατρεύω τα σκυλιά. -Αυτή είναι η Ρόζι.
-Γεια σου, Ρόζι. Τι κάνεις; -Εμ...
-Σε βολεύει να καθίσεις εκεί; -
-Είσαι εντάξει; -Ναι, μια χαρά.
-Μην χτυπήσεις τα έπιπλα. -Συγγνώμη.
Εντάξει, καλά, απλώς κάθισε.
Λοιπόν.
Τώρα φτάνουμε στο πιο σημαντικό κομμάτι
-της συνέντευξης, Τζον. -Πρωκτικό σεξ.
Και αυτό είναι, μπορείς να φτιάξεις ένα καλό τσάι;
Α, ναι. Το 'χω με το τσάι.
Το προτιμώ δυνατό, πολύ γάλα, τρεις ζάχαρες.
Κανένα πρόβλημα, Τόμι.
Και θυμήσου, βάλε πρώτα το νερό και μετά το γάλα.
Εντάξει, ναι. Κι εγώ έτσι το κάνω.
Ωραία, θα έρθουμε σε σένα σε λίγο, Τζον.
Λοιπόν, τι σου είπαν για μένα;
Εμ, απλώς είπαν ότι δεν ήσουν πολύ καλά τελευταία.
Μάλιστα. Το σχέδιο είναι να πάρουμε έναν νεότερο, να μάθει τη δουλειά,
ώστε αν έχω κανένα ραντεβού στο νοσοκομείο, ή οτιδήποτε...
-Ναι. -..να μπορεί να αναλάβει
-και να συνεχιστεί η δουλειά. -Χμ, ναι.
Διάβασα λίγα πράγματα για τη δουλειά,
για το ωράριο και τα σχετικά.
-Θα ήθελα να το δοκιμάσω. -Εντάξει.
-Είσαι αξιόπιστος; -Ναι.
Πάντα νωρίς, πάντα. Έτσι πρέπει, καταλαβαίνεις.
Γιατί θέλω κάποιον εδώ στην ώρα του, για ν' ανοίγει,
και να κλειδώνει όταν λείπω.
-Ναι, όποτε θες. Όποτε θες. -Εντάξει.
-Πιάνουν τα χέρια σου; -Τα πήγαινα καλά.
Ξυλουργική, σιδηρουργία. Αλλά έχω όρεξη να μάθω.
Δε με πειράζει να λερώσω τα χέρια μου.
-Ωραία. -Είμαι τεμπέλικο κάθαρμα.
-Δηλαδή δε σε πειράζει η σκληρή δουλειά; -Όχι.
Μάλιστα, όταν συγκεντρώνομαι στη δουλειά ή σε κάποιο έργο,
νομίζω πως με βοηθάει πολύ.
Εντάξει.
-Καυτό είναι. -Ναι.
Ορίστε, Τόμι.
Συγγνώμη. Αυτό θα το πάρω εγώ.
Ναι, καλή ιδέα.
Χμ-χμ.
Έχω δει αρκετούς νέους γι' αυτή τη θέση.
-Ναι. -Και δε νομίζω
πως δε χαλάω το απόρρητο αν σου πω
πως αυτό είναι το καλύτερο τσάι μέχρι στιγμής.
Τέλεια.
Λοιπόν...
Βάζω σπέρμα αντί για γάλα.
Εντάξει, λοιπόν, έχεις καμία ερώτηση;
Εμ...
Α, ναι, ναι. Εμ...
Ίσως χρειαστεί να πάρω λίγες μέρες άδεια, σε λίγους μήνες,
γιατί έχω δικαστήριο.
-Μόνο αυτό. -Δηλαδή ούτε τη δουλειά πήρες ακόμα
και ήδη ψάχνεις για ρεπό;
Όχι, όχι. Απλώς λέω ότι... Τα θαλασσώνεις, Τζον.
Απλώς λέω ότι, αν έπαιρνα τη δουλειά,
Θα χρειαζόμουν εκείνες τις μέρες. Ήθελα να είμαι ειλικρινής.
Εντάξει.
-Σε βρήκε κανένας μπελάς, ε; -Ναι.
Είχα λίγο κακή τύχη τελευταία.
-Έφταιγες εσύ; -Όχι.
Ωραία. Αυτό μου αρκεί.
-Άλλη ερώτηση; -Εμ...
Μπορώ να κάνω τη δουλειά, αλήθεια.
-Μπορώ να την κάνω. -Χμ-χμ.
Αλλά η προφανής ερώτηση, βασικά, εμ...
Σε πειράζουν τα τικ και οι βρισιές;
Ποια τικ; Ποιες βρισιές;
Ε...
Μια μικρή προειδοποίηση, Τζον. Ε...
Αν ξανακάνεις κάτι τέτοιο στον σκύλο μου,
θα σου βγάλω τη γαμημένη καρδιά. Κατάλαβες;
Μάλιστα, λοιπόν...
Ευχαριστώ που με δεχτήκατε.
Λοιπόν, πάω τότε.
-Γεια, Ρόζι. -
-Γεια, Τζον. -Γεια, φίλε. Τι κάνεις;
Καλά, καλά.
-Μια εφημερίδα και Opal Fruits. -Πώς τα πας;
Α, όχι κι άσχημα. Είχα μια συνέντευξη σήμερα, Κένι.
-Α, σοβαρά; Πώς πήγε; -Χτύπησα τον σκύλο του αφεντικού.
Αχ, μωρέ, δεν πειράζει.
Μπορείς πάντα να γυρίσεις στην παλιά διανομή.
Ίσως σε κρατήσω στον λόγο, Κένι. Τα λέμε.
Να προσέχεις. Ναι, αγάπη μου;
Πουτάνα!
Τι είπες;
Συγγνώμη, κυρία μου. Έχω Τουρέτ.
-Τι μου είπες; -Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη.
Δεν το κάνω επίτηδες. Δεν μπορώ να ελέγξω τι λέω.
-Συγγνώμη. -Άντε γαμήσου!
Υπάρχει κανείς; Ντότι;
-Τι κάνεις εκεί; -
Περίμενε μια στιγμή, Τζον.
Τα κατάφερες!
Πήρε ο Τόμι. Πήρες τη δουλειά.
Τη δουλειά;
-Ξεκινάς Δευτέρα. -Θεέ μου!
Μπράβο, Τζον.
-Σοβαρολογείς; -Ναι.
-Την αξίζεις. -Μπράβο, Ντέιβιντσον.
Δεν το πιστεύω. Πήγε τόσο χάλια.
-Την αξίζεις. -
-Και τώρα που... -Θεέ μου, έχω δουλειά.
Δεν θέλω να σου χαλάσω τη χαρά...
-Ναι, αλλά θα την χαλάσεις. -Εμ...
Ο Κρις κι εγώ πήγαμε στο νοσοκομείο.
Πεθαίνεις από καρκίνο, παλιόγερο μαλάκα.
Όχι, Τζον. Εμ... Έκαναν λάθος.
-Δεν είναι καρκίνος. -
-Λέγεται αιμα... -
Αιμαγγει... γείωμα.
-Χαμ σάντι, μαλάκα. -
Τι είναι, αγάπη μου;
Αιμαγγείωμα. Ξέρεις, είναι σαν εξόγκωμα.
Τέλος πάντων, δεν είναι καρκίνος.
Μοιάζει με καρκίνο, αλλά δεν είναι.
Έλα εδώ.
Σ' αγαπώ, μαμά.
Σας αγαπώ όλους!
-Δεν το πιστεύω. -Εντάξει, Τζον, πάρε. Λοιπόν...
Πήγαινε στο κινέζικο και πάρε ό,τι θέλει ο καθένας.
Γλέντι! Κερνάω εγώ, διπλή γιορτή.
- -
-Ευχαριστώ. Τα λέμε. -Γεια σας, τα λέμε.
- -Έλα εδώ.
Γάμησέ τον! Γάμησέ τον!
-Γάμησέ τον! -Τον γαμάω! Μαλάκα!
-Ποιος είναι αυτός; -Αυτόν τον γαμημένο...
Φύγε, φύγε, φύγε!
Φύγε, φύγε!
- -
Ποιον είπες γαμημένη πουτάνα τώρα, ε;
Άντε γαμήσου!
Άντε γαμήσου, φύγε από δω!
Νομίζεις πως είσαι σκληρός, ε;
Κράτα την προειδοποίηση, γαμώτο.
Σε προειδοποιήσαμε, γαμώτο.
- -Τζον, όλα καλά.
Όλα καλά.
-Η Ντότι είναι εδώ. Εδώ είμαι. -
Χμ.
Γλυκέ μου.
Θα πρέπει να τηλεφωνήσω στη μαμά σου.
-Όχι. -Τζον.
-Όχι. -Τζον, πρέπει.
Απλώς θα την ανησυχήσεις. Μια χαρά είμαι.
Ο Τόμι λέει να πάρεις όσο χρόνο χρειάζεσαι, εντάξει;
Η δουλειά είναι δική σου.
-Δεν πρόκειται να χαθεί. -Ωραία.
Αχ, αγάπη μου. Όλα καλά, όλα καλά.
Έλα, γλυκέ μου, ηρέμησε.
- -Όλα καλά. Σσσ.
-Το ξέρω. -
Το ξέρω.
-Όλα καλά. -
Είσαι καλά, ε;
- -Έλα τώρα. Σσς. Έλα.
Έλα τώρα.
Το ξέρω. Ε;
Κουράστηκα πια, Ντότι.
Έχω κουραστεί τόσο πολύ.
Το ξέρω, αγάπη μου. Το ξέρω.
[♪ "Merry Xmas Everybody" των Slade]
Πώς τα πας με τις καρέκλες;
Ναι, κανένα πρόβλημα, Τόμι.
Θεέ μου.
Τις έστρωσες πιο ίσιες απ' ό,τι θα μπορούσα εγώ.
Πρέπει να είναι ίσιες, Τομ.
Πρέπει και να τις μετράω. Δέκα καρέκλες, τέσσερις σειρές.
Ζυγός αριθμός, αλλιώς δεν είναι σωστό.
Σε πειράζουν οι αριθμοί ή το σχήμα;
Αχ, όλα μαζί. Αν δεν είναι σωστά,
νομίζω πως θα συμβούν άσχημα πράγματα.
Όπως τι;
Να, μερικές φορές βάζω το χέρι μου κάτω από βραστό νερό,
και πρέπει να το κάνω τέσσερις φορές, αλλιώς θα πεθάνει κάποιος.
-Ορίστε; -Το ξέρω.
Και κάτι άλλο που κάνω,
που είναι παράξενο, περπατάω στον δρόμο,
βλέπω κολόνα φωτισμού και αν δεν είναι ίσια,
ή είναι στραβή,
ή έχει διαφορετικό χρώμα, πρέπει να τη φιλήσω.
-Πρέπει να φιλάς κολόνα; -Ναι.
Αυτό δεν μου το είπες στη συνέντευξη.
-Δεν με ρώτησες. -Σωστά.
Και φταίνε πάντα τα τικ για το πρόβλημα;
Ναι, ναι, πάντα τα τικ.
Ξέρεις τι σκεφτόμουν; Να σου πω τι σκεφτόμουν.
Πώς θα ένιωθες αν άφηνες κι άλλους να μπουν στο μυαλό σου,
όπως άφησες εμένα;
-Μπα, δεν μπορώ. -Όχι, άκουσέ με.
Γιατί δεν νομίζω πως το Τουρέτ είναι το πρόβλημα.
Το πρόβλημα είναι πως δεν ξέρουμε αρκετά για το Τουρέτ.
Οπότε, αν δεν ενημερώσεις την αστυνομία,
τους γιατρούς και τους δασκάλους,
αν δεν τους ενημερώσεις,
-τίποτα δεν θ' αλλάξει. -Και τι θέλεις να κάνω;
Να μπω σε τμήμα φωνάζοντας «γουρούνια»,
ή σε σχολείο και να πω «είμαι παιδόφιλος»;
Ναι, γαμημένα σωστά! Βλέπεις;
Βλέπεις; Δεν είσαι ο μόνος που ξέρει να βρίζει.
Βρίζω όταν νιώθω έντονα για κάτι,
όταν με πιάνει πάθος για κάτι,
και αυτό το θέμα με καίει.
Γιατί δεν αρχίζεις να χέζεις
τι λέει ο κόσμος και να τους εκπαιδεύσεις;
Είσαι μουνί, ρε.
Είδες τι έκανα; Αυτό λέγεται έμφαση.
-Το είδα. -Είσαι μουνί, ρε.
-Συνέχισε. -Είσαι μουνί, ρε.
Έβαλα και λίγη κίνηση στο πόδι.
-Ναι, έχεις καραμπινέρ. -Είσαι γαμημένο μουνί, ρε.
Χρειάζομαι την άδεια, Τομ, για τη μέρα στο δικαστήριο.
Ξέρω, το είδα. Είσαι εντάξει μ' αυτό;
Τρομοκρατημένος.
Γαμώτο, Τζον.
-Συγγνώμη. -Τζον.
-Χριστούγεννα είναι. -
Σοβαρά τώρα. Χριστέ μου παντοδύναμε.
-Εντάξει, καλά. -
Τι ακολουθεί;
Ακολουθεί να προστατεύσω τ' αρχίδια μου.
Ο πελάτης μου θα καταθέσει τώρα.
Κύριε Ντέιβιντσον, παρακαλώ προχωρήστε
-στο βήμα του μάρτυρα; -
Κύριε Ντέιβιντσον, θα δώσετε τον όρκο;
Θα τον δώσω.
Σηκώστε το δεξί σας χέρι και επαναλάβετε...
Ορκίζομαι στον Παντοδύναμο Θεό...
-...πως θα πω την αλήθεια... -...πως θα πω την αλήθεια...
-...ολόκληρη την αλήθεια... -Όχι, δεν θα πω!
Μπορεί κάποιος να εξηγήσει τον λόγο αυτής της περιφρόνησης;
Αξιότιμε δικαστή, αν επιτρέπετε,
ο κύριος Ντέιβιντσον, ενίοτε, φωνάζει πράγματα ακούσια.
Παρορμητικά σχόλια. Δεν τα εννοεί ούτε μπορεί να τα ελέγξει.
Σεξιστικά, ομοφοβικά, μισογυνικά...
Μην ξεχνάς και ρατσιστικά, μαλάκα.
Και ρατσιστικά.
Βάσει προσωπικής εμπειρίας, σας διαβεβαιώνω
πως γνωρίζει άριστα κάθε είδους ρατσιστικό σχόλιο,
πολλά απ' τα οποία dev έχω ακούσει καν εγώ,
αλλά όλα είναι εντελώς εκτός του ελέγχου του.
Καταθέσαμε το έγγραφο υπ' αριθμόν 71
που περιγράφει μια πάθηση γνωστή ως Σύνδρομο Τουρέτ.
Ναι, διάβασα το έγγραφο,
αλλά έλαβα υπόψη μου και την έκθεση υπ' αριθμόν 107
-του κυρίου Μπάροουμαν... -Γαμώτο, μουνί.
..η οποία ισχυρίζεται ότι το Σύνδρομο Τουρέτ
δεν είναι αναγνωρισμένη πάθηση.
Ότι δεν μπορεί να διαγνωστεί,
και επομένως δεν σχετίζεται με την παρούσα υπόθεση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Ντέιβιντσον, τον όρκο, άλλη μία φορά, παρακαλώ,
ακριβώς όπως θα τον εκφέρω εγώ.
Εντάξει.
Σηκώστε το δεξί σας χέρι, και επαναλάβετε...
Ορκίζομαι στον Παντοδύναμο Θεό...
..πως θα πω την αλήθεια...
..πως θα πω την αλή... Είσαι μουνί!
Κύριε Ντέιβιντσον, παρακαλώ αποχωρήστε.
-Πως θα πω την αλήθεια. -Κύριε Ντέιβιντσον,
παρακαλώ αποχωρήστε από το δικαστήριό μου.
Κύριε Ντέιβιντσον, αν δεν απομακρυνθείτε από το δικαστήριό μου,
θα σας βγάλουν σηκωτό. Κύριε Ντέιβιντσον,
-παρακαλώ αποχωρήστε. -Ορκίζομαι στον Θεό...
Ορκίζομαι στον Θεό πως θα πω την αλήθεια.
-Κύριε Ντέιβιντσον! -Μουνί!
-Μουνί, γαμώτο, μουνί! -Βγες έξω!
Τζον. Έλα, παιδί μου. Δεν πειράζει.
Είμαι καθυστερημένος. Είμαι σπαστικός.
Τα έκανες θάλασσα. Τα έκανες θάλασσα, Τζον.
-Τόμι. -
Δεν πάει καλά, Τόμι. Αποκάλεσε τον δικαστή μουνί.
-Ε, αυτό δεν είναι καλό. -Όχι.
τον καλύτερο υπάλληλο που είχα ποτέ.
Φωνάζει; Ναι. Βρίζει; Ναι.
Έχει κακές προθέσεις; Απολύτως όχι.
- -Τα τικ του είναι ακούσια.
Υπάρχουν στιγμές, δύο τρεις φορές τη μέρα, που το δεξί του χέρι
πετάγεται ξαφνικά έτσι, με σφιγμένη γροθιά.
Σταματάει μόλις δυο τρία εκατοστά από το πρόσωπό μου.
Τόσο καλός είναι. Το έχει κάνει τέχνη πια.
Δυο τρεις φορές τη μέρα, μου δίνει μια στα μπαλάκια, εντάξει;
Λοιπόν... Επιτρέπεται να πω μπαλάκια;
Φαντάζομαι δεν είναι χειρότερο απ' όσα ακούσαμε.
Εντάξει, μπορώ να το πω;
Ξέρετε τι εννοώ όταν λέω μπαλάκια; Αρχίδια;
Τα προσόντα; Τα κοσμήματα; Τους αδένες; Τους όρχεις;
-Αρχίδια! -Σας ευχαριστώ, κύριε Τρότερ.
-Νομίζω πως φτάνει. -Σωστά, απλώς ήθελα να σιγουρευτώ.
Εντάξει. Είναι ιατρική πάθηση. Σωστά;
Υπάρχει. Την αντιμετωπίζω κάθε μέρα.
Τώρα, καταλαβαίνω ότι κάποιοι
ισχυρίζονται πως το κάνει επίτηδες.
Μα γιατί να προσποιηθείς ότι έχεις μια πάθηση
που καταλήγει στο να φας λοστό στο κεφάλι;
Που σε οδήγησε στον εξευτελισμό
και στη γελοιοποίηση στο σχολείο,
όταν σου απαγόρευσαν να δώσεις εξετάσεις
που θα μπορούσαν να σου αλλάξουν τη ζωή;
Που σε εμποδίζει να κάνεις σχέση;
Ποιος, μα ποιος θα προσποιούνταν ότι έχει τέτοια πάθηση;
Εγώ.
Ξέρω πως ο Τζον είναι περήφανος νέος,
και δεν θα του άρεσε να χρησιμοποιήσω τη λέξη «αναπηρία»,
αλλά επιτρέψτε μου να ρωτήσω: αν ένας τυφλός μπει σε ένα μπαρ
και πέσει πάνω σε κάποιον, θα κατέληγε στο δικαστήριο;
Ε;
Αυτός ο νεαρός εκεί πέρα δεν θα πείραζε ούτε μυρμήγκι.
Είναι... είναι ο πιο καλός,
ο πιο ευγενικός και αξιοσέβαστος νέος που έχω γνωρίσει ποτέ.
Και φτιάχνει και φοβερό τσάι.
Σπέρμα αντί για γάλα.
Μπορώ να... Συγγνώμη, Αξιότιμε Δικαστά.
Σας ευχαριστώ, κύριε Τρότερ.
Τζον, σε εξέπληξε αυτή η έκβαση;
Όχι. Ο δικαστής είπε πως δεν έπρεπε καν να φτάσει στο δικαστήριο.
Ντότι, ποια ήταν η πιο σημαντική στιγμή για εσάς;
Λοιπόν, ήταν όταν είπε
πως η αστυνομία πρέπει να μάθει από αυτή την εμπειρία.
Τόμι Τρότερ, οικογενειακός φίλος.
Ήθελα να πω πως αυτό που έκανε ήταν απίστευτο.
-Γράψτε το. -Είστε περήφανος για τον Τζον;
Εγώ; Είμαι πάντα περήφανος για τον Τζον.
Λοιπόν, Τζον, τι ακολουθεί τώρα;
Θα επιστρέψει μαζί μου στο κοινοτικό κέντρο,
για να με βοηθήσει να καθαρίσω τους αγωγούς.
-Αυτό κάνει. -
Ώρα για σπίτι!
Ωραία, τελείωσα κι εγώ.
Θα πάω να δω τον Τόμι σήμερα, Αϊρίν.
Είχα ραντεβού στο νοσοκομείο.
Θα του πεις πως το μπίνγκο της Πέμπτης ακυρώθηκε;
Και βέβαια. Τα λέμε, Αϊρίν.
Γεια σου, Τζον.
Τόμι;
Τόμι!
Τόμι;
-Γεια σου, Ρόζι. -
Είσαι καλά, κοπέλα μου;
-Τόμι; -
Θεέ μου.
Αστυνομία.
Γεια σας; Κανείς εδώ;
Άναψε τα φώτα, σε παρακαλώ.
Είσαι καλά, παλικάρι; Τι έγινε;
Ε...
Μπήκα μέσα και, ε...
Του έφερα μερικές μπίρες.
Τον σκότωσα.
Γαμώ το κέρατό μου.
-Τον σκότωσα. -Ποιον σκότωσες, παλικάρι;
Είναι εκεί μέσα.
Εντάξει.
Πρέπει να μείνεις ακριβώς όπου είσαι, εντάξει;
Ναι. Κανένα πρόβλημα.
Τον σκότωσα.
- Και τώρα ένας ύμνος... -
του Σκωτσέζου αγγλικανού κληρικού Χένρι Φράνσις Λάιτ,
«Μείνε Μαζί Μου».
♪ Πέφτει γοργά η βραδιά
-♪ Το σκοτάδι βαθαίνει -
♪ Κύριε, μείνε μαζί μου
-♪ Όταν κάθε αρωγός λείπει -Άντε γαμήσου, Τζον!
- -♪ Και η παρηγοριά φεύγει
♪ Βοηθέ των αδυνάτων
- -♪ Ω, μείνε μαζί μου
Άντε γαμήσου, Τζον! Χα-χα.
Τζον;
-Ρε Ντέιβιντσον! -Τι;
Σε πάω για φαγητό.
-Τι; -Έλα, πάμε για φαγητό.
Δεν σ' ακούω.
Από πού πήρες αυτές τις ντομάτες;
Από τη λαϊκή. Γιατί;
Λίγο λιωμένες.
Ναι, δεν έχεις άδικο.
Θα μπορούσες να μείνεις εδώ, Τζον;
-Πώς, εδώ; -Ναι.
Σε διαμέρισμα;
Ναι.
Ξέρεις κάτι; Σ' αγαπάμε σαν τα μάτια μας, αλλά...
είσαι πέντε χρόνια σ' εκείνο το δωμάτιο και...
Λοιπόν, νομίζω πως αρχίζει να σε πνίγει.
Χρειάζεσαι την ανεξαρτησία σου.
Έχει αδειάσει ένα δημοτικό διαμέρισμα σ' εκείνη την πολυκατοικία.
Και μας έκλεισα ραντεβού σε δέκα λεπτά,
αν ενδιαφέρεσαι. Χωρίς πίεση.
Ναι, θα μπορούσα να μείνω εδώ.
Γιατί όχι;
Τέλεια.
Αν εγκριθεί η αίτηση,
ο δήμος θα έρθει να μετρήσει την υγρασία.
-Αχ, Τζον... -Ό,τι χρειάζεται, αλήθεια.
-Για κοίτα αυτό. -Δεν έχει τζάκι, Ντότι.
Ε, βέβαια, δεν έχει στα διαμερίσματα, αγόρι μου.
Θα μπορούσα να χρησιμοποιώ κουβά.
Και, φυσικά, υπάρχει και ένα μικρό μπαλκόνι.
Ωχ, για κοίτα! Καταπληκτικό.
Θα πηδήξω.
Ο δήμος μπορεί να βάλει κάγκελα. Το κάνουμε συχνά.
Ναι, καλή ιδέα θα ήταν.
Λοιπόν, τι λες, Τζον;
Είναι μια βρωμότρυπα!
Ναι. Μου αρέσει.
Αλήθεια;
Ωραία, πάμε.
Ευχαριστώ.
-Χαίρομαι που σας το δείχνω. -Ναι;
Λοιπόν, αυτό είναι το τελευταίο κουτί.
-Σίγουρα είσαι καλά, Τζον; -Μην ανησυχείς.
Θα μπω στο ασανσέρ, μαμά. Τα λέμε, φίλε.
-Ευχαριστώ, φιλαράκο. -Ωραία. Λοιπόν...
-Θα είσαι εντάξει δηλαδή; -Ναι.
Ναι, μια χαρά θα είμαι, Ντοτ. Έλα τώρα.
Θα είναι μεγάλη ησυχία στο σπίτι χωρίς εσένα.
Το ξέρω.
Και... ε, θα έρχεσαι για κυριακάτικο φαγητό, έτσι;
-Φυσικά και θα έρχομαι. -Τέλεια.
Α, και, ε, θυμήσου,
-χωρίς βρισιές. -
Τα λέμε, Ντοτ.
Πάω να ρίξω μια μαλακία.
Άι γαμήσου, Τζον.
Άι γαμήσου!
-Σε ποιον φωνάζει; -Σε κανέναν.
Μουνόπανο!
- -Καλά είσαι, φιλαράκι;
-Ναι, μια χαρά. -Και σε ποιον βρίζεις τότε;
Σε κανέναν, έτσι μου βγαίνει. Είναι ιατρική πάθηση.
-Τι πράγμα; -Πού μένεις;
-Άι γαμήσου, περίεργε. -
Αυτό ήταν τικ. Απλώς μην τα δίνεις σημασία.
-Θα με συνηθίσεις. -
Τέλος πάντων, καλύτερα να γυρίσω.
Έχω ένα κατεψυγμένο λαζάνια που ξεπαγώνει.
Ποιο διαμέρισμα είναι το δικό σου;
Είστε καλά; Πώς πάει το μπαρ;
Πες της, γαμώτο. Άντε, πες της, γαμώτο.
-Καλά είσαι, φιλαράκι; -Ναι.
Σου έφερα μια μπίρα.
Ευχαριστώ.
Τι τρέχει με τα κάγκελα;
Με εμποδίζουν...
να πηδήξω από το μπαλκόνι.
Χριστέ μου.
Ωραίο διαμέρισμα.
Βέβαια, θέλει και λίγα λεφτά για να φτιαχτεί.
Τι εννοείς;
Ξέρω 'γω, βάλε καμιά τεράστια τηλεόραση.
Κανέναν καινούριο καναπέ.
Δεν έχω λεφτά γι' αυτά, φίλε.
-Έλα να δουλέψεις για μένα. -Έχω δουλειά.
Στον ελεύθερο χρόνο σου, έλα να δουλέψεις για μένα.
-Αλλά πάλι... -Τι;
Ίσως, δεν ξέρω...
-Τι; -Να...
Η αναπηρία σου ίσως σταθεί εμπόδιο.
Δεν είναι γαμημένη αναπηρία, ρε φίλε.
Μπορώ να κάνω ό,τι χρειάζεσαι. Τι θες να κάνω;
Πάρ' το.
Καλά είσαι;
-Είναι στην τσάντα. -Τι;
-Είναι στη γαμημένη την τσάντα. -Α, κατάλαβα.
Έχω κι εγώ τέτοια τσάντα. Τη χρησιμοποιώ στη δουλειά.
Έχει πολύ καλές τσέπες.
Αυτό που νομίζω ότι είναι;
Αυτό είναι για τον Ντάνι;
Για δες.
Ηρωίνη μισή τιμή! Άντε γαμηθείτε!
Πουλάω ναρκωτικά!
Μπάτσοι! Μπάτσοι!
Μπάτσοι!
- -Καλά, φιλαράκι;
-Έλα εδώ. -Καλά, παιδιά;
-Τι κάνετε, κύριοι αστυφύλακες; -Μείνετε εκεί που είστε. Εδώ!
Ελάτε εδώ.
Έχεις πάρει παράνομες ουσίες;
Όχι, όχι, δεν είναι έτσι. Έχω, εμ...
Έχω ναρκωτικά στο πουλόβερ μου. Έχω Σύνδρομο Τουρέτ.
-Δεν μπορώ να ελέγξω τι λέω. -Αλήθεια λες, ε;
Για να δούμε τα χέρια σου.
Βγάλε τα χέρια σου απ' το πουλόβερ!
Και τ' άλλο. Τώρα!
Τι είναι αυτό;
-Τι είναι αυτό; -Κοκαΐνη κρακ, μουνόπανο.
-Ηρωίνη μισή τιμή! -Εντάξει, φτάνει πια.
Όχι, ούτε καν ξέρω τι πράγμα είναι.
-Τίθεσαι υπό κράτηση... -Άντε γαμηθείτε!
-Μουνί! Μουνί! Μουνί! -Σκάσε!
- -Τζον, τι έκανες;
Σήμερα πουλάω ναρκωτικά. Άντε γαμηθείτε!
Αυτό που είπε μόλις τώρα.
Αυτό μας έδωσε λόγο να τον συλλάβουμε.
Δηλαδή τι ακριβώς έκανε;
που ισχυρίστηκε πως ήταν κοκαΐνη κρακ.
-Και ήταν κοκαΐνη κρακ; -Όχι.
Ήταν ένα σακουλάκι ζάχαρη.
Μετά, θα σε εμπιστευτούν το αληθινό εμπόρευμα.
Δεν μπορείτε να τον συλλάβετε για κάτι που ίσως γίνει.
Κοιτάξτε, δεν πρέπει να κλειστεί μέσα.
Δεν μπορεί να ελέγξει τι λέει. Έχει Σύνδρομο Τουρέτ.
Πρόβλημα συμπεριφοράς έχει, αυτό έχει.
Η Ντότι έχει ναρκωτικά στο μουνί της.
Λοιπόν, είναι ελεύθερος να φύγει;
-Ναι. -Ωραία. Ντέιβιντσον, πάμε.
Ας σε πάμε σπίτι όπου μπορώ να σε έχω από κοντά.
Χα-χα! Συγγνώμη.
Ορίστε, Ντοτ. Ένα ωραίο τσάι.
«Η Ντότι έχει ναρκωτικά στο μουνί της».
Ναι, συγγνώμη γι' αυτό.
Συγγνώμη.
Κακή ιδέα ήταν εκείνο το συγκρότημα.
Ναι.
-Τι διαβάζεις; -Ένα βιβλίο για το Τουρέτ.
Νομίζω πως πρέπει να το διαβάσεις. Για την ακρίβεια,
πρέπει κι οι δυο μας να διαβάσουμε ό,τι βρούμε.
Να μάθουμε όσα περισσότερα μπορούμε.
Τι λες;
Ναι. Ναι.
-Καλή ιδέα. -Χμ.
Με απολύουν σήμερα.
Πέρασε.
-Όλα καλά, φιλαράκι; -Ναι, Τζον. Ναι. Κάθισε.
Σαν γαμημένη σάουνα είναι εδώ μέσα, μαλάκα.
-Ν' ανοίξω παράθυρο; -Όχι, όχι. Απλώς τικ ήταν.
Δεν νομίζω ότι είσαι μαλάκας.
Τζον, όπως καλά γνωρίζεις,
ψάχναμε καιρό για έναν πλήρους απασχόλησης...
-Συγγνώμη. -Α, δεν πειράζει.
Για επιστάτη πλήρους απασχόλησης, ναι. Βρήκατε κάποιον;
- -Κανείς δεν είναι καλύτερος από μένα.
Αυτό ήταν τικ.
-Όχι, δεν ήταν τικ, Τζον. -Ναι, ήταν. Ήταν τικ.
Ήταν προμήνυμα.
Τζον, δεν υπάρχει κανείς τόσο καλός όσο εσύ.
Και γι' αυτό θέλουμε να σου προσφέρουμε
τη θέση του επιστάτη, μόνιμα.
Σκέψου το. Συνειδητοποιείς πως αν δεχτείς,
που ειλικρινά ελπίζουμε να κάνεις,
η θέση περιλαμβάνει και κατοικία.
Δεν είναι δα και παλάτι, αλλά είναι άνετη.
-Εντάξει, λοιπόν, εμ... -Συγχαρητήρια.
Ναι. Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Δεν θα σας απογοητεύσω.
Σίγουρα δεν θα μας απογοητεύσεις, όχι. Το κέρδισες με την αξία σου.
Λοιπόν, εμ... Καλύτερα να πηγαίνω.
Έχω καρέκλες να στήσω και διάφορα να κάνω.
Ωραία. Σ' ευχαριστούμε, Τζον.
-Άκουσες αυτό; -Χμ.
-Ησυχία. -
-Ουπ, λοιπόν... -Συγγνώμη.
Ω, είναι ένα υπέροχο μικρό σπίτι, Τζον.
-Χμ; -Χμ.
-Ο Τόμι το λάτρευε εδώ. -Ναι, έτσι είναι.
Είναι ό,τι ακριβώς χρειάζεσαι.
Ίσως πάρω κι εγώ ένα σκυλάκι σαν τη Ρόζι.
Ρε, κοίτα αυτό. Εκείνο το κοράκι, ο Τόμι είναι.
-Μην είσαι χαζός. -Αυτό, φίλε, είναι σημάδι.
-Τι; Όχι, αλήθεια είναι. -Δεν είναι σημάδι.
Σαν πνευματικός οδηγός, καταλαβαίνεις;
-Τι κάνεις, Τόμι; -Καλά, Τομ;
- -Βλέπεις; Δεν κουνιέται.
- -Άντε γαμήσου! Τι έγινε;
-Εσύ είσαι ο Τζον; -Ναι. Συγγνώμη γι' αυτό.
Πήραμε τα στοιχεία σου απ' το νοσοκομείο.
Είπαν ότι ίσως μπορούσες να βοηθήσεις.
Οι γιατροί και οι ειδικοί μιλάνε για το Τουρέτ,
αλλά δεν το έχουν ζήσει.
Χμ.
Δεν έχει γνωρίσει ποτέ κάποιον άλλον που το έχει.
Λούσι, μπορείς να βγεις απ' το αυτοκίνητο;
Άντε γαμήσου!
Έχουμε μαζί μας τον Τζον.
Εντάξει, άνοιξε.
Άντε γαμήσου, παιδεραστή. Είμαι ανήλικος.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Για να μη σου ρίξω καμία στο πρόσωπο.
-Δεν σου μιλάω. -Α, κανένα πρόβλημα.
Για να λέμε την αλήθεια, ωραία το διάλειμμα.
Πουτάνα μερικής απασχόλησης!
-Χύσα πάνω σε μέδουσα σήμερα. -Είσαι μαλάκας.
-Ο Ρόντι έχει μικρό ψωλί. -Άντε γαμήσου.
-Έχω ένα τεράστιο κουνέλι. -Γάμησα τη μάνα σου.
-Γαμήσου. Μουνί. -
-Ο μπαμπάς σου έριξε σπέρμα στον βρόντο. -Είναι μουνί.
-Ο μπαμπάς μου είναι παιδεραστής. -Είμαι παιδεραστής.
Είμαι αρχηγός παιδεραστών.
Βίασα ένα κορίτσι.
-Γαμιάς. -Ο μπαμπάς μου γάμησε τον δικό σου.
Ο μπαμπάς μου είναι γαμημένη μέδουσα.
-Η μαμά μου είναι παρθένα. -Να μπω μέσα;
-Ίσως όχι. -Ξεφτισμένο μουνί.
-Η μαμά μου είναι παπάς. -Είσαι παπάς, μουνί.
Είσαι ένας λεκές από μαλακίες.
-Καλά είσαι, φιλαράκι; -Ναι.
-Πώς τη λένε; -Τίλι.
Ή τη φωνάζουμε Τίλι-Λίλι.
-Σ' αρέσουν τα σκυλιά; -Ναι.
Θέλω, αλλά ο μπαμπάς λέει πως κάνουν φασαρία.
Κάνουν, πίστεψέ με.
Αλλά με βοηθάει να καταλάβω τι μου συμβαίνει,
-Νομίζω. -Ναι.
Γεια σας.
Άντε γαμήσου!
Είσαι καλά;
Ναι, απλώς έπρεπε να τα βγάλω από μέσα μου στο αμάξι.
-Ξέρεις, όταν μαζεύονται όλα. -Ναι.
Καταφέρνεις καλά να καταπιέζεις τα τικ σου;
Μερικές φορές απλώς,
εξαρτάται από το πώς πάει η μέρα, καταλαβαίνεις;
Το νοσοκομείο μου στέλνει κόσμο κάθε τόσο.
Αλλά ειλικρινά, δεν ξέρω πόσο τους βοηθάω.
Νόμιζα πως ήσουν ειδικός, απ' όσα έλεγε ο μπαμπάς μου.
Όχι. Δεν είμαι ειδικός, αλλά έχω διαβάσει.
Ναι.
Είσαι ο πρώτος άνθρωπος που γνωρίζω με Τουρέτ.
Βοηθάει καθόλου;
-Καθόλου, μαλάκα. -
Εμ, όχι, ναι, θα έλεγα πως ναι.
Δηλαδή, το καταλαβαίνεις καλύτερα από...
Ωραία.
Σε πείραζαν πολύ ή τίποτα τέτοιο;
Α, ναι, ναι, όταν πήγαινα σχολείο, ναι, αλλά...
τώρα σε κοροϊδεύουν ή γελούν μαζί σου,
ή να σε φωτογραφίζουν και τα σχετικά.
Ναι.
Κάποια πρωινά ξυπνάω και νιώθω υπέροχα,
και μετά απλώς ξεσπάω σε κλάματα.
Αλήθεια;
Απλώς αναρωτιέμαι τι έκανα για να μου τύχει να είμαι έτσι.
Κι ύστερα, όταν προσπαθώ να πλησιάσω κάποιον...
Ποιος θα θέλει να ζήσει με κάποιον
που τον βρίζει και τον φτύνει κατάμουτρα;
Ναι, αυτό είναι που με ανησυχεί. Γιατί αυτό πονάει, ξέρεις.
Βλέπεις, μερικές φορές,
αν η μαμά μου μαγειρεύει ή κάτι παρόμοιο, και...
έχει αναμμένη την κουζίνα και καίει πάρα πολύ, ε...
Νιώθω πως πρέπει να βάλω το χέρι μου πάνω της. Ναι, ναι.
Ούτε καν... Δηλαδή, να το χτυπήσω κανονικά.
Αυτό είναι ψυχαναγκασμός. Το κάνω κι εγώ αυτό.
-Αλήθεια; -Ναι. Σου δανείζω ένα βιβλίο.
Ναι. Δεν ξέρω, δηλαδή, εγώ... Δεν ξέρω αν το παθαίνεις,
πρέπει να το κάνεις, δεν απομακρύνεσαι.
Ξέρω ακριβώς τι εννοείς. Εγώ πρέπει να φιλάω τους στύλους φωτισμού.
-Εγώ δεν το κάνω αυτό. -
Γαμάω γραμματοκιβώτια.
-Ούτε αυτό το κάνω. -
Λοιπόν, καλύτερα να γυρίσω στη δουλειά.
-Βοήθησε καθόλου; -Ναι, αμέ, πάρα πολύ.
Δηλαδή, το καταλαβαίνεις περισσότερο απ' ό,τι...
...το καταλαβαίνουν οι ειδικοί.
Ωραία. Είμαι στο Facebook αν θες να τα πούμε.
Ναι. Το 'χεις με αυτό.
Για να δει ο μπαμπάς σου τον λογαριασμό μου.
Μου αρέσει αυτό το μπλε μασούρι που φοράς στον λαιμό.
Α, είναι σαν...
Το δαγκώνεις όταν νιώθεις ότι θα βγει τικ;
Έχω κι εγώ ένα.
-Αλήθεια; Αυτό όμως είναι καλύτερο. -
Άντε λοιπόν.
Πήγαινε στον Τόμι. Άντε, πήγαινε.
Γεια σου, Τρότερ;
Τι να σου λέω τώρα;
Ήμουν σήμερα στο κέντρο κοινότητας, και μάντεψε τι έγινε.
Εκείνη η μολύβδινη επένδυση στις τουαλέτες άρχισε πάλι να στάζει.
Τους είπα να ξανάρθουν να το φτιάξουν δωρεάν.
Δεν πληρώνουμε.
Γνώρισα μια οικογένεια τις προάλλες.
Έφεραν την κόρη τους να με δει.
Είκοσι τεσσάρων, νεαρή κοπέλα.
Έχει τικ.
Και ήμουν ο πρώτος άνθρωπος με Τουρέτ που συνάντησε ποτέ.
Το πιστεύεις;
Έλεγες πάντα να βοηθώ ανθρώπους σαν εμένα,
-παιδιά και τέτοια. -
Και το σκέφτομαι σοβαρά, Τρότερ.
Το σκέφτομαι σοβαρά.
Έλα τότε, Τίλι.
Έλα, κορίτσι μου.
Μέσα. Ελάτε, παιδιά.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Λούσι. Καλά είσαι;
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ το ίδιο.
Φέρ' το εδώ.
-Άλισον. Είναι ο Τζον; -Άλισον. Ναι.
Φωνάζει ασταμάτητα από το Μπέρμιγχαμ.
-Άι γαμήσου, μαλάκα! -Ας τον βάλουμε μέσα να βολευτεί.
Μην μου δίνετε σημασία.
-Ποπ! -
Ήθελα απλώς να σας καλωσορίσω όλους εδώ.
Εσύ είσαι ο αληθινός μου μπαμπάς;
Είναι το πρώτο σαββατοκύριακο Τουρέτ, οπότε...
κάποιοι γνωρίζετε ανθρώπους
με Τουρέτ πρώτη φορά, και δεν πειράζει.
-Άντε γαμήσου! -Γεια σου, φιλαράκι, καλά είσαι;
-Άντε γαμήσου. -Τζον.
Μπορώ να ρωτήσω πώς σου ήρθε πως ήταν καλή ιδέα;
- -
-Ήθελα απλώς να πω... -Μπορώ να σου πιάσω το πουλί;
Σήμερα... Σήμερα, εσείς είστε η πλειοψηφία,
και όχι η μειοψηφία.
Λοιπόν, με λένε Γκρεγκ,
και, όπως κι εσείς, έχω σύνδρομο Τουρέτ.
Θέλω να σας δείξω μερικά πράγματα
που κάνω στα ντραμς,
για να σας δώσω μερικές συμβουλές και κόλπα
για να μειώσετε τα τικ σας.
Αυτό είναι σαββατοκύριακο
για όσους ζουν με Τουρέτ,
αλλά αφορά εσάς όσο και τα παιδιά σας.
Δεν είστε υπεράνθρωποι.
Όλο αυτό είναι πολύ δύσκολο στην καθημερινότητα, και...
κατέστρεψε την οικογένειά μου, τους γονείς μου.
Οπότε... πρέπει να φροντίζετε ο ένας τον άλλον.
Μπορείτε να χωριστείτε σε ομάδες;
Και θα δώσω σε κάθε ομάδα μια κάμερα...
Βάλε το δάχτυλό σου στη μπακέτα, περίπου στο ένα τρίτο...
Βγείτε γαμώτο από την τάξη!
Θα σου σπάσω τη μούρη, μαλάκα.
Μπορούμε να γίνουμε δημιουργικοί και να εξερευνήσουμε.
Ομοφυλόφιλος άντρας στο σπίτι.
Πώς τα βγάζετε πέρα στις σχέσεις;
Προσωπικά;
Για μένα, αυτό ήταν μεγάλη πρόκληση, αλλά...
ξέρετε, ως γονείς, θα θέλετε
τα παιδιά σας να βρουν σύντροφο,
είναι απολύτως φυσικό.
Αλλά όλα καταλήγουν στην ενημέρωση.
Το πρόβλημα δεν είναι το Τουρέτ,
αλλά ότι ο κόσμος δεν ξέρει αρκετά για το Τουρέτ.
Όσο πιο γρήγορα τα αποδεχτούν,
όσο πιο γρήγορα τα καταλάβουν,
τόσο πιο γρήγορα θα μπορέσουν να ζήσουν μια απολύτως φυσιολογική ζωή.
-Κάτω! -Αδειάστε τις τσέπες!
Μπράβο, Ντέιβιντσον.
Ναι, μπράβο, Ντότι.
-Ω! Χριστέ μου, το είδες αυτό; -
Άντε λοιπόν! Μείνε.
-Έλα, Τίλι. -
-Έλα, Τίλι. -Μείνε ακίνητη.
Χέρια στο κεφάλι.
Δεν έκανα τίποτα κακό, φιλαράκι.
Μείνε ακίνητος, Ντέιβιντσον.
Γαμώ το κέρατό μου. Τι τρέχει;
Όχι.
Δεν έχεις κάνει τίποτα κακό.
Είναι ο ΜακΚάλεν.
Ναι, ο ΜακΚάλεν.
-Τι κάνεις; -Καλά είμαι.
Φαλακρέ μαλάκα. Γαμώ το κέρατό μου. Συγνώμη.
Γνώρισα τον Τζον όταν ήμουν νεαρός αστυφύλακας στο Γκαλασίλς.
Ήταν νέος τότε, αρχές της δεκαετίας του '90,
και, ε, πολύ λίγοι ήξεραν τι είναι το Τουρέτ.
Τότε η αστυνομία δεν του φέρθηκε σωστά.
Ούτε εγώ του φέρθηκα σωστά.
Γι' αυτό, όταν προήχθην,
από τα πρώτα που έκανα ήταν να βρω τον Τζον
και να τον ρωτήσω αν θα σας μιλούσε σήμερα. Τζον.
Εντάξει. Ευχαριστώ που με καλέσατε εδώ σήμερα.
Ε, προφανώς, αυτό είναι κάτι πολύ αγχωτικό για μένα.
-Γαμήστε τους μπάτσους! -
Τζον.
Μερικές φορές αυτά που λέω είναι αστεία, και γελάω κι εγώ ο ίδιος,
αλλά διαφέρει από το να πειράζεις επίτηδες,
να χλευάζεις ή να παρακινείς κόσμο να βρίζει.
Όσοι ζουν με το Τουρέτ είναι διαφορετικοί.
Ο καθένας έχει τα δικά του συμπτώματα και τικ.
Ένα τικ μπορεί να είναι οτιδήποτε. Μπορεί να είναι φωνητικό ή κινητικό...
Ένα φωνητικό τικ σαν κι αυτό. Ή μπορεί να έχουμε βλεφαρισμούς,
ή μερικοί γυρίζουν τα μάτια τους κάποιες φορές, έτσι.
Κάτι που δεν μιλάμε στο Τουρέτ
είναι το άγχος, ή η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή,
η εξάντληση του να δείχνεις ότι όλα είναι καλά,
από την προσπάθεια να καταπιέσεις τα τικ.
Φανταστείτε να κρατάτε χίλια δυνατά φτερνίσματα.
Μπορείς να το κάνεις για λίγο, αλλά μετά τι γίνεται;
-Θα εκραγείς. -Εκρήγνυσαι. Καλή απάντηση.
Πώς τα βγάζεις πέρα,
αν πρέπει να πας σε βιβλιοθήκη;
Αυτό είναι εφιάλτης για μένα. Δεν μπορώ να πάω σε βιβλιοθήκη.
Θα το ήθελα πολύ, ε, αλλά έχει πολλή ησυχία.
Μην μπαίνετε σε διάλογο με τα τικ, απλώς αγνοήστε τα.
Όποιος σας βρίζει δεν φταίει.
Χρειάζεται υποστήριξη, κατανόηση.
Σας ευχαριστώ που με ακούσατε.
Ελπίζω να μάθατε για το Τουρέτ.
Και, ναι, σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Ήταν πολύ καλό.
Ταχυδρομείο! Γαμώτο, ήρθε το ταχυδρομείο!
Αχ.
-Καλημέρα, Ντέιβιντσον. -Ντότι. Ντότι.
Τι συμβαίνει;
Κύριε Τζον Ντέιβιντσον,
για τις υπηρεσίες σας σε άτομα με Σύνδρομο Τουρέτ.
Και συγχαρητήρια.
Σας ευχαριστώ, κυρία μου. Ευχαριστώ.
-Δεν ήξερα ότι θα ερχόσουν. -Είμαι τόσο περήφανη, Τζον. Αχ...
Αχ, πέσαμε σε κίνηση, και μετά η ασφάλεια...
Αλλά ήμουν εκεί. Σε είδα.
Χμ. Καλά, καλά.
Ντότι, Κρις. Η αδελφή μου, Καρολάιν.
Χαίρομαι πολύ που ήρθες, αγάπη μου.
-Χαίρω πολύ. -Χαίρω πολύ.
-Πώς είναι η μαμά; -Ω, είναι... είναι καλά.
-Και χαίρεται για σένα. -Ωραία.
-Πρέπει να πας να τη δεις. -Ναι, θα πάω. Θα πάω.
-Τι ωραία που σε βλέπω. -Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω.
-Ορίστε, Τζον. -Χμ.
-Λοιπόν, βάζεις ακόμα ζάχαρη; -Α, ναι.
Καλά έκανες, γιατί σου έβαλα ήδη μία.
Έλα τώρα. Για να το δούμε.
Εντάξει, λοιπόν.
-Ορίστε το. -Ω.
-Ω. Είναι υπέροχο, Τζον. -Χμ.
-Θα πρέπει να το γυαλίσεις. -Χμ.
Θα πάρω βερνίκι ασημιού κι ένα πανί,
κάτι χωρίς χνούδι. Να μπω σε όλες αυτές τις γωνίες.
Λοιπόν... Πρόσεξε μην το χάσεις.
Δεν θα το χάσω.
Λοιπόν, πέρασες ωραία με τη Βασίλισσα;
Α, ναι, ναι. Αφού της είπα να πάει να γαμηθεί.
-Αχ, Τζον, δεν το έκανες; -Το ξέρω. Αλλά δεν έγινε τίποτα.
Είχα μόνο τρεις προσκλήσεις, μαμά, και...
-καθώς η Καρολάιν μένει πιο κοντά... -Καταλαβαίνω, Τζον.
Όχι, όχι, δεν ήταν αυτό.
Απλώς, ξέρεις, έτσι ήρθαν τα πράγματα.
Χμ.
Τα διάβασα όλα στην εφημερίδα, Τζον.
Φαίνεται πως είπες ότι δεν ήθελες
να περάσει κάποιος όσα πέρασες.
Κοίτα το τζάκι.
Γαμώ την τύχη μου.
Συγγνώμη που δεν ήμουν αρκετά καλή. Έκανα ό,τι μπορούσα, αλήθεια.
-Το ξέρω. Το ξέρω, μαμά. -
Δεν θα ήξερα τι να κάνω, αν ήμουν στη θέση σου ή του μπαμπά.
Δεν θα τα έβγαζα πέρα.
Το ξέρω.
Άρα, υπήρχε φως στο τέλος του τούνελ
τελικά, Τζον Ντέιβιντσον;
Ναι.
Ναι. Μακάρι να το ξέραμε...
τότε.
-Έλα τώρα, εσύ. -
Δεν πειράζει, Τζον.
Δεν πειράζει.
Συγγνώμη, Τζον.
Δεν χρειάζεται.
Σας προσκαλούμε στο Παν. Νότιγχαμ
σε ημερομηνία και ώρα που σας βολεύουν.
Έχω βόμβα! Συγγνώμη. Μη μου δίνετε σημασία.
Μοιραζόμαστε την επιθυμία να βοηθήσετε
που ζουν με το σύνδρομο Τουρέτ.
Εν ολίγοις, θα σας ήμασταν ευγνώμονες
αν συμμετείχατε σε μια επιστημονική μελέτη
για τις επιδράσεις διέγερσης μέσου νεύρου
σε άτομα με την πάθησή σας.
Ρε συ!
Αν και δεν αποτελεί θεραπεία, τα αρχικά ευρήματα δείχνουν
πώς βοηθά όσους έχουν Τουρέτ να τη διαχειριστούν.
-Ήρθα να δω... -Με εκτίμηση...
-Μπάρμπαρα Μορέρα. -Μπάρμπαρα Μορέρα.
Ωραίος κώλος! Γαμώτο.
-Τζον; -Εσύ είσαι η Μπάρμπαρα;
-Μπάρμπαρα. -Χαίρομαι.
-Τζον. -Χαίρομαι πολύ.
- -Από εδώ.
-Μην ανησυχείς, Τζον. -
-Αυτό είναι περικάρπιο νευροτροποποίησης. -Α, εντάξει.
Είμαστε εντάξει.
Ωραία, άσε με να ρυθμίσω τη συσκευή
στις σωστές παραμέτρους για σένα.
Ωραία. Λοιπόν, μπορείς να το δοκιμάσεις.
Εντάξει. Πότε θα αρχίσει να λειτουργεί;
Για να δούμε. Κάνε μια βόλτα στην πανεπιστημιούπολη,
δες αν νιώθεις διαφορά. Θα τα πούμε ξανά στη ρεσεψιόν.
-Εντάξει. -Εντάξει.
-Απλώς κάνω τον γύρο εδώ; -Εκεί πέρα.
-Πώς είσαι; Όλα καλά; -Μια χαρά, ευχαριστώ.
Τζον. Κάθισε.
Λοιπόν, πώς πήγε;
Θα χρειαστώ τη γνώμη σου.
Εμ...
Δεν έχω νιώσει έτσι από τα 14 μου.
Νιώθω...
ήρεμος, σε εγρήγορση, χαλαρός. Καθόλου άγχος, καθόλου τικ.
Έκανες καθόλου τικ;
Μία φορά, στον διάδρομο, αλλά πολύ πιο ήπια.
Λοιπόν, δουλεύουμε με μια ομάδα 135 ατόμων.
Περίπου το 59% ανταποκρίνεται με παρόμοιο τρόπο μ' εσένα.
Χριστέ μου.
Συγγνώμη, απλώς, ε...
Πραγματικά δεν ξέρω τι να πω.
-Μπορώ να το κρατήσω; -Όχι ακόμα, συγγνώμη.
Τα καλά νέα: μπορείς να το πάρεις σπίτι.
Πρέπει να κρατήσεις σημειώσεις.
Πώς νιώθεις, πώς κοιμάσαι, τυχόν τικ.
Ξέρεις, σταμάτησα να ρωτώ αν υπάρχει θεραπεία...
πριν από 30... 30 χρόνια,
επειδή η απάντηση ήταν πάντα η ίδια.
-Δεν... δεν είναι θεραπεία. -
Αλλά θα σου προσφέρει ανακούφιση όσο το φοράς.
-Με συγχωρείτε. -Ναι;
-Συγγνώμη. -Κανένα πρόβλημα.
Αυτό είναι το τρένο για Σέφιλντ;
-Ελπίζω. -
-Πού πηγαίνετε; -Εδιμβούργο.
Και μετά Γκαλασίλς, οπότε είναι μακρύ ταξίδι.
Λατρεύω το Εδιμβούργο. Έχω φίλο εκεί.
Ναι, αξίζει σίγουρα την επίσκεψη.
Έχει τόση ησυχία εδώ μέσα.
Πριν ροχάλιζε κάποιος και δεν είχε καμία ησυχία.
-Αλήθεια; Όχι. -Ναι.
Κόντεψα να πάω να του κλείσω τη μύτη. Τόσο δυνατά ήταν.
Έβαλα απλώς τα ακουστικά μου. Και λέω «Ωχ...»
Τι ακούς;
-Μην κρίνεις. -Όχι, όχι.
-Υπόσχεσαι; -Δεν θα πω τίποτα.
-Καλύτερα να μην το κάνεις. -Κιτς ποπ. Λέγετε.
-Λοιπόν, μη με κρίνεις. -Δεν θα σε κρίνω.
-Το ξέρεις; Δεν το ξέρεις; -Όχι, δεν το ξέρω.
Τώρα ντρέπομαι. Δώσ' το μου πίσω.
-Ντρέπομαι. -Μην ντρέπεσαι.
Όχι, ντρέπομαι. Νιώθω λίγο χαζός τώρα.
-Ποιος σου αρέσει; -Πολλοί.
Θα ακούσω Παβαρότι στο αυτοκίνητο. Θα τον ακούσω.
[♪ Stop Crying Your Heart Out]
♪ Μη φοβάσαι
♪ Δεν θ' αλλάξεις ποτέ όσα έχουν περάσει
♪ Είθε το χαμόγελό σου
♪ Να λάμπει
-♪ Μη φοβάσαι -Περίμενε εδώ.
Περίμενε εδώ. Περίμενε. Έλα.
Άντε τότε. Τίλι, όχι.
Μείνε.
Περίμενε.
Άντε τότε. Τίλι, όχι.
Όταν νιώθω ότι πάω να το πω, προσπαθώ να σταματήσω,
αλλά είναι σαν να πρέπει να το πω.
Σαν κάποιος να μου το βγάζει με το ζόρι.
Άι γαμήσου!
Θεέ μου.
Παλιά δεν ήθελα να πάω σχολείο. Απλώς...
επειδή με κορόιδευαν.
Μουνί. Γαμώ.
Συνεχώς αναρωτιέμαι γιατί πρέπει να είμαι εγώ και όχι...
κάποιοι εγκληματίες ή άνθρωποι που τους αξίζει.
Η πρώτη κραυγή του Τζον ήταν: «Χαχα! Θα πεθάνεις».
Άι γαμήσου.
Βούλωσ' το.
Άλλα άτομα στην ομάδα έχουν συντρόφους.
Και εμένα μου ήταν πολύ δύσκολο να βρω κάποιον
που να νιώθω ότι μπορώ να εμπιστευτώ.
Ω, Ντότι.
-Πλατάγισμα! -Είσαι καλά;
Απλώς προχωράς. Πρέπει απλώς να...
ας πούμε, μαζέψεις τα κομμάτια σου.
Βρόμικα τσιγάρα!
Και τώρα είμαι σε θέση να διδάξω τους δασκάλους.
Για καιρό δεν ήξερα ποιος είμαι.
Δεν ήξερα ποιος ήταν ο σκοπός μου στη ζωή.
Επιτέλους, κάτι μου έκανε κλικ.
Αυτό θέλω. Να πάω να βοηθήσω ανθρώπους.
♪ Γιατί όλα τ' αστέρια
♪ Σβήνουν σιγά-σιγά
♪ Απλώς μην ανησυχείς
♪ Κάποτε θα τα δεις ξανά
♪ Πάρε ό,τι χρειάζεσαι
♪ Και τράβα στον δρόμο σου
♪ Και σταμάτα να κλαις με αναφιλητά
♪ Όλοι μας είμαστε αστέρια
♪ Που σβήνουν σιγά-σιγά
♪ Απλώς μην ανησυχείς
♪ Κάποτε θα μας δεις ξανά
♪ Πάρε ό,τι χρειάζεσαι
♪ Και τράβα στον δρόμο σου
♪ Και σταμάτα να κλαις με αναφιλητά
♪ Σταμάτα να κλαις με αναφιλητά
Μετάφραση AI, δουλεμένη σε 5 περάσματα subtitles.help/how — δες πώς φτιάχτηκε