Και τώρα, σας παρουσιάζουμε το αφιέρωμά μας...
...στις Υπηρεσίες του Νοσοκομείου Λόουερ Τίντμαρς.
Αντίο.
- Άνοιξε διάπλατα το παράθυρο, καλέ μου...
Συγγνώμη, κύριε.
Μέρβιν, αχ, πόσα χρόνια είσαι στον χώρο του θεάματος;
Από τα 17 μου. Οκτώ χρόνια.
- Οκτώ χρόνια; - Σχεδόν οκτώ χρόνια.
Και τι ρόλο παίζεις αυτή την περίοδο;
Είμαι πολύ όρθιος, αλλά χαλαρός, όπως είπατε.
- Όχι, εννοούσα... στο θέατρο. - Ω, Θεέ μου, χορευτής.
- Α... Συγγνώμη; - Είμαι χορευτής.
- Πώς ξεκίνησες; - Λοιπόν, όλα άρχισαν στο αγαπημένο Μπόρνμουθ,
όταν, χωρίς να το καταλάβω...
η τότε αρραβωνιαστικιά μου με τράβηξε μια φωτογραφία...
ενώ ήμουν στην άκρη της θάλασσας...
και βουτούσα τα πόδια μου.
Έστειλε τη φωτογραφία στο Δημαρχείο,
και πριν το πάρω χαμπάρι, δηλώθηκα στο «Νόμπελ Γονάτων».
Δεν ήθελα να απογοητεύσω την αρραβωνιαστικιά μου.
Δεν φαντάζεστε πώς ένιωθα μπροστά σε τόσες γυναίκες.
με τις επιγονατίδες μου... εντελώς γυμνές.
Μετά τον διαγωνισμό, τον οποίο παρεμπιπτόντως κέρδισα,
Ακολούθησε πάρτι κι ήταν η καταστροφή μου.
Ναι, γεύτηκα την καλή ζωή.
Γεύτηκα τη dolce vita του Μπόσκομπ και του Πουλ.
Ισχύει ότι κάποια γυναίκα προσπάθησε να νοθεύσει το «Νόμπελ Γονάτων»;
Ντρέπομαι που πρέπει να σας το πω, αλλά... μερικοί άντρες φορούν προσθετικά.
- Προσθετικά; - Πλαστικές επιγονατίδες στο χρώμα του δέρματος.
Πριν από κάθε διαγωνισμό, μια νοσοκόμα περνάει με σφυρί και τις χτυπάει,
για να τις ελέγξει.
Δεν φαντάζεστε πόσο ντροπιαστικό είναι αν ξεκολλήσει το καλούπι.
Θα μοιάζει με ζωαγορά.
Δεν είναι παράξενο που εντάχθηκα στο κίνημα απελευθέρωσης των ανδρών.
Δουλέψατε σκληρά και καθιερωθήκατε σε αρκετές περιοδείες.
- Έχετε παίξει πρωταγωνιστικούς ρόλους; - Ναι, στο Μάντσεστερ και στο Μπέρμιγχαμ.
Ω, ναι, χα! Τότε ήμουν πραγματικός αλήτης.
Μας φώναζαν «η συμμορία των αρουραίων».
Όχι μόνο εμένα. Ήταν και η Αθηνέ Σέιλερ,
η Ίντιθ Έβανς,
η Κάθλιν Χάρισον, ο Ρόμπερτ Μόρλεϊ.
Όλοι τους πότες, ξέρετε.
Μετά την παράσταση πηγαίναμε όλοι στο «The Queen's Arms».
Ο Μάνινγκς κι εγώ... κατεβάζαμε μέχρι και 7 shandy, μονορούφι.
Ζούσατε τη Ζωή με κεφαλαίο Ζ.
Και κάποιες φορές υπέφερα πόνο. Με μεγάλο Π.
Όπως τότε που γνώρισα αυτή την τρομερή ατζέντισσα.
Ήταν η παραγωγός μου.
Είπε πως δεν της είχαν κάνει πάρτι-έκπληξη. Εγώ εκπλήσσομαι μόνο με νούμερα.
Το να φέρονται έτσι ήταν αίσχος.
Ήταν σαν ταινία για τη... Γόμορρα
κι ένα άλλο μέρος, ξέρετε.
Υπήρχε κι ένας Πύργος της Βαβέλ. Γεμάτος μπίτνικς,
με μακριές φαβορίτες, και όλο ποτό.
Δηλαδή, εννοώ... οι φαβορίτες, ήταν μουσκεμένες στο ποτό.
Κάποιος άντρας είχε πέσει σε απόγνωση.
Σας λέω, εκεί... σας λέω, είχε μάγισσες. Έκαναν μαγείες.
Όχι μόνο γυναίκες. Αντρειές μάγισσες, εκεί πέρα.
- Γητευτές. - Αλήθεια σας λέω.
Ήταν... Ήταν αντρειές μάγισσες εκεί.
- Γητευτές, άντρες μάγοι. - Α, κατάλαβα, ναι.
Λοιπόν, μου είπαν...
Είπαν: «Σε περιμένει στη φωλιά της», οπότε φυσικά μπήκα κατευθείαν μέσα.
Μα πήρατε τεράστιο ρίσκο. Δηλαδή είστε πραγματικά... πολύ γοητευτικός.
Το ξέρω.
Νόμιζα πως θα ήμουν μια χαρά, αφού όλοι έλεγαν ότι ήταν Λιβανέζα.
Όταν μπήκα μέσα και την είδα ντυμένη με κάτι δερμάτινα, ξέρετε,
μου λέει: «Βάλ' το αυτό» και μου δίνει μια στολή Ρώσου αξιωματικού,
μου δίνει ένα περιοδικό «TV Time» και μου λέει: «Βούρτσισέ με μ' αυτό».
- Ήταν μαζοχίστρια. - Τι, μιλούσε άπταιστα αγγλικά;
Βγαίνω από κει, κάτι τύποι σαν μάγοι στέκονταν γύρω-γύρω,
και είπαν πως θα έκαναν μια συμβολική θυσία,
θα πήγαιναν να βρουν μια παρθένα 18 χρονών.
- Πού ήταν αυτό; - Στο Τσέλσι.
Όσο να 'ναι, τρόμαξα λιγάκι, ξέρετε.
Τέλος πάντων, μετά έμειναν όλοι να με κοιτάζουν.
- Και τι μέτρα πήρατε; - Τεράστια, σας λέω.
Έπαθα σοκ μετά απ' όλα αυτά.
Τι σχέδια έχετε για το μέλλον;
Ελπίζω να μπω σε καλή παράσταση με αξιοπρεπή κόσμο.
Έχω κλείσει έναν ρόλο στην «Ω Καλκούτα», βλέπετε.
- Στην «Ω Καλκούτα»; - Ναι, θα είναι γεμάτη Ινδούς.
Τους έχω δει στην τηλεόραση, σε ντοκιμαντέρ στον Γάγγη,
Δεν βγάζουν χιτώνες, οπότε δεν θα υπάρχουν γυμνά για αναγνώριση.
- Μέρβιν Κράντι, ευχαριστούμε. - Παρακαλώ.
Με βρίσκετε πραγματικά γοητευτικό;
Ο Κλοντ ήταν ένας άφραγκος ηθοποιός.
Ο Πιερ ήταν ένας πλούσιος τραπεζίτης.
Η Φιφί παντρεύτηκε τον Πιερ...
...και προσέλαβε τον Κλοντ ως μπάτλερ τους.
Μα όταν αυτό δεν έπιασε, ο Κλοντ επέστρεψε ως σοφέρ.
Κι όταν κι αυτό απέτυχε, ο Κλοντ επέστρεψε ως κηπουρός.
Μα όταν εμφανίστηκε ως καμαριέρα, άρχισαν τα πραγματικά βάσανά του.
Όταν όμως ήρθε νέα καμαριέρα και υποχρεώθηκε να μοιραστεί δωμάτιο μαζί της,
ήταν σχεδόν αφόρητο γι' αυτόν.
Μα όταν έμαθε πως έπρεπε να μοιραστεί και το κρεβάτι,
τότε ήταν πραγματικά αφόρητο.
Κι έτσι η Φιφί παρέμεινε πιστή στον άντρα της.
Άλλωστε, κάλλιο γέρος σύζυγος...
...παρά εραστής που είναι νευρικό ράκος. ...Επόμενο μέρος.
Μα σιγή, η αγαπημένη μου είναι εδώ.
Η θεά μου εκείνη κάθεται.
Ω, τι γλυκό πρόσωπο, ω, τι τρυφερά χέρια...
...στην αγκαλιά των οποίων θα πέθαινα χίλιες φορές.
Σιγή, μιλάει.
Ξέχασες καμία καταραμένη ατάκα απ' το κείμενο;
Γεια σου, Ματζ.
Ήμουν τόσο απασχολημένη. Ρίξε μια ματιά στα χέρια μου.
Έχεις υπέροχα χέρια, αγαπητή μου. Όχι ότι φαίνονται έτσι, αλλά είναι.
- Έπλενα πιάτα. - Δοκίμασε Balmolive, αγαπητή μου.
- Δηλαδή υγρό πιάτων; - Αυτό έχουν μέσα τώρα τα χέρια σου. - Ω!
Ω, ναι. Το Balmolive είναι ιδιαίτερα ήπιο. Και δεν υπάρχει τίποτα πιο απαλό.
Το Balmolive θα κρατήσει τα χέρια σας όμορφα και απαλά.
- Ω! - Έι, είδες την κόλλα μου; - Εκεί.
Θεούλη μου! Ματζ!
Αλήθεια, ο Τζόνι είναι τόσο απότομος, το κτήνος.
- Α, κάνουμε δοκιμή γεύσης. Και...
Το ένα από αυτά περιέχει πουρέ πατάτας στιγμής SPUDDO,
και το άλλο πάνω στον πάγκο περιέχει σπιτική πατάτα.
Και θέλουμε να μάθουμε ποιο προτιμάτε.
Αυτό.
Μα το αίμα μου, θα έβαζες...
Αυτή ήταν η γυναίκα μου. Κουρασμένη, άτονη,
μόνο μια σύζυγος μερικής απασχόλησης.
Τότε ένας φίλος πρότεινε το Benovite.
Σε χρόνο μηδέν έγινε άλλος άνθρωπος,
ζωντανή, χαρούμενη, γεμάτη ενέργεια,
γεμάτη κέφι και ζωντάνια.
Κι όλα αυτά χάρη στο Benovite.
Η ΜΑΡΓΑΡΙΝΗ "Stück" ΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΟ
Μπορείτε να βρείτε τη διαφορά;
Αυτό ανακαλύπτουμε εδώ στο Μόναχο.
Εννέα στις δέκα γυναίκες δεν βρίσκουν τη διαφορά
ανάμεσα στο "Stück" και το βούτυρο. Δοκιμάστε τη γεύση.
Προσφέρω 200 μάρκα αν μπορέσετε να ξεχωρίσετε το "Stück" από το βούτυρο.
- Θέλεις να δοκιμάσεις; - Ναι. - Πάμε μέσα.
200 μάρκα, εντάξει;
Πού είναι η γυναίκα μου;
Ίλσα! Πού ήσουν;
Ήμουν στο τροχόσπιτο μ' αυτόν τον άντρα.
Κοίτα, 200 μάρκα για 2 λεπτά!
- Μα εγώ είμαι ο άντρας σου!
Ναι, και η γυναίκα του καταλαβαίνει τη διαφορά!
Αυτό είναι Stück.
Πριν από 18 μήνες η Ίντιθ Κλάκετ δούλευε στο Thames TV.
Πριν από ένα χρόνο έφυγε για να ζωγραφίζει στο Tele Monte Carlo.
Και μόλις πριν από 6 εβδομάδες έγινε η 5η Υποκόμισσα ντ'Αρζάν.
Πρόβλημα σύνδεσης στη Γιουροβίζιον.
Τέλος πάντων, έχει τις ερωτήσεις μου,
οπότε όλα θα πάνε καλά.
Σας φτάνουν ακόμα οι κάρτες της τηλεόρασης;
Πώς είναι να είσαι παντρεμένη με έναν υποκόμη 70 χρονών;
Λοιπόν, δεν το κάνουμε τόσο συχνά όσο παλιά.
Παλιά... ανυπομονούσα τα πρωινά της Πέμπτης
για την επίσκεψη του ταχυδρόμου, αλλά τώρα που παίρνω γράμμα, σκέφτομαι εσένα, Άλαν,
και όλους τους φίλους μου από το Thames Television. Ήταν ευτυχισμένες μέρες.
Φαντάζομαι πως το αγαπημένο σου γαμήλιο δώρο ήταν ένα γαλλικό κανίς.
Κοντεύει τα 75, αλλά τα καταφέρνει ακόμα.
Λίγο τένις και γκολφ, είναι αρκετά δραστήριος, ξέρετε.
Σε είδα σε ένα πλάνο να δειπνείς με τον Γάλλο Πρόεδρο, τον Κύριο Πομπιντού.
Ε, τι άνθρωπος είναι;
Λοιπόν, έχει ιδιοτροπίες, αλλά είναι καθαρός στο σπίτι,
και αυτό είναι αξιοσημείωτο, έτσι δεν είναι; Α-χα-χα.
Μου λένε ότι από τη βίλα σου δεν βλέπεις τίποτα άλλο παρά αμπελώνες,
καταπράσινα, μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι.
- Ε, πόσα στρέμματα έχετε; - Ναι.
Ένας τέλειος κύριος.
- Ελπίζετε να αποκτήσετε παιδιά; - Μάλλον 1.200 ή 1.500.
Κυρίως λευκά, αλλά και ένα-δυο μαύρα.
Ναι. Λένε πως τα μαύρα γεμίζουν τα μπουκάλια πιο γρήγορα.
Αν ισχύει ή όχι, δεν ξέρω, αλλά προτιμώ το κόκκινο κρασί. Ω, τι βάσανο! Χα-χα.
Έχουν περάσει 2 χρόνια από τότε που πήγα εκεί κάτω.
Ναι, λοιπόν, μένει να περιμένουμε και να δούμε πώς θα τα πας.
Έχει πολύς καιρός να σε δω από κοντά.
Άλαν, δεν θα αναγνώριζες την παλιά περιοχή τώρα.
Υπάρχει ένας αυτοκινητόδρομος που
ξεκινάει από τις κορυφές των Άλπεων
και φτάνει μέχρι το Μασίφ Σαντράλ.
Υπάρχουν ακόμα μερικά απομονωμένα μέρη, αλλά τώρα έχει γεμίσει τουρίστες.
Συγγνώμη. Συγγνώμη. Μαντμουαζέλ;
Κομμένο! Δεν ακούγεται τίποτα!
Μα δεν φταίω εγώ, φταίει η Thames Television, δεσποινίς!
Κόψτε.
Καλησπέρα σας.
Απόψε καλεσμένος μας ο βουλευτής Τζέρεμι Ρένιουινγκ,
που τον είδατε πρόσφατα σε πολιτική εκπομπή.
Είναι πολιτική εκπομπή; Δεν το ήξερα.
Και η πρώτη μας ομιλήτρια, η κυρία της μόδας στη Βρετανία, Μαρί Κουίντ.
- Γεια σας. - Γεια.
- Λοιπόν, δεν θα σας κρατήσω πολύ. - Συνεχίστε τότε.
Αυτά τα νέα συγκλόνισαν την Ευρώπη. Συντάραξαν όλο τον δυτικό κόσμο.
Σας... σας το είχα πει από το 1962, ότι θα συνέβαινε, και τώρα έγινε.
Ναι,
- Οι ρίγες επέστρεψαν. - Υπέροχα!
- Και όχι μόνο για εμάς τις γυναίκες, αλλά και για τους άντρες, ω ναι. - Α, ναι.
Πράσινο, λιλά, κόκκινο και μπλε, ματζέντα και κίτρινο.
Φέτος οι άντρες θα είναι πιο φανταχτεροί από ποτέ.
- Αστειεύεσαι! Ω, ναι.
Και, κύριοι, οι σύζυγοί σας θα είναι πιο θηλυκές από ποτέ.
Δεν θα... Δεν θα θέλατε...
Δεν θα θέλατε να δείτε τις συζύγους σας με κάτι μακρύ και αέρινο;
- Ναι, να πνιγούν! - Κύριε...
Όπως σας είπα και πριν, θα γίνουν αλλαγές, φίλε μου.
Τα μάξι βγαίνουν, για παράδειγμα, τα πόντσο μπαίνουν.
Τυχερά πόντσο.
- Αλλά εσείς με γούστο... - Τι λέει τώρα;
θα χαρείτε να μάθετε πως η μίνι φούστα μένει σίγουρα μαζί μας.
Μόνο που φέτος θα είναι πιο μίνι από ποτέ!
Φέτος... Μαζί με χιλιάδες άλλα κορίτσια,
- θα φορέσω τη μικρο-μίνι φούστα μου. - Θα ξαναφανεί το βρακί σου δηλαδή;
- Επιστρέφουν οι διάφανες μπλούζες. - Α, αστειεύεσαι.
Εγώ θα βάλω τη δικιά μου με την πρώτη ευκαιρία.
Θα φαίνονται όλα, έτσι παίζεται το παιχνίδι, σωστά;
Κόψτε. Πάρτε τον από δω.
- Μπορώ να πάω για τσίσα τώρα; - Ναι, μπορείς να πας για τσίσα. - Τσίσα!
Στον κήπο της αγάπης μου
Υπάρχει ένα τριαντάφυλλο για το πώς άνθισε η αγάπη μου όταν γνωριστήκαμε.
Ένα μη-με-λησμόνει για να θυμάμαι να μην ξεχνώ.
Ένα πεύκο για το πόσο πεθύμησα εσένα.
Και μια μελιά για τη μέρα που σε ρώτησα αν θα 'σαι πιστή.
Κι ο ήλιος κι η βροχή έπεσαν από ψηλά
και προσγειώθηκαν στη γη στον κήπο της αγάπης μου.
Υπάρχει ένα παντζάρι για τη μέρα που είπες πως θα 'σαι αφοσιωμένη σ' εμένα.
Ένα γλυκό μπιζέλι για τον γλυκό τρόπο που μου χαμογελούσες πάντα.
Μα είχες φίλους που σε χρειάζονταν. Ήταν ο Φέρντι, ήταν η Λίζα.
Οπότε, μόνο γι' αυτούς, έριξα μπόλικο λίπασμα.
Κι ο ήλιος κι η βροχή έπεσαν από ψηλά.
Κι έπεσαν στη γη στον κήπο της αγάπης μου.
Ω, ο Γκας ο κηπουρός έφυγε, κι εσύ πήγες μαζί του.
Ο μύκητας εδώ μου θυμίζει τα αστεία που κάνει ο Γκας μαζί σου.
Το βραχόκηπος είναι χάλια, γεμάτο αγριόχορτα.
Η φούξια χάθηκε, δεν άντεχα το μέλλον ολομόναχος.
Και τα δάκρυά μου έπεσαν σαν σταγόνες βροχής.
Και δηλητηρίασαν τα λουλούδια στον κήπο της αγάπης μου.
Καληνύχτα,
μητέρα έξι παιδιών.
Καληνύχτα, πατέρα ενός παιδιού.
(«Μπου, Μπου») («Ντε μπα μπεζ!») («Ζαν μπον τριστ»)
(«Νε κουσέ πα λε πουφ»)
Είναι μία από τις τέσσερις ταινίες του ιδρυτή του γαλλικού αβάν-γκαρντ
σκηνοθέτη Πιερ Ντε Τερ. - Μπονσουάρ. Μπονσουάρ.
- Χαίρομαι που σας βλέπω εδώ. - Σας ευχαριστώ πολύ.
Το καλύτερο πράγμα που έχετε κάνει ποτέ,
ίσως το πιο συγκινητικό που έχω δει στον κινηματογράφο,
είναι εκείνη η στιγμή στο «Lovable Enfants».
Αυτό το 22χρονο κορίτσι, που για τόσο καιρό ζούσε σε έναν φανταστικό κόσμο,
ξαφνικά, μέσω του θανάτου μιας κατοικίδειας χελώνας,
αντιμετωπίζει την πραγματικότητα.
Ξαφνικά περνάτε από το χρώμα στο ασπρόμαυρο, μέχρι το τέλος.
Ιδιοφυής είσοδος στην πραγματικότητα.
Όχι, όχι, δεν καταλαβαίνετε, η αλλαγή από χρώμα σε ασπρόμαυρο
έγινε επειδή μας τελείωσε το έγχρωμο φιλμ.
Βλέπετε, δεν είχαμε άλλο έγχρωμο φιλμ, ούτε χρήματα για να αγοράσουμε,
οπότε χρησιμοποιήσαμε ό,τι ασπρόμαυρο είχε απομείνει.
Ναι, αλλά...
Η αμεσότητα που δώσατε στην ιστορία, σχεδόν σε στιλ ντοκιμαντέρ,
χρησιμοποιώντας κάμερα στο χέρι.
Όχι, όχι, όχι, χρησιμοποιήσαμε κάμερα στο χέρι επειδή δεν είχαμε,
πώς το λένε, τρίποδο, τρίποδο, για να τη στήσουμε.
Ο καμεραμάν χτύπησε στο κεφάλι τον μακιγιέρ με το τρίποδο και το έσπασε.
Έσπασε το τρίποδο, όχι το κεφάλι. Δεν είχαμε... οπότε την κρατούσαμε στο χέρι.
Αυτό το κορίτσι, με τόση φινέτσα και savoir-faire...
που ήταν σχεδόν τέλειο, κι όμως της δώσατε ψεύτισμα.
Για να δείξετε πως και οι τέλειοι...
Όχι, δεν της έδωσα εγώ ψεύτισμα.
Αυτή είχε ψεύτισμα.
Η ηθοποιός που έπαιξε τον ρόλο το είχε πάντα αυτό. Πάντα. Ψεύτισμα.
Ναι, πάντα.
Έψαξα σε όλη τη Γαλλία για ηθοποιό με ψεύτισμα. Αυτό είναι αφοσίωση.
Όχι, δεν την έψαξα εγώ. Την ανακάλυψε ο παραγωγός,
που έμενε μαζί της τότε. Λέει πως έχει μεγάλη προοπτική.
Νομίζω η καλύτερη σκηνή της ταινίας ήταν σ' ένα εστιατόριο.
Τον κοίταξε και είπε: «Je peux (veux;) le moule manière!»
- «Θέλω μια ζωή με μεγαλείο.» - Όχι, όχι, όχι. Είπε:
«Je peux (veux?) les moules marinières!» «Θα ήθελα μύδια αχνιστά.»
Πολύ σημαντικό.
Και μετά, στο τέλος της ταινίας, κάθεται μόνη στους φοίνικες της Καμάργκ,
και τρέχει κοντά της ένα σκυλάκι.
Αυτό τα έλεγε όλα: «Ζωή σκυλίσια.»
- Πώς το καταφέρατε; - Δεν το κατάφερα εγώ.
Δεν ξέρω ποιανού είναι ο σκύλος.
Αν ήξερα ποιανού είναι, θα τον σκότωνα, γιατί ο σκύλος ακούμπησε την κάμερα.
Και όλη η δουλειά βγήκε πολύ πρόχειρη και... χάλια. Δεν ξέρω,
θα μπορούσα να σκοτώσω όποιον έχει τον σκύλο.
Ευχαριστούμε, Πιερ Ντε Τερ.
Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, ξέρω πως θα είμαι εντάξει.
Απλώς κρατώ... τη λιακάδα...
- Τι όμορφη βραδιά, έτσι; - Εσύ είσαι πολύ πιο όμορφη.
Είναι το ωραιότερο που μου έχουν πει ποτέ.
- Δεν σε έχω ξαναδεί στο πλοίο. - Όχι, περνάω τον περισσότερο χρόνο μου στο...
- Θα νιώθεις μοναξιά εκεί μέσα. - Έτσι ένιωθα.
Σε είδα σήμερα το πρωί να περπατάς στο πάνω κατάστρωμα.
Δεν γινόταν να μην παρατηρήσω ότι έχεις έναν πολύ όμορφο
πισινό.
Τον έχω αρκετό καιρό. Μου τον έφτιαξαν στην Κρήτη.
- Δεν φτιάχνουν τέτοια πράγματα πια. - Έχεις ωραία καμπίνα;
Δυστυχώς όχι. Δεν βρήκα μία με μπάνιο.
Οπότε αρχίζω να βαριέμαι που πρέπει να...
βγαίνω απ' το φινιστρίνι.
- Ειδικά τις κρύες νύχτες. - Ξέρεις, είσαι πραγματικά πολύ...
θλιβερός.
Ευχαριστώ.
Ω, για στάσου, κατάλαβα!
Χα-χα, γεια σας...
Είναι υπέροχο.
Ω, είναι άτομο με μεγάλη επιρροή.
Η μητέρα του είναι ο Έντουαρντ Χιθ.
- Ακούγεται αρκετά γυναικείο. - Ω, είναι.
Μα την αλήθεια, ζητώ συγγνώμη.
Πώς τολμάτε! Θα φωνάξω τον καμαρότο.
- Τι έγινε με το τραγούδι σου, Ρότζερ; - Ναι, τι έγινε, κύριε.
Ω, όχι, δεν θέλετε να με ακούσετε.
Στις μύτες των ποδιών μέσα στις τουλίπες.
Αλλά μόνο αν η Τζένι θέλει να... μαζί μου.
Με μεγάλη μου χαρά.
Στις μύτες...
(Κοντά στο παράθυρο,) εκεί θα με βρεις.
Έλα στις μύτες, μες στις τουλίπες,
μέσα, μέσα στις τουλίπες μαζί μου.
Πράγματι.
- Στα λουλούδια θα χαθούμε - Θα φιληθούμε.
Οι κουβέντες σβήνουν.
Κι αν σε φιλήσω στον κήπο,
μέσα στις τουλίπες μαζί μου.
Ωραίο νούμερο.
Εγώ το βρήκα άθλιο.
Α, μπορείς να...
πας μόνος σου!
Κύριε επιμελητά, αυτός είναι εκεί πέρα.
Με συγχωρείτε, κύριε. Εισιτήριο!
- Μάλιστα, εγώ... - Δευτέρα θέση.
- Ω, όχι. - Φοβάμαι πως ναι, κυρία.
Πρέπει να εγκαταλείψετε αμέσως την πρώτη θέση, κύριε.
- Εντάξει. - Είναι αλήθεια;
- Είστε πράγματι επιβάτης δευτέρας; - Ζητώ συγγνώμη. Με συγχωρείτε. Φεύγω.
Είναι αλήθεια;
- Είστε πράγματι επιβάτης δευτέρας; - Ζητώ συγγνώμη. Με συγχωρείτε. Φεύγω.
Είναι αλήθεια;
- Είστε πράγματι επιβάτης δευτέρας; - Ζητώ συγγνώμη. Με συγχωρείτε. Φεύγω.
Είναι αλήθεια;
- Είστε πράγματι επιβάτης δευτέρας; - Ζητώ συγγνώμη. Με συγχωρείτε. Φεύγω.
- Πώς το ξεσκέπασες, Νικ; - Μου φάνηκε ύποπτο απ' την αρχή.
- Είναι από άλλο κατάστρωμα. - Ναι, μάλλον έχεις δίκιο.
Τζένη, αγάπη μου, τι κάνεις εδώ κάτω;
- Άλλαξα το εισιτήριό μου για δεύτερη θέση. - Αγάπη μου!
Συγγνώμη, κύριε. Δεν ήξερα ότι είστε ο ιδιοκτήτης.
- Ο ιδιοκτήτης; - Ω, ναι, κυρία.
Το πλοίο του κυρίου Ρότζερ... για όπου κι αν πάει.
- Αγάπη μου... - Ω, Τζένη!
Δείχνεις ακόμα υπέροχη, ε;
Αυτός είναι, αυτός ο άντρας παρενοχλεί όλες τις κυρίες.
Α, εσύ είσαι λοιπόν. Εσύ είσαι ο Φαντομάς. Μα, εγώ...
- Βρόμικο κτήνος. - Ψέματα είναι, σας λέω. Είναι...
Όχι...
εσύ...
γουρούνι.
- Πάρτε τον και φυλακίστε τον. - Δεν είμαι εγώ, δεν ισχύει.
Πάρτε τον. (ακατάληπτα)
- Σου έκανε...; Πότε θα παντρευτούμε; - Να παντρευτούμε; Ω, αγάπη μου...
(ακατάληπτα)
Έφτασα τα 14 και δεν είχα αρχίσει τα φλερτ, κι η μαμά μου ανησυχεί για μένα.
Λέει στον μπαμπά: «Πιάσε κουβέντα μαζί του, εξήγησέ του τα περί έρωτος».
«Τα πουλιά και οι μέλισσες», είπε, και μ' έβαλε στα γόνατά του. «Θυμάσαι τον γερο-θείο Τζο,»
εκείνο το πικνίκ που πήγαμε όλοι, που χάθηκε στο δάσος με τη θεία Πατ;»
«Κι όταν κυνήγησα την κόρη του Ράιλι και τι έγινε όταν την έπιασα;» Κι εγώ είπα «ναι».
«Αυτό κάνουν τα πουλιά και οι μέλισσες.»
Ο μπαμπάς δουλεύει πολύ σκληρά. Έχει δέκα στόματα να θρέψει.
Δέκα και εφτά ένατα, για την ακρίβεια.
Όλοι φοράμε ρούχα δεύτερο χέρι. Κι επειδή είμαι ο μικρότερος,
κι οι αδερφές μου είναι όλες κορίτσια, δεν είναι και πολύ ωραίο.
Ο μπαμπάς λέει: «Ώρα να παντρευτείς». Λέω: «Προτιμώ να πεθάνω». Κι αυτός:
«Υπάρχει η γερο-Μοντ από κάτω». Λέω: «Η Μοντ; Ούτε να το σκέφτεσαι!»
«Έχει βγει με όλους τους άντρες της περιοχής». «Είναι λογικό, μικρή πόλη βλέπεις».
Λέει: «Πρέπει να βρεις γυναίκα». «Δεν γίνεται να απολαμβάνεις τη ζωή έτσι,
Θα νομίζουν πως είσαι παράξενος και θα σε σχολιάζουν. Λέω: «Γιατί να αγοράσω βιβλίο,»
αφού υπάρχει δανειστική βιβλιοθήκη στην πόλη;»
Μια μέρα θα βρω έναν φίλο, εκεί στο πανδοχείο Μπάτζερς.
Ένα μικρό περιστέρι έπεσε στα πόδια μου. Τα φτερά του ήταν ματωμένα,
πρώτα νόμισα πως ήταν νεκρό, αλλά... ένιωσα την καρδούλα του να χτυπά ακόμα.
Το... το κράτησα στα χέρια μου κι έτρεξα πάνω στη μαμά μου,
κι αυτή είπε: «Γιε μου, είμαι τόσο περήφανη για σένα».
«Είσαι στοργικός και καλόκαρδος, έχεις ευγενική ψυχή,
και θα κάνεις τέλειο φαγητό για τον πατέρα σου».
Λέω: «Δεν θα αγγίξετε το πουλί μου!»
Και χωρίς άλλη κουβέντα, το πήγα στο δωμάτιό μου, έκλεισα την πόρτα, το έπλυνα,
το ζέστανα και το περιποιήθηκα, γιατί δεν είχα ξαναέχει πραγματικό φίλο.
Του έμαθα κόλπα, όπως να κάνει τον ψόφιο και να μαζεύει ξυλαράκια.
Και τα κορίτσια του χωριού έφερναν πουλιά κάθε μέρα.
«Μπαμπά, μην μπεις να ελέγξεις, θα πετάξει έξω το πουλάκι μου»,
γιατί άφηνα τα κορίτσια του χωριού να μπαίνουν ελεύθερα.
Ερχόταν η Μέιμπελ από τον στάβλο, και η Μαίρη από το γαλακτοπωλείο.
Μας επισκέφτηκε και η βασίλισσα ομορφιάς μας.
Και η ψηλή Μπέτι Μέιβερι, που είχε κάτι τεράστια...
Ω, είχε τους μεγαλύτερους παπαγάλους που έχω δει ποτέ!
Ο μπαμπάς λέει: «Άσ' το να φύγει».
Η μαμά λέει: «Όχι, θέλουμε να εξασκηθείς στο σημάδι».
Αλλά ο Εφημέριος λέει: «Παιδί μου, δεν είναι σωστό να φυλακίζεις ένα άγριο πλάσμα, είναι αμαρτία».
Ένα πρωί, μέσα στην ησυχία, το ανέβασα στον λόφο Μπάτζερς.
Εκείνη τη μέρα έχασα τον μοναδικό μου φίλο.
Χωρίς να πω λέξη, φίλησα το κεφαλάκι του,
άνοιξα τα χέρια μου και το είδα να πετάει μακριά.
Έκανε κύκλους στον αέρα, κάθισε λίγο στο χώμα, κι ύστερα πέταξε ίσια προς τον ουρανό.
Τότε κοίταξα και είδα πως γύριζε πίσω σε μένα.
Και τότε έκανε μια βουτιά και μου την έριξε κατακούτελα στο μάτι!
Σκέφτηκα: «Τι μαλακία ήταν αυτή!»
Φώναξα: «Πού είναι η ευγνωμοσύνη;»
Ελπίζω να μην διασταυρώσουν ποτέ περιστέρι με αγελάδα.
Κι ο μπαμπάς λέει: «Ορίστε, πάρε κάπαρη.» Του είπα: «Δώσε μου μια εφημερίδα.»
Λέω: «Χαζό, χαζό. Κι άλλα τέτοια θα 'ρθουν.»
Ο μπαμπάς λέει: «Ξέρω πως έχασες έναν φίλο, μα δεν είναι δα και το τέλος του κόσμου.»
«Σύντομα θα παντρευτείς και θα κάνεις τη δική σου οικογένεια.» Εγώ δεν είπα κουβέντα,
Μα αν εκείνο το πουλάκι είχε προσελκύσει 18 μικρούς γλεντζέδες, τότε ναι, αυτή θα ήταν η ανταμοιβή μου.
Οπότε, αν κανείς έχει έναν κακατούα που του περισσεύει,
ή, ξέρετε, κάποιο κοράκι που δεν θέλει, θα του ήμουν υπόχρεος. (ακατάληπτα)
Αριστερά, αριστερά, αριστερά, δεξιά... (περίπου)
Βήμα πίσω, (περίπου)
Αριστερά, αριστερά, αριστερά, δεξιά... (περίπου)
Και τώρα, κυρίες και κύριοι, επίδειξη άοπλης μάχης.
Ψηλά τα χέρια!
Κοπή, κοπή, κοπή!
Μια επίδειξη ακροβατικών και...
ελέγχου.
Πόσα χρόνια ήταν επίσκοπός σας;
Για περισσότερα χρόνια απ' όσα θέλω να θυμάμαι.
Μα ξέρετε, συνήθως μου έλεγε: «Μην το ξεχνάς ποτέ, Αιδεσιμότατε,
το σκληρό χρήμα δεν κάνει την καρδιά μαλακή.»
Και ξέρετε, δεν το ξέχασα ποτέ.
Σας ευχαριστώ, Αιδεσιμότατε Φέαρτσιφ.
Δεν έμαθα ποτέ τι εννοούσε ο ανόητος γερο-σαλός.
Αχ, αυτός ο χαζογεροντάκος.
Την τελευταία φορά που πάτησε εδώ, μου τσίμπησε τον πισινό.
- Το 'κανε. - Όχι ότι τον αδικώ. - Ωχ, μην αρχίζεις.
Μόλις τελειώσει όλο αυτό, θα έπρεπε να τον τσιμπήσω κι εγώ.
Ω! Βρωμιάρικο!
Κόψτε τον ήχο! Τον ήχο, κόψτε τον!
- Τι; - Τι έγινε;
Ιδού, ο Τόμι Τάπερ!
Όλα έτοιμα! Γεια σε όλους!
Τι είναι ένα «μούγκουαμ»;
Το μούγκουαμ είναι ένα πουλί που κάθεται σε φράχτη με τη μούρη από τη μία πλευρά και τον πισινό του από την άλλη.
Να κι άλλο ένα.
Ακούσατε ποτέ για τον ηθοποιό που ήταν τόσο ψώνιο,
ώστε πάρκαρε μόνος του στο Σοκάκι των Εραστών;
Να κι άλλο ένα.
Για την ηθοποιό που ήταν τόσο χαζή,
που δεν μπορούσε να μετρήσει μέχρι το δύο χωρίς να βγάλει την μπλούζα της;
Λοιπόν, κυρίες και κύριοι,
ας σοβαρευτούμε για μια στιγμή, γιατί θα μπορούσαμε
Σε ερωτεύομαι απόψε.
Ξεκινάμε. Κυρίες και κύριοι, πρέπει να σοβαρευτούμε. Το θέμα είναι σοβαρό.
Αν... αν γνωρίζατε κάποιον, που είναι 107 ετών, είμαι σίγουρος ότι θα...
θα... θα... θα θέλατε...
να του κάνετε πολλές ερωτήσεις. Δεν διαφέρω από κανέναν άλλον.
Έχω κι εγώ πολλές ερωτήσεις να του κάνω. Ιδού λοιπόν, σήμερα κλείνει τα 107,
ο Έρικ Μούλτον από το Κίμπερλι.
Λοιπόν, αυτά συμβαίνουν, κυρίες και κύριοι.
Αν...
Αν... αν συναντούσατε...
Αν σας έλεγα ότι μπήκαν τρία γκολ σήμερα στο Λάμπτον, αυτό θα... θα σας εξέπληττε,
Όταν όμως σας πω ότι τα έβαλε ο εφημέριος του Λάμπτον,
είμαι σίγουρος πως θα εκπλαγείτε. Ήρθε εδώ απόψε κατευθείαν
από τα... τα... τα αποδυτήρια. Τον καλωσορίζουμε θερμά, και ιδού...
Ο Αιδεσιμότατος, Πίτερ Γουίλμπι.
Πίτερ...
Εφημέριοι...
Εφημέριοι να παίζουν ποδόσφαιρο. Τι άλλο θ' ακούσουμε;
Λοιπόν...
Νιώθω ότι εμείς στην εκκλησία πρέπει να δείξουμε ότι είμαστε ίδιοι με όλους τους άλλους.
Εννοώ... ότι είμαστε άνθρωποι.
Καταλαβαίνω.
Λοιπόν...
Όλοι έχουμε τις μικροδιαφορές μας. Δηλαδή...
όπως στη βιομηχανία. Αλλά... νομίζω το σημαντικό είναι να εκφράζουμε
τις διαφορές μας κατά καιρούς.
Ξέρετε...
- Να τις βγάζουμε στη φόρα, ας πούμε. - Ναι.
Παρακαλώ.
- Όσο για το ποδόσφαιρο... - Ναι. - Ω, λοιπόν...
- Συχνά σκέφτομαι ότι η ζωή... μοιάζει πολύ με έναν αγώνα ποδοσφαίρου. - Ναι.
Όλοι παλεύουμε για τον ίδιο στόχο. Θέλουμε όλοι να δείξουμε τι αξίζουμε, σωστά;
Κι εγώ δεν έχω τίποτα να κρύψω. Μου αρέσει να με θαυμάζουν, όπως σε όλους.
Σίγουρα.
Λοιπόν, πάτερ, αυτό είναι... Είναι ανοιχτό το φερμουάρ σας.
Τι;
Λέω, είναι πολύ ενδιαφέρον... αλλά είναι ανοιχτό το φερμουάρ σας.
Λοιπόν...
Αυτά για τη θρησκεία.
Και τώρα, κυρίες και κύριοι, χαίρομαι ιδιαίτερα που ο επόμενος...
ο επόμενος καλεσμένος μου, ο επόμενος καλεσμένος μου...
έχει, έχει έρθει από το Γουέστ Εντ του Λονδίνου.
Είναι ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια του Γουέστ Εντ,
και ξέρω ότι θα τον υποδεχτείτε θερμά. Ιδού... Ρόντνεϊ Φέαρτσαϊλντ.
Ρόντνεϊ... γεια σας.
Ήταν υπέροχο που ήρθατε και είστε καλεσμένος μου στην εκπομπή.
Είμαι ενθουσιασμένη που καταφέρατε να βρείτε χρόνο να έρθετε.
Έχετε αυτή τη... Έχετε τη φήμη πως είστε κάπως... κάπως ατίθασος.
Νιώθετε πως αυτή η φήμη δικαιολογείται καθόλου;
Που... που... που την έχετε;
Αυτό το... το να είστε ατίθασος; Νιώθετε καθόλου... τέλος πάντων, πως δικαιολογείται;
Είναι μια... φη... φήμη που σας ακολουθεί;
Όχι...
Λοιπόν, τι να πεις τώρα. Θεέ μου...
Είναι σαν διαφήμιση εφημερίδων. Κολλάνε ταμπέλες στους ανθρώπους.
Ξέρετε... ταμπέλες. Σας βάζουν ταμπέλα.
Είναι κάτι σαν δημοσιότητα. Τι είδους; Υποθέτω πως είναι, έτσι δεν είναι;
- Είναι δημοσιότητα; - Ε, ναι.
Ω, ειλικρινά, εσείς... εσείς... εμένα... με εκπλήξατε αρκετά μ' αυτό.
Εσείς... ε, πείτε μου, ε, ε, σας ανησυχεί που αυτή η φήμη
είναι λάθος και ψευδής ίσως; Σας ανησυχεί... καθόλου;
Η φήμη που αποκτήσατε... σας ανησυχεί με κάποιον τρόπο;
Όχι, ν...
Λοιπόν, τι να πεις τώρα. Ειλικρινά, τι ωραία κουβέντα που κάναμε!
Υπέροχο που σας έχω όλους, αλλά πρέπει να προχωρήσουμε.
Υποδέχομαι την τελευταία καλεσμένη. Ξέρω πως θα τη χαροποιήσετε.
Ιδού... Η πανέμορφη σταρ του Γουέστ Εντ, Λάιζα Μουν.
- Λάιζα, υπέροχο που είσαι εδώ. - Ευχαριστώ.
Υπέροχο που είσαι στην εκπομπή. Είναι...
Τι κάνετε, κυρία μου; Εμφανίζεστε ακόμα στο... στο Γουέστ Εντ;
Πείτε μου, έχετε δουλέψει ποτέ μαζί; Έχετε δουλέψει με...
Έχετε δουλέψει με τη Λάιζα σε κάποιες παραστάσεις σας μαζί;
Δεν είχα τη χαρά να συνεργαστούμε. Έχετε...
ποτέ... ποτέ... ποτέ δουλέψει με... με... με...
Ρο... Ρο... Ρο... Ρόντνεϊ καθόλου; Είναι υπέροχο που σας έχω όλους... όλους εδώ.
Πραγματικά, είναι απολύτως υπέροχο.
Αυτό θέλει το κοινό: νέα πρόσωπα. Το ένα μετά το άλλο.
Λοιπόν, κυρίες και κύριοι, θα μπορούσα να συνεχίσω, ε...
να μιλάω και να περνάμε καλά εδώ όλο το βράδυ,
Δυστυχώς υπάρχουν ρολόγια στους τοίχους, οπότε απομένουν 42 λεπτά.
Συντονιστείτε στην «Ώρα Λίστας» την επόμενη εβδομάδα.
δείτε... «Σταυροδρόμια».
Μπλάκμορ. Αυτή η απέραντη ερημιά από βάλτους και έλη
τα τελευταία 17 χρόνια, έχει στοιχίσει τη ζωή σε όχι λιγότερους από...
Τι είναι αυτό στον δρόμο; Ένα κεφάλι;
Κράτα το.
Συγγνώμη. Περίμενε λίγο.
Όχι, αγαπητέ μου, όχι. Τι υπάρχει εκεί στον δρόμο μπροστά;
Αυτό είναι ένα μικροσκοπικό ποδήλατο.
Θεέ μου, θα φτάσει όπου να 'ναι. Ω Θεέ μου!
Λοιπόν, πάμε. Γύρισμα!
Ω, Μπάρναμπι, είμαι η πιο ευτυχισμένη κυρία...
- Ω, συγγνώμη, Τζον. - Δεν πειράζει.
Συνέχισε να τρέχεις. Εντάξει, βγάλε την πάλι έξω.
Λοιπόν, γύρισμα.
Ω, Μπόντλεϊμπι, είμαι απλώς η πιο...
Ω, λυπάμαι τόσο πολύ, Τζον.
- Α, δεν πειράζει... - Απλώς χαλάρωσε.
- Είσαι καλά; - Ναι, τώρα είμαι μια χαρά.
Συνέχισε. Όλα καλά.
- Δεν κουράστηκες; - Όχι!
Λοιπόν, για να βγούμε, εντάξει.
Ω, Μπάρναμπι, είμαι η πιο ευτυχισμένη μικρή κυρία σε όλη τη χώρα.
- Μ' αγαπάς; - Οχ... Οχ...
Αρκετά, Τζορτζ. Εντάξει. Πίσω.
Έλα πίσω, Τζορτζ. Στήσου. Υπέροχα. Κλείνουμε το πάνελ. Θαυμάσια.
Εντάξει. Πήγαινε στο τέσσερα. Αυτό είναι. Κάμερα στον πίνακα.
Συνέχισε το παν. Είναι υπέροχο.
Μια χαρά, Πίτερ.
Πίτερ, συνέχισε το παν. Πίτερ!
Αυτό είναι. Κράτα τον τρομπετίστα.
Θαυμάσια. Κράτα τον τρομπετίστα.
Πίτερ...
Ρίξε το φως στην τρομπέτα.
Σωστά. Θαυμάσια. Θαυμάσια.
Εντάξει. Βλέπεις τα δύο τρόπαια εκεί;
Κάνε ζουμ στα δύο τρόπαια.
Όχι, πήγαινε στο ένα. Πήγαινε στο ένα.
Πήγαινε στο δύο.
Πήγαινε στο τρία.
Ω, παράτα τα. Κράτα το. Κράτα το.
- Ε, πώς το λένε αυτό, αγάπη μου; - Κράτα το, στοπ.
Είναι: «Τι είναι αυτό που το λεν αγάπη;»
Αυτό κατάλαβε εκείνη. Αλλά εντελώς λάθος.
Σου έφερα τη φωτογραφία μου να τη δεις.
Κράτα, Τζορτζ!
Γαμ...!
Α, με συγχωρείτε, κύριε. Θα το ανοίξετε, παρακαλώ;
Τόση συγγνώμη. Ωραία ξανθιά κυρία.
Με μεγάλα στήθη.
- Λιμένας επιβίβασης; - Συγγνώμη;
- Λιμένας επιβίβασης; - Όχι, δεν έχω.
Έχω ρύζι και κορνίζα. Έχω ξυριστική λοσιόν.
Δεν έχω λιμάνι ούτε εντριβή. Δεν έχω.
- Μόλις φτάσατε, κύριε; - Έπαθα μια τρομάρα.
- Πώς τρομάξατε; - Αγόρασα εισιτήριο για πτήση.
- Πτήση εννοείτε. - Μάλιστα.
- Ήταν θαύμα. - Ε, τι ήταν θαύμα;
- Απογειωθήκαμε με θαύμα. - Απογειωθήκατε από το θαύμα;
Ηνωμένες Πολιτείες της Πτήσης.
- Αμερική; - Μάλιστα.
Μπρούντι Τριτ.
- Θα μείνετε εδώ ή θα πάτε υπερπόντια; - Έχω δικαίωμα.
Ναι, έχετε δικαίωμα να πάτε υπερπόντια, αλλά εγώ έχω δικαίωμα να ρωτήσω πού.
- Έχω δικαίωμα. - Έχετε δικαίωμα;
Όχι, εσείς έχετε δικαίωμα. Εγώ γράφω από πάνω.
- Α, Νήσος Γουάιτ; - Μάλιστα.
Ηλίθιε παλιάνθρωπε.
- Δεν το λες και υπερπόντιο ταξίδι. - Προσπάθησες να κοιτάξεις εκεί;
- Το βλέπετε αυτό; - Ναι.
- Μπορείτε να το διαβάσετε; - Όχι.
- Γιατί όχι; - Είναι ανάποδα.
Σπρώξτε προς τα κει.
- Είστε Κινέζος; - Α, αδελφέ!
Δημήτρη μου!
- Καταλάβατε; - Με καταλαβαίνετε εσείς;
Δεν έχει και τόση σημασία.
- Αυτά είναι όλα; - Ναι, φυσικά.
Επίσης... έχω και κάτι που θα σας ενδιαφέρει.
Αυγό εκατό ετών.
Εκατό ετών. Εκατό χρόνια.
- Δεν φαίνεται να έχετε πολλά. - Όχι, έχω τις πεποιθήσεις μου.
- Τις πεποιθήσεις σας. Α, ναι, Βούδας. - Όχι, καθόλου βούτυρο, ζάχαρη, ούτε τσάι.
Έχω τα σώβρακά μου. Πάντα μαζί μου.
- Λυπάμαι πολύ. - Σας αναστάτωσα τόσο.
Αυτή η αναστάτωση, ποιος νοιάζεται;
- Αυγό εκατό ετών. - Ω, θεούλη μου.
Μετανάστευση!
Έρχομαι αμέσως, ένα λεπτό.
Έλα εσύ, ήσουν στον ήλιο και ψηνόσουν, μικρέ;
- Είπατε στον συνάδελφό μου ότι θα πάτε στη Νήσο Γουάιτ; - Μάλιστα.
- Για ποιον σκοπό; - Για εκτροφή αγελάδων.
Πες μου πού. Θέλω να ξέρω, γιατί;
Γι' αυτό ακριβώς. Πάω για εκτροφή αγελάδων.
Εκτροφή αγελάδων. Εσύ, άκου, κοίτα.
- Πάω στη Λιλί. - Λιλί;
- Μπορώ να πάω στη Λιλ; - Λιλ.
- Λίγκεϊτ Χάρογκεϊτ. - Ρίγκεϊτ και Χάρογκεϊτ.
Γιατί επαναλαμβάνεις τα πάντα;
Σαν παπαγάλος, ρε φίλε.
Επίσης, ξέρω τον αγρότη Μπλάουν. Είναι πιο θυμωμένος.
- Ω! Γιατί είναι πιο θυμωμένος; - Επειδή μένει στην Ανατολική Αγγλία.
- Ω! Ανατολική Αγγλία. - Ω! Ναι!
- Είναι... είναι η πόλη του. - Ναι!
- Ναι, τι; - Είναι η πόλη του!
- Ω, η πόλη Ίπσουιτς. - Ω ναι..., ω ναι...
Ω, θεούλη μου.
Πώς και ξέρεις τόσα πολλά;
Ω, σου εξηγώ. Πηγαίνω, βλέπεις, στη δουλειά,
βλέπεις, στη δουλειά μου, και βρίσκω έναν αγρότη πρόθυμο.
- Ω, δουλεύεις σε φαρμακείο; Ναι. - Όχι, αγρότη πρόθυμο... Γιατί δεν ακούς;
Έχεις βούλες στα αυτιά σου;
Καθάρισε τ' αυτιά σου, χαζέ.
Κοίτα, βρήκα μια φάρμα. Πήρα έναν ταύρο στην αγελάδα...
της έδειξα τον μόσχο και τα 'καναν μαζί.
- Αυτό είναι δουλειά του αγρότη. - Έπρεπε να είναι ταύρος.
Ξέρω ότι μια μέρα η αγελάδα θα γίνει μαμά...
οπότε περιμένω.
- Γιατί περιμένεις; - Για δαμαλίδα;
Όχι για πάντα. Μόνο για λίγους μήνες.
Περιμένω... Ένα μικροσκοπικό ταυράκι, κι άλλο ένα ταυράκι, κι άλλο ένα ταυράκι.
Κι άλλα ταυράκια. Και μεγαλώνουν κι άλλο.
Και όταν μεγαλώσουν αρκετά, τότε ναυλώνω το καράβι.
- Ω, ναυλώνεις καράβι; - Αυτό είπα, γιατί δεν ακούς; Κοίτα.
Όλη την ώρα μιλάς. Άκου!
Και μετά, όταν έχω το καράβι και τους βάζω όλους μέσα,
στέλνω στο Χονγκ Κονγκ ένα σωρό ταύρους.
- Όχι, δεν το κάνεις. - Ω ναι, το κάνω!
- Όχι, είναι ένα σωρό μαλακίες. - Άκουσέ με...
Άκουσέ με, κουκλοπρόσωπε. Θα σου κλείσω το στόμα σε λίγο.
Όχι, μην τα βάζεις μαζί μου.
Σφράγισε το διαβατήριό μου. Σφράγισε το διαβατήριό μου, ηλίθιε.
Όχι το χέρι μου, βλάκα. Αλήτη!
Δεν έχω ξαναπροσβληθεί έτσι σε όλη μου τη ζωή!
Φταις εσύ. Δεν βγαίνεις αρκετά έξω.
Άκου, δύο πράγματα δεν αντέχω. Το ένα είναι οι φυλετικές διακρίσεις,
και το άλλο - οι γαμημένοι Κινέζοι.
Υπάρχουν δύο πράγματα που δεν αντέχω...
και είσαι κι εσύ ένα απ' αυτά.
Αυτό το αυγό είναι εκατό χρονών.
Χρόνια πολλά.
Ήρθε η ώρα να πούμε καληνύχτα, φίλοι μου.
Ώρα να τελειώνουμε.
Ώρα να σβήσουμε το κερί ή όπως θα έλεγε η φίλη μου η Σίρλεϊ Μπάσεϊ:
Καίμε το κερί και από τις δύο άκρες για μια φευγαλέα λάμψη,
Κι όλα αυτά για ν' ακούσουμε ένα τελευταίο τραγούδι από τον Γκίλμπερτ Ο'Σάλιβαν.
Η μαμά μου με βάζει για ύπνο και μου δίνει ένα φιλί στο κεφάλι,
κι ύστερα γυρνάει και σβήνει όλες τις φωτιές.
Και μετά η θεία Ντίβι μου τραγουδάει ένα νανούρισμα,
που μ' αρέσει γιατί ακούγεται σαν την Ντόροθι Σκουάιρς.
Το 'κανα με τον δικό μου τρόπο.
Ωχ, τι τραβάνε τα μάτια μου!
Και ο Μωυσής είπε στον Ησαΐα: «Η ζωή μου δεν έχει ούτε γάλα ούτε μέλι».
Είπε: «Ησαΐα, πρόβαλε!» κι ο Ησαΐας ήρθε πέμπτος.
Κι ύστερα την έκανε με τα λεφτά. Εμένα όλα αυτά μου φαίνονται κινέζικα.
Γεια σας σε όλους. Ιδού ένα μικρό τραγούδι
για το κορίτσι που πάει να συναντήσει τον καλό της στον ευκάλυπτο.
Περπατώντας, βλέπει έναν νεαρό που της λέει: «Τα χείλη σου σαν κόκκινο κρασί»
και θα 'θελα να τα γευτώ».
Κι εκείνη: «Δεν γίνεται, πάω στον καλό μου στον ευκάλυπτο».
Λίγο παρακάτω συναντάει έναν άλλο νεαρό,
που της λέει: «Τα μάτια σου είναι σαν λίμνες από κρυστάλλινα νερά».
«Θα 'θελα να κολυμπήσω μέσα τους».
Κι εκείνη απαντά: «Δεν γίνεται, γιατί πάω να δω τον καλό μου στον ευκάλυπτο».
Λίγο παρακάτω συναντάει έναν άλλο νεαρό,
που της λέει: «Τα μαλλιά σου είναι σαν στάχυα που ανεμίζουν».
«Θα 'θελα να τρέξω ξυπόλυτος μέσα τους».
Κι εκείνη απαντά: «Δεν γίνεται, γιατί πάω να δω τον καλό μου στον ευκάλυπτο».
Φτάνει λοιπόν στον ευκάλυπτο αλλά ο καλός της δεν εμφανίζεται.
Ακριβώς έτσι.
Ακριβώς έτσι, είμαι πρώην, μίνι μίνι απ' τσεκ σοκ έτσι.
Και τώρα ιδού ένα μικρό τραγούδι
για τις χαρούμενες μέρες των Χριστουγέννων.
Πρώτη Ιανουαρίου, δεύτερη Ιανουαρίου, τρίτη Ιανουαρίου, Ιαν...
Μήπως προτιμάτε τη Μόιρα; Ποια;
Αν δυο κορμιά συναντηθούν μες στα σιτάρια.
Αν τολμήσεις να μου πιάσεις το στήθος θα σου μαυρίσω το μάτι.
Θα γυρίσω στην όμορφη Σκοτία να βρω το... Είναι ντουέτο...
Αυτό ήταν ένα ντουέτο των Αδελφών Μπέβερλι στο ραδιόφωνο.
Μόνο εγώ και η σκιά μου (Μουσική: Ντέιβ Ντράιερ, Στίχοι: Μπίλι Ρόουζ)
Ολομόναχος και μελαγχολικός...
Αντίο σε όλους. Θα τα πούμε σύντομα.
Υπότιτλοι: Vitaly (vipo). Φτιάχτηκαν από ακοή και άλλους υποτίτλους.
Λίστα σκετς
Μετάφραση AI, δουλεμένη σε 5 περάσματα subtitles.help/how — δες πώς φτιάχτηκε